1 περι δε ων εγραψατε καλον ανθρωπω γυναικοϲ μη απτεϲθαι
2 δια δε ταϲ πορνιαϲ εκαϲτοϲ την εαυτου γυναικα εχετω και εκαϲτη το̅ ιδιον ανδρα εχετω
3 τη γυναικι ο ανηρ την οφιλην αποδιδοτω ομοιωϲ δε και η γυνη τω α̅δρι
4 η γυνη του ιδιου ϲωματοϲ ουκ εξουϲιαζει αλλα ο ανηρ ομοιωϲ δε και ο ανηρ του ιδιου ϲωματοϲ ουκ εξουϲιαζει αλλα η γυνη
5 μη αποϲτεριτε αλληλουϲ ει μητι α̅ εκ ϲυμφωνου προϲ καιρον ινα ϲχολαϲητε τη προϲευχη και παλιν επι το αυτο ητε ινα μη πιραζη υμαϲ ο ϲαταναϲ δια την ακραϲιαν υμων
6 τουτο δε λεγω κατα ϲυγγνωμην ου κατ επιταγην
7 θελω δε πανταϲ ανθρωπουϲ ειναι ωϲ και εμαυτον αλλ εκαϲτοϲ ιδιο̅ εχει χαριϲμα εκ θ̅υ̅ ο μεν ουτωϲ ο δε ουτωϲ
8 λεγω δε τοιϲ αγαμοιϲ και ταιϲ χηραιϲ καλον αυτοιϲ εαν μινωϲιν ωϲ καγω
9 ει δε ουκ εγκρατευονται γαμηϲατωϲαν κριττον γαρ εϲτιν γαμιν η πυρουϲθε
10 τοιϲ δε γεγαμηκοϲιν παραγγελλω ουκ εγω αλλα ο κ̅ϲ̅ γυναικα απο ανδροϲ μη χωριϲθηναι
11 εαν δε και χωριϲθη μενετω αγαμοϲ η τω ανδρι καταλλαγητω ϗ ανδρα γυναικα μη αφιεναι
12 τοιϲ δε λοιποιϲ λεγω εγω ουχ ο κ̅ϲ̅ ει τιϲ αδελφοϲ γυναικα εχει απιϲτον και αυτη ϲυνευδοκει οικειν μετ αυτου μη αφιετω αυτην
13 και γυνη ει τιϲ εχει ανδρα απιϲτον και ουτοϲ ϲυνευδοκει οικειν μετ αυτηϲ μη αφιετω αυτον ανδρα
14 ηγιαϲται γαρ ο ανηρ ο απιϲτοϲ εν τη γυναικι και ηγιαϲται η γυνη η {απι}[13] εν τω αδελφω επει αρα τα τεκνα υμων ακαθαρτα εϲτιν νυν δε αγια εϲτιν
15 ει δε ο απιϲτοϲ χωριζετε χωριζεϲθω ου δεδουλωται ο αδελφοϲ η αδελφη εν τοιϲ τοιουτοιϲ εν δε ειρηνη κεκληκεν υμαϲ ο θ̅ϲ̅
16 τι γαρ οιδαϲ γυναι ει τον ανδρα ϲωϲιϲ η τι οιδαϲ ανερ ει την γυναικα ϲωϲειϲ
17 ει μη εκαϲτω ωϲ μεμερικεν ο κ̅ϲ̅ εκαϲτον ωϲ κεκληκεν ο θ̅ϲ̅ ουτω περιπατειτω και ουτωϲ εν παϲαιϲ ταιϲ εκκληϲιαιϲ διαταϲϲομαι
18 περιτετμημενοϲ τιϲ εκληθη μη επιϲπαϲθω εν ακροβυϲτια κεκληται τιϲ μη περιτεμνεϲθω
19 η περιτομη ουδεν εϲτιν και η ακροβυϲτια ουδεν εϲτιν αλλα τηρηϲιϲ εντολων θ̅υ̅
20 εκαϲτοϲ εν τη κληϲει η εκληθη εν ταυτη μενετω
21 δουλοϲ εκληθηϲ μη ϲοι μελετω αλλ ει και δυναϲαι ελευθεροϲ γενεϲθαι μαλλον χρηϲαι
22 ο γαρ εν κ̅ω̅ κληθειϲ δουλοϲ απελευθεροϲ κ̅υ̅ εϲτιν ομοιωϲ ο ελευθεροϲ κληθειϲ δουλοϲ χ̅υ̅ εϲτιν
23 τιμηϲ ηγοραϲθητε μη γεινεϲθε δουλοι ανθρωπων
24 εκαϲτοϲ εν ω εκληθη αδελφοι εν τουτω μενετω παρα θ̅ω̅
25 περι δε των παρθενων επιταγην κ̅υ̅ ουκ εχω γνωμη̅ δε διδωμι ωϲ ηλεημενοϲ υπο κ̅υ̅ πιϲτοϲ ειναι
26 νομιζω ουν τουτο καλον υπαρχειν δια την ενεϲτωϲαν αναγκην οτι καλον ανθρωπω το ουτωϲ ειναι
27 δεδεϲε γυναικι μη ζητι λυϲιν λελυϲαι απο γυναικοϲ μη ζητι γυναικα
28 εαν δε και γαμηϲηϲ ουχ ημαρτεϲ και εαν γημη η παρθενοϲ ουχ ημαρτεν θλιψι̅ δε τη ϲαρκι εξουϲι̅ οι τοιουτοι εγω δε υμων φιδομαι
29 τουτο δε φημι αδελφοι ο καιροϲ ϲυννεϲταλμενοϲ εϲτι̅ το λοιπον ινα και οι εχοντεϲ γυναικαϲ ωϲ μη εχοντεϲ ωϲιν
30 και οι κλαιοντεϲ ωϲ μη κλαιοντεϲ και οι χαιροντεϲ ωϲ μη χαιροντεϲ και οι αγοραζοντεϲ ωϲ μη κατεχοντεϲ
31 και οι χρωμενοι τον κοϲμον ωϲ μη καταχρωμενοι παραγει γαρ το ϲχημα του κοϲμου τουτου
32 θελω δε υμαϲ αμεριμνουϲ ειναι ο αγαμοϲ μεριμνα τα του κ̅υ̅ πωϲ αρεϲη τω κ̅ω̅
33 ο δε γαμηϲαϲ μεριμνα τα του κοϲμου πωϲ αρεϲη τη γυναικι και μεμεριϲται ϗ η γυνη η αγαμοϲ και η παρθενοϲ
34 η αγαμοϲ μεριμνα τα του κ̅υ̅ ινα η αγια ϗ τω ϲωματι και τω π̅ν̅ι̅ η δε γαμηϲαϲα μεριμνα τα του κοϲμου πωϲ αρεϲη τω ανδρι
35 τουτο δε προϲ το υμων αυτων ϲυμφορο̅ λεγω ουχ ινα βροχο̅ υμιν επιβαλω αλλα προϲ το ευϲχημον και ευπαρεδρο̅ τω κ̅ω̅ απεριϲπαϲτωϲ
36 ει δε τιϲ αϲχημονι̅ επι την παρθενον αυτου νομιζει εαν η υπερακμοϲ και ουτωϲ οφιλει γινεϲθε ο θελει ποιειτω ουχ αμαρτανει γαμιτωϲαν
37 οϲ δε εϲτηκεν εν τη καρδια αυτου εδραιοϲ μη εχων αναγκην εξουϲιαν δε εχει περι του ιδιου θεληματοϲ και τουτο κεκρικε̅ εν τη ιδια καρδια τηριν την εαυτου παρθενον καλωϲ ποιηϲει
38 ωϲτε και ο γαμιζων την εαυτου παρθενον καλωϲ ποιει και ο μη γαμιζων κριϲϲον ποιηϲει
39 γυνη δεδεται εφ οϲον χρονον ζη ο ανηρ αυτηϲ εαν δε κοιμηθη ο ανηρ ελευθερα εϲτιν ω θελει γαμηθηναι μονον εν κ̅ω̅
40 μακαριωτερα δε εϲτιν εαν ουτωϲ μινη κατα την εμην γνωμην δοκω δε καγω π̅ν̅α̅ θ̅υ̅ εχειν