1 καγω αδελφοι ουκ ηδυνηθη̅ λαληϲαι υμιν ωϲ π̅ν̅ι̅κ̅ο̅ι̅ϲ̅ αλλ ωϲ ϲαρκινοιϲ ωϲ νηπιοιϲ εν χ̅ω̅
2 γαλα υμαϲ εποτιϲα ου βρωμα ουπω γαρ εδυναϲθε αλλ ουδε ετι νυν δυναϲθε
3 ετι γαρ ϲαρκικοι εϲται {ου που}[6] γαρ εν υμιν ζηλοϲ και ερειϲ ουχι ϲαρκικοι εϲτε και κατα α̅ν̅ο̅ν̅ περιπατειτε
4 οταν γαρ λεγη τιϲ εγω μεν ειμι παυλου εγω δε απολλω ουκ α̅ν̅ο̅ι̅ εϲτε
5 τι ουν εϲτι̅ απολλωϲ τι δε εϲτιν παυλοϲ διακονοι δι ων επιϲτευϲατε και εκαϲτω ωϲ ο κ̅ϲ̅ εδωκε̅
6 εγω εφυτευϲα απολλωϲ εποτιϲεν αλλα ο θ̅ϲ̅ ηυξανεν
7 ωϲτε ο φυτευων εϲτιν τι ουτε ο ποτιζων αλλ ο αυξανων θ̅ϲ̅
8 ο φυτευων δε και ο ποτιζων εν ειϲιν εκαϲτοϲ δε τον ιδιον μιϲθον λημψεται κατα τον ιδιον κοπον
9 θ̅υ̅ γαρ εϲμεν ϲυνεργοι θ̅υ̅ γεωργιον θ̅υ̅ οικοδομη εϲτε
10 κατα την χαριν του θ̅υ̅ την δοθειϲαν μοι ωϲ ϲοφοϲ αρχιτεκτων θεμελιον εθηκα αλλοϲ δε εποικοδομει εκαϲτοϲ δε βλεπετω πωϲ εποικοδομει
11 θεμελιον γαρ αλλο̅ ουδειϲ δυναται θειναι παρα τον κειμενον οϲ εϲτιν ι̅ϲ̅ χ̅ϲ̅
12 ει δε τιϲ εποικοδομει επι το̅ θεμελιον χρυϲον αργυρο̅ λιθουϲ τιμιουϲ ξυλα χορτο̅ καλαμην
13 εκαϲτου το εργο̅ φανερον γενηϲεται η γαρ ημερα δηλωϲει οτι εν πυρι αποκαλυπτεται και εκαϲτου το εργον οποιον εϲτιν το πυρ αυτο δοκιμαϲει
14 ει τινοϲ το εργον μενει ο εποικοδομηϲεν μιϲθον λημψεται
15 ει τινοϲ το εργον κατακαηϲεται ζημιωθηϲεται αυτοϲ δε ϲωθηϲεται ουτωϲ δε ωϲ δια πυροϲ
16 ουκ οιδατε οτι ναοϲ θ̅υ̅ εϲτε και το π̅ν̅α̅ του θ̅υ̅ οικει εν υμι̅
17 ει τιϲ τον ναον του θ̅υ̅ φθιρει φθερει αυτον ο θ̅ϲ̅ ο γαρ ναοϲ του θ̅υ̅ αγιοϲ εϲτιν οιτεινεϲ εϲται υμειϲ
18 μηδειϲ εαυτο̅ εξαπατατω ει τιϲ δοκει ϲοφοϲ ειναι εν υμιν εν τω αιωνι τουτω μωροϲ γενεϲθω ινα γενηται ϲοφοϲ
19 η γαρ ϲοφια του κοϲμου τουτου μωρια παρα τω θ̅ω̅ εϲτιν γεγραπται γαρ ο δραϲϲομενοϲ τουϲ ϲοφουϲ εν τη πανουργεια αυτων
20 και παλιν κ̅ϲ̅ γινωϲκει τουϲ διαλογιϲμουϲ των ϲοφων οτι ειϲιν ματαιοι
21 ωϲτε μηδειϲ καυχαϲθω ε̅ α̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ παντα γαρ υμων εϲτι̅
22 ειτε παυλοϲ ειτε απολλωϲ ειτε κηφαϲ ειτε κοϲμοϲ ειτε ζωη ειτε θανατοϲ ειτε ενεϲτωτα ειτε μελλο̅τα παντα υμων
23 υμειϲ δε χ̅υ̅ χ̅ϲ̅ δε θ̅υ̅