1 καγω ελθων προϲ υμαϲ αδελφοι ηλθον ου καθ υπεροχην λογου η ϲοφιαϲ καταγγελλω̅ υμιν το μυϲτηριον του θ̅υ̅
2 ου γαρ εκρινα ειδεναι τι εν υμιν ει μη ι̅ν̅ χ̅ν̅ και τουτον εϲταυρωμενον
3 καγω εν αϲθενια και εν φοβω και ε̅ τρομω πολλω εγενομην προϲ υμαϲ
4 και ο λογοϲ μου και το κηρυγμα μου ουκ εν πιθοιϲ ϲοφιαϲ {λογοϲ}[6] αλλ εν αποδειξει π̅ν̅ϲ̅ ϗ δυναμεωϲ
5 ινα η πιϲτιϲ υμων μη η εν ϲοφια ανθρωπων αλλ εν δυναμι θ̅υ̅
6 ϲοφιαν δε λαλουμεν εν τοιϲ τελιοιϲ ϲοφιαν δε ου του αιωνοϲ τουτου ουδε των αρχοντων του αιωνοϲ τουτου των καταργουμενων
7 αλλα λαλουμεν θ̅υ̅ ϲοφιαν εν μυϲτηριω την αποκεκρυμμενην ην προωριϲεν ο θ̅ϲ̅ προ τω̅ αιωνων ειϲ δοξαν ημων
8 ην ουδειϲ των αρχοντων του αιωνοϲ τουτου εγνωκεν ει γαρ εγνωϲα̅ ουκ αν τον κ̅ν̅ τηϲ δοξηϲ εϲταυρωϲα̅
9 αλλα καθωϲ γεγραπται α οφθαλμοϲ ουκ ειδεν και ουϲ ουκ ηκουϲεν και επι καρδιαν ανθρωπου ουκ ανεβη α ητοιμαϲεν ο θ̅ϲ̅ τοιϲ αγαπωϲιν αυτον
10 ημιν δε απεκαλυψεν ο θ̅ϲ̅ δια του π̅ν̅ϲ̅ το γαρ π̅ν̅α̅ πα̅τα εραυνα και τα βαθη του θ̅υ̅
11 τιϲ γαρ οιδεν ανθρωπων τα του ανθρωπου ει μη το π̅ν̅α̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ το εν αυτω ουτωϲ και τα του θ̅υ̅ ουδειϲ εγνωκεν ει μη το π̅ν̅α̅ του θ̅υ̅
12 ημιϲ δε ου το π̅ν̅α̅ του κοϲμου ελαβομεν αλλα το π̅ν̅α̅ το εκ του θ̅υ̅ ινα ειδωμεν τα υπο του θ̅υ̅ χαριϲθε̅τα ημιν
13 α και λαλουμεν ουκ εν διδακτοιϲ α̅θρωπινηϲ ϲοφιαϲ {λογοιϲ αλλ}[7] εν διδακτοιϲ π̅ν̅ϲ̅ π̅ν̅ι̅κ̅ο̅ι̅ϲ̅ π̅ν̅ι̅κ̅α̅ ϲυνκρινοντεϲ
14 ψυχικοϲ δε ανθρωποϲ ου δεχεται τα του π̅ν̅ϲ̅ του θ̅υ̅ μωρια γαρ αυτω εϲτιν και ου δυναται γνωναι οτι π̅ν̅ι̅κ̅ω̅ϲ̅ ανακρινεται
15 {}[8]
16 τιϲ γαρ εγνω νουν κ̅υ̅ οϲ ϲυμβιβαϲει αυτον ημειϲ δε νουν χ̅υ̅ εχομεν