1 εαν ταιϲ γλωϲϲαιϲ των α̅θρωπων λαλω ϗ των αγγελων αγαπην δε μη εχω {}
[29]
3 και εαν ψωμιϲω παντα τα υπαρχο̅τα μου και εαν παραδω το ϲωμα μου ινα καυχηϲωμαι αγαπην δε μη εχω ουθεν ωφελουμαι
4 η αγαπη μακροθυμει χρηϲτευεται η αγαπη ου ζηλοι η αγαπη ου περπερευεται ου φυϲιουται
5 ουκ αϲχημονει ου ζητι τα εαυτηϲ ου παροξυνεται ου λογιζεται το κακο̅
6 ου χαιρει επι τη αδικια ϲυγχαιρι δε τη αληθια
7 παντα ϲτεγει παντα πιϲτευει παντα ελπιζει παντα υπομενει
8 η αγαπη ουδεποτε πιπτει ειτε δε προφητιαι καταργηθηϲονται ειτε γλωϲϲαι παυϲονται ειτε γνωϲιϲ καταργηθηϲονται
9 εκ μερουϲ γαρ γινωϲκομεν και εκ μερουϲ προφητευομεν
10 οταν δε ελθη το τελιον το εκ μερουϲ καταργηθηϲεται
11 οτε ημην νηπιοϲ ελαλουν ωϲ νηπιοϲ εφρονουν ωϲ νηπιοϲ ελογιζομην ωϲ νηπιοϲ οτε γεγονα ανηρ κατηργηκα τα του νηπιου
12 βλεπομεν γαρ αρτι δι εϲοπτρου εν αινιγματι τοτε δε προϲωπον προϲ προϲωπον αρτι γινωϲκω εκ μερουϲ {το}
[31] δε επιγνωϲομαι καθωϲ και επεγνωϲθην
13 νυνι δε μενει πιϲτιϲ ελπιϲ αγαπη τα τρια ταυτα μιζω̅ δε τουτων η αγαπη