1 Езус, поўны Духа Сьвятога, вярнуўся ад Ярдану і быў Духам заведзены ў пустыню
2 на сорак дзён, і быў там спакушаны д'яблам. Ды ня еў у тыя дні анічога, а калі яны скончыліся, захацеў есьці.
3 Сказаў Яму д'ябал: "Калі Ты — Сын Божы, дык загадай гэтаму каменю, каб ён стаўся хлебам".
4 І адказаў яму Езус: "Напісана: "Ня толькі хлебам жыве чалавек"."
5 Затым падняў Яго і паказаў Яму ўсе каралеўствы сьвету ў адзін момант,
6 ды сказаў Яму д'ябал: "Дам Табе ўладу над сусьветам і іх славу, бо мне гэта дадзена, і каму хачу, таму даю яе.
7 Дык калі Ты паклонішся перада мной, усё будзе Тваё".
8 У адказ сказаў яму Езус: "Напісана: "Госпаду, Богу твайму, будзеш пакланяцца ды Яму аднаму служыць будзеш".
9 Затым завёў Яго (д'ябал) у Ерузалім, і паставіў на верху сьвятыні, і сказаў Яму: "Калі Ты — Сын Божы, дык кінься ўніз.
10 Бо напісана: "Анёлам сваім загадае пра Цябе берагчы Цябе",
11 ды: "на руках панясуць Цябе, каб часам не скалечыў аб камень нагі тваёй".
12 Адказаў яму Езус: "Сказана: "Не спакушай Госпада, Бога твайго".
13 І калі скончыў д'ябал усе спакушэньні, адступіўся ад Яго да часу.
14 І ў моцы Духа вярнуўся Езус у Галілею, і вестка пра Яго разьнеслася па ўсёй краіне.
15 І Езус вучыў у сынагогах іх, і быў слаўлены ўсімі.
16 І прыйшоў у Назарэт, дзе быў узгадаваны, і, па сваім звычаі, у суботу ўвайшоў у сынагогу і падняўся чытаць.
17 І падалі Яму кнігу прарока Ісаі. І калі разьвярнуў кнігу, натрапіў на месца, дзе было напісана:
18 "Дух Госпада нада Мною; таму Мяне намасьціў, каб вясьціў Эвангельле ўбогім, паслаў Мяне вясьціць свабоду вязьням, і сьляпым — вяртаньне зроку, адпусьціць прыгнечаных на свабоду,
19 вясьціць год спагадлівасьці Госпада".
20 Потым закрыў кнігу, аддаў слузе і сеў. І вочы ўсіх у сынагозе былі зьвернуты на Яго.
21 Ён пачаў тады гаварыць ім: "Сёньня споўніліся толькі што вамі чутыя словы Пісаньня".
22 Усе засьведчылі Яму ды дзівіліся чароўнасьці словаў, выплываючых з вуснаў Ягоных, і казалі: "Ці ж гэта ня сын Язэпаў?"
23 А Ён сказаў ім: "Хіба скажаце Мне гэту прымаўку: "Лекару, вылечы самога сябе. Учыні і тут, у бацькаўшчыне Тваёй, тое, што, чулі мы, учыніў Ты ў Кафарнаўме".
24 І сказаў: "Сапраўды кажу вам, што ніводзін прарок не прыймаецца ў сваёй бацькаўшчыне.
25 Праўдзіва кажу вам: Многа ўдоваў было ў Ізраэлю ў дні Гальяша, калі неба было замкнёна на тры гады і шэсьць месяцаў, ды быў вялікі голад на ўсёй зямлі;
26 і да ніводнай з іх ня быў пасланы Гальяш, адно да аўдавелай жанчыны ў Сарэпце Сідонскай.
27 Таксама было многа пракажаных у Ізраэлю за Элізэя прарока, але ніводзін з іх ня быў ачышчаны, адно Нааман Сырыец".
28 Чуючы гэта, усе ў сынагозе закіпелі злосьцю,
29 і паўскоквалі, і выцягнулі Яго за горад, ды ўзьвялі на верх гары, на якой стаяў горад іх, каб спіхнуць Яго.
30 Але Ён прайшоў між імі і адыйшоў.
31 І зыйшоў Езус у Кафарнаўм, горад Галілейскі, і там навучаў у суботы.
32 І ўсе дзівіліся з навукі Ягонай, бо з уладай былі словы Ягоныя.
33 У той час быў у сынагозе чалавек, маючы духа нячыстага. І крычаў ён моцным голасам:
34 "Пакінь, што Табе да нас, Езус з Назарэту? Ты прыйшоў губіць нас? Ведаю Цябе, што Ты — Сьвяты Божы".
35 Але Езус пасварыўся на яго, загадваючы: "Замаўчы, ды выйдзі з яго". І дэман, кінуўшы яго на сярэдзіну, выйшаў з яго, нічога не пашкодзіўшы яму.
36 І ахапіў жах усіх; і зварачаліся адзін да аднаго, кажучы: "Што гэта за слова, што мае ўладу і моц загадваць духам нячыстым, і тыя выходзяць".
37 І так вестка аб Ім разыходзілася па ўсіх вакалічных мясцовасьцях.
38 Выйшаўшы з сынагогі, пайшоў Ён у дом Сымона. А цёшча Сымона была ў вялікай гарачцы, дык прасілі Яго за яе.
39 І стаўшы пры ёй, загадаў гарачцы, і яна пакінула яе. І яна зараз жа, падняўшыся, паслугавала ім.
40 А па заходзе сонца ўсе, што мелі хворых на ўсякія хваробы, прыводзілі іх да Яго. І Ён клаў рукі на кожнага ды аздараўляў іх.
41 З многіх выходзілі таксама дэманы з крыкам: "Ты — Сын Божы". І (Езус), сварачыся на іх, не дазваляў казаць, што яны ведаюць, што Ён — Хрыстос.
42 А калі настаў дзень, Ён выйшаў і адыйшоў на пустыннае месца; і народ аднак шукаў Яго і прыйшоў да Яго, і стараліся затрымаць, каб не адыходзіў ад іх.
43 Але Ён сказаў ім: "Трэба, каб Я і іншым гарадам вясьціў добрую вестку пра Каралеўства Божае, бо Я дзеля гэтага пасланы".
44 І далей навучаў у сынагогах Галілеі.