1 І Ён зноў увайшоў у сінагогу. І быў там чалавек, які меў усохлую руку.
2 І сачылі за Ім, ці Ён вылечыць таго ў суботу, каб абвінаваціць Яго.
3 І кажа Ён чалавеку, што меў сухую руку: «Стань пасярэдзіне».
4 А ім кажа: «Ці дазваляецца ў суботу дабро рабіць ці ліха тварыць, душу ўратаваць ці забіць?» Яны ж маўчалі.
5 І агледзеўшы іх з гневам, засмучаны закамянеласцю іх сэрцаў, кажа Ён чалавеку: «Працягні руку». І той працягнуў, і яго рука ажыла.
6 Фарысеі ж, выйшаўшы, адразу з ірадыянамі ўчынілі змову супроць Яго, як бы Яго загубіць.
7 А Ісус са Сваімі вучнямі адышоўся да мора, і вялікае мноства з Галілеі [пайшло ўслед за Ім] і з Іудзеі,
8 і з Іерусаліма, і з Ідумеі, і з Заіярдання, і з ваколіц Тыра і Сідона, — вялікае мноства, пачуўшы пра ўсё, што Ён робіць, прыйшло да Яго.
9 І сказаў Ён Сваім вучням, каб падрыхтавалі Яму човен з-за натоўпу, каб не напіралі на Яго;
10 Бо многіх Ён вылечыў, так што ўсе, каго даймала ліха, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.
11 І нячыстыя духі, калі Яго бачылі, падалі перад Ім і крычалі, кажучы: «Ты — Божы Сын».
12 Ды Ён ім сурова забараніў, каб яны не раскрывалі Яго.
13 І Ён узыходзіць на гару і кліча да Сябе, каго Сам хацеў; і яны пайшлі да Яго.
14 І вызначыў Дванаццаць [якіх і апосталамі назваў], каб былі з Ім, і каб пасылаць іх на казань,
15 і каб мець ім уладу выганяць дэманаў;
16 [і вызначыў гэтых Дванаццаць], і даў імя Сіману — Пётр,
17 і Якава Зевядзеевага, і Іаана, Якавага брата, і даў ім імя Ваанергес, гэта значыць «Громавы сыны»;
18 і Андрэя, і Філіпа, і Варфаламея, і Мацвея, і Фаму, і Якава Алфеевага, і Фадзея, і Сімана Кананіта,
19 і Юду Іскарыёта, які і прадаў Яго.
20 І прыходзіць Ён у дом; і сходзіцца зноў натоўп, так што яны не маглі і хлеба з’есці.
21 І, лачуўшыся, Яго блізкія выйшлі ўзяць Яго; бо казалі: Ён не ў Сабе.
22 А кніжнікі якія прыйшлі з Ерусаліма, казалі: «Ён мае Вельзевула і праз уладара дэманаў выганяе дэманаў».
23 І, паклікаўшы іх, упадабненнямі казаў ім: «Як можа сатана сатану выганяць?»
24 І калі царства падзеліцца само супроць сябе, не можа ўтрымацца тое царства;
25 і калі дом падзеліцца сам супроць сябе, не можа ўтрымацца дом той.
26 І калі сатана паўстаў сам супроць сябе і падзяліўся, не можа ён утрымацца, але канец яму.
27 Але ніхто не можа, увайшоўшы ў дом дужага, абрабаваць яго дабро, калі спярша не звяжа дужага і тады яго дом абрабуе.
28 Папраўдзе кажу вам: «Усё будзе даравана чалавечым сынам: грахі і блюзнерствы, якімі б яны не блюзнілі;
29 А хто зблюзніць на Святога Духа, няма яму адпушчэння навекі, але вінаваты ў вечным граху.
30 Бо яны казалі: «Ён мае нячыстага духа».
31 І прыходзяць Яго Маці і Яго браты і, стоячы знадворку, паслалі да Яго паклікаць Яго.
32 І сядзеў вакол Яго натоўп; і кажуць Яму: «Вось Твая Маці і Твае браты [і Твае сёстры] знадворку, шукаюць Цябе».
33 І ў адказ ім Ён кажа: «Хто Мая Маці і [Мае] браты?»
34 І, агледзеўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: «Вось Мая Маці і Мае браты!
35 [Бо] хто выконвае Божую волю, той Мне брат, і сястра, і Маці».