1 περι δε των ιδωλοθυτων οιδαμεν οτι παντεϲ γνωϲιν εχομεν η γνωϲιϲ φυϲιοι η δε αγαπη οικοδομει
2 ει τιϲ δοκει εγνωκεναι τι ουπω εγνω καθωϲ δει γνωναι
3 ει δε τιϲ αγαπα τον θ̅ν̅ ουτοϲ εγνωϲται
4 περι τηϲ βρωϲεωϲ ουν των ειδωλοθυτων οιδαμεν οτι ουδεν ειδωλο̅ εν κοϲμω και οτι ουδιϲ θ̅ϲ̅ ει μη ειϲ
5 και γαρ ειπερ ειϲιν λεγομενοι θεοι ειτε εν ουρανω ειτε επι γηϲ ωϲπερ ειϲιν θεοι πολλοι και κυριοι πολλοι
6 αλλ ημιν ειϲ {}[14] ο πατηρ εξ ου τα παντα και ημιϲ ειϲ αυτο̅ και ειϲ κ̅ϲ̅ ι̅ϲ̅ χ̅ϲ̅ δι ου τα παντα και ημιϲ δι αυτου
7 αλλ ουκ εν παϲιν η γνωϲιϲ τινεϲ δε τη ϲυνηθια εωϲ αρτι του ειδωλου ωϲ ειδωλοθυτον {εϲτιν}[15] και η ϲυνιδηϲειϲ αυτων αϲθενηϲ ουϲα μολυνεται
8 βρωμα δε υμαϲ ου παραϲτηϲει τω θ̅ω̅ ουτε εαν φαγωμε̅ περιϲϲευομεν ουτε εαν μη φαγωμεν υϲτερουμεθα
9 βλεπετε δε μη πωϲ η εξουϲια υμων αυτη προϲκομμα γενηται τοιϲ αϲθενεϲιν
10 εαν γαρ τιϲ ιδη ϲε το̅ γνωϲιν εχοντα εν ιδωλιω κατακειμενον ουχι η ϲυνιδηϲειϲ αυτου αϲθενουϲ οντοϲ οικοδομηθηϲεται ειϲ το τα ιδωλοθυτα εϲθιειν
11 απολλυται γαρ ο αϲθενω̅ εν τη ϲη γνωϲει ο αδελφοϲ δι ον χ̅ϲ̅ απεθανεν
12 ουτωϲ δε αμαρτανοντεϲ ειϲ τουϲ αδελφουϲ και τυπτο̅τεϲ αυτων την ϲυνιδηϲιν αϲθενουϲαν ειϲ χ̅ν̅ αμαρτανετε
13 διοπερ ει βρωμα ϲκα̅δαλιζει τον αδελφον μου ου μη φαγω κρεαϲ ειϲ τον αιωνα ινα μη το̅ αδελφον μου ϲκα̅δαλιϲω