1 І праз некалькі дзён Ён зноў прыйшоў у Капернаум, і пачулі, што Ён дома.
2 І сабралася іх шмат, так што не ўмяшчаліся ўжо і пры дзвярах, і Ён казаў ім слова.
3 І прыйшлі да Яго са спаралізаваным, якога няслі чацвёра.
4 А таму, што не маглі падступіцца да Яго з-за натоўпу, яны раскрылі дах там, дзе Ён быу, і, пракапаўшы, спускаюць ложа, на якім ляжаў спаралізаваны.
5 І, убачыўшы іх веру, Ісус кажа спаралізаванаму: «Сыне, адпускаюцца твае грахі».
6 Сядзелі ж там некаторыя з кніжнікаў і разважалі ў сэрцах свайх:
7 «Што Ён гэтак кажа? Зневажае Бога! Хто можа адпускаць грахі, апроч аднаго Бога?»
8 І Ісус, адразу ўведаўшы духам Сваім, што яны так разважаюць сабе, сказаў ім: «Што гэта вы разважаеце у сэрцах сваіх?
9 Што лягчэй: сказаць спаралізаванаму: «Адпускаюцца твае грахі» ці сказаць: «Устань і вазьмі сваё ложа і хадзі»?
10 Але каб вы ведалі што Чалавечы Сын мае ўладу адпускаць грахі на зямлі — кажа Ён спаралізаванаму:
11 «Табе кажу: Устань, вазьмі сваё ложа і ідзі ў свой дом!»
12 І той устаў і, адразу ўзяўшы ложа, выйшаў перад усімі, так што ўсе здзівіліся і славілі Бога, кажучы: «Ніколі такога мы не бачылі!»
13 І Ён зноў выйшаў да мора; і ўвесь натоўп прыходзіў да Яго, і Ён вучыў іх.
14 І, праходзячы, убачыў Ён Левія Алфеевага, які сядзеў ля мытні, і кажа яму: «Ідзі ўслед за Мною!» І той, устаўшы, пайшоў услед за Ім.
15 І вось Ён узлягае ў сваім доме, і шмат мытнікаў і грэшнікаў узляглі з Ісусам і Яго вучнямі: бо было іх шмат, і яны ішлі ўслед за Ім.
16 І кніжнікі з фарысеяў, убачыўшы, што Ён есць з грэшнікамі і мытнікамі, казалі Яго вучням: «Чаго Ён есць з мытнікамі і грэшнікамі?»
17 І, пачуўшы, Ісус кажа ім: «Не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя. Я прыйшоў паклікаць не праведных, а грэшных».
18 А вучні Іаанавы і фарысеі пасцілі і прыходзяць яны і кажуць Яму: «Чаму Іаанавы вучні ды фарысеі посцяць, а Твае вучні не посцяць?»
19 І сказаў ім Ісус: «Хіба могуць сыны шлюбнага пакою пасціць, калі з імі Малады? Дакуль яны маюць з сабою Маладога, не могуць пасціць.
20 Але прыйдуць дні калі будзе ўзяты ад іх Малады і тады, у той дзень, будуць яны пасціць.
21 Ніхто не прышывае латкі з новай тканіны да старога адзення, бо прышытае яго разарве: новае разарве старое, і дзірка будзе горшая,
22 і ніхто не ўлівае маладое віно ў старыя бурдзюкі, а то віно прарве бурдзюкі, і віно прападзе і бурдзюкі; а віно маладое уліваюць у новыя бурдзюкі».
23 І надарылася Яму ў суботу праходзіць збажыною, і Яго вучні пачалі дарогаю рваць калоссе.
24 І фарысеі казалі Яму: «Паглядзі, чаму робяць у суботу яны, чаго нельга?»
25 І Ён кажа ім: «Ці вы ніколі не чыталі, што зрабіў Давід, калі меў патрэбу і быў сам галодны і тыя, што былі з ім?
26 Як ён увайшоў у Божы дом пры Авіяфары-першасвятары і з’еў ахвярныя хлябы, якіх нельга было есці нікому, апроч святароў, і даў таксама тым, што былі з ім?»
27 І Ён казаў ім: субота для чалавека паўстала, а не чалавек для суботы;
28 Так што Чалавечы Сын гаспадар і суботы.