1 περι δε των ειδωλοθυτων οιδαμεν οτι παντεϲ γνωϲι̅ εχομεν η γνωϲιϲ φυϲιοι η δε αγαπη οικοδομει
2 ει τιϲ δοκει εγνωκεναι τι ουπω εγνω καθωϲ δει γνωναι
3 ει δε τιϲ αγαπα τον θ̅ν̅ ουτοϲ εγνωϲται υπ αυτου
4 περι τηϲ βρωϲεωϲ ουν των ειδωλοθυτων οιδαμεν οτι ουδε̅ ειδωλον εν κοϲμω και οτι ουδειϲ θ̅ϲ̅ ει μη ειϲ
5 και γαρ ειπερ ειϲιν λεγομενοι θεοι ειτε εν ο̅υ̅ν̅ω̅ ειτε επι γηϲ ωϲπερ ειϲιν θεοι {ολλοι}[13] και κυριοι πολλοι
6 αλλ ημιν ειϲ θ̅ϲ̅ ο π̅η̅ρ̅ εξ ου τα πα̅τα και ημειϲ ειϲ αυτον και ειϲ κ̅ϲ̅ ι̅ϲ̅ χ̅ϲ̅ δι ου τα παντα και ημειϲ δι αυτου
7 αλλ ουκ εν παϲιν η γνωϲειϲ τινεϲ δε τη ϲυνηθεια του ειδωλου εωϲ αρτι ωϲ ειδωλοθυτον εϲθιουϲιν και η ϲυνειδηϲειϲ αυτων αϲθενηϲ ουϲα μολυνεται
8 βρωμα δε ημαϲ ου παραϲτηϲει τω θ̅ω̅ ουτε εαν μη φαγωμεν {������������ ���� ��� ������� �����������}[14]
9 βλεπετε δε μη πωϲ η εξουϲια υμων αυτη προϲκομμα γενηται τοιϲ αϲθενεϲιν
10 εαν γαρ τιϲ ειδη ϲε τον εχοντα γνωϲιν εν ιδωλιω κατακειμενο̅ ουχι η ϲυνειδηϲειϲ αυτου αϲθενουϲ οντοϲ οικοδομηθηϲεται ειϲ το τα ειδωλοθυτα εϲθιειν
11 απολλυται ουν ο αϲθενων εν τη ϲη γνωϲει ο αδελφοϲ δι ον χ̅ϲ̅ απεθανεν
12 ουτωϲ δε αμαρτανοντεϲ ειϲ τουϲ αδελφουϲ και τυπτοντεϲ αυτων την ϲυ̅ειδηϲιν αϲθενουϲαν ειϲ χ̅ν̅ αμαρτανετε
13 διοπερ ει βρωμα ϲκανδαλιζει τον αδελφον μου ου μη φαγω κρεα ειϲ τον αιωνα ινα μη τον αδελφον μου ϲκανδαλιϲω