1 καγω αδελφοι ουκ ηδυνηθην λαληϲαι υμιν ωϲ π̅ν̅ι̅κ̅ο̅ι̅ϲ̅ αλλ ωϲ ϲαρκινοιϲ ωϲ νηπιοιϲ εν χ̅ω̅
2 γαλα υμαϲ εποτιϲα ου βρωμα ουπω γαρ εδυναϲθε αλλ ουδε ετι νυν δυναϲθε
3 ετι γαρ ϲαρκικοι εϲτε οπου γαρ εν υμιν ζηλοϲ και εριϲ ουχι ϲαρκικοι εϲτε και κατα ανθρωπον περιπατειτε
4 οταν γαρ λεγη τιϲ εγω μεν ειμι παυλου ετεροϲ δε εγω απολλω ουκ α̅ν̅ο̅ι̅ εϲτε
5 τι ουν εϲτι̅ απολλωϲ τι δε εϲτι̅ παυλοϲ διακονοι δι ων επιϲτευϲατε και εκαϲτω ωϲ ο κ̅ϲ̅ εδωκεν
6 εγω εφυτευϲα απολλωϲ εποτιϲεν αλλα ο θ̅ϲ̅ ηυξανεν
7 ωϲτε ουτε ο φυτευων εϲτιν τι ουδε ο ποτιζων αλλ ο αυξανων θ̅ϲ̅
8 ο φυτευων δε και ο ποτιζων εν ειϲι̅ εκαϲτοϲ δε τον ιδιον μιϲθον λημψεται κατα τον ιδιον κοπον
9 θ̅υ̅ γαρ εϲμεν ϲυνεργοι θ̅υ̅ γεωργιον θ̅υ̅ οικοδομη εϲτε
10 κατα την χαριν του θ̅υ̅ την δοθιϲα̅ μοι ωϲ ϲοφοϲ αρχιτεκτων θεμελιον εθηκα αλλοϲ δε εποικοδομει εκαϲτοϲ δε βλεπετω πωϲ εποικοδομει
11 θεμελιον γαρ αλλον ουδειϲ δυναται θειναι παρα τον κειμενον οϲ εϲτιν ι̅ϲ̅ χ̅ϲ̅
12 ει δε τιϲ εποικοδομει επι τον θεμελιον χρυϲιον αργυριον λιθουϲ τιμιουϲ ξυλα χορτον καλαμην
13 εκαϲτου το εργον φανερο̅ γενηϲεται η γαρ ημερα δηλωϲει οτι εν πυρι αποκαλυπτεται και εκαϲτου το εργον οποιον εϲτιν το πυρ δοκιμαϲει
14 ει τινοϲ το εργον μενει ο εποικοδομηϲεν μιϲθο̅ λημψεται
15 ει τινοϲ το εργον κατακαηϲεται ζημιωθηϲεται αυτοϲ δε ϲωθηϲεται ουτωϲ δε ωϲ δια πυροϲ
16 ουκ οιδατε οτι ναοϲ θ̅υ̅ εϲτε και το π̅ν̅α̅ του θ̅υ̅ οικει εν υμι̅
17 ει τιϲ τον ναον του θ̅υ̅ φθειρει φθερει τουτον ο θ̅ϲ̅ ο γαρ ναοϲ του θ̅υ̅ αγιοϲ εϲτιν οιτινεϲ εϲτε υμιϲ
18 μηδειϲ εαυτον εξαπατατω ει τιϲ δοκει ϲοφοϲ ειναι εν υμιν εν τω αιωνι τουτω μωροϲ γενεϲθω ινα γενηται ϲοφοϲ
19 η γαρ ϲοφια του κοϲ τουτου μωρια παρα τω θ̅ω̅ εϲτιν γεγραπται γαρ ο δραϲϲομενοϲ τουϲ ϲοφουϲ εν τη πανουργια αυτων
20 και παλιν κ̅ϲ̅ γινωϲκι τουϲ διαλογιϲμουϲ τω̅ ϲοφων οτι ειϲιν ματαιοι
21 ωϲτε μηδιϲ καυχαϲθω εν ανθρωποιϲ παντα γαρ υμων εϲτιν
22 ειτε παυλοϲ ειτε απολλωϲ ειτε κηφαϲ ειτε κοϲμοϲ ειτε ζωη ειτε θανατοϲ ειτε ενεϲτωτα ειτε μελλοντα παντα υμων
23 υμειϲ δε χ̅υ̅ χ̅ϲ̅ δε θ̅υ̅