1 πρεϲβυτερουϲ ουν εν υμιν παρακαλω ο ϲυμπρεϲβυτεροϲ και μαρτυϲ των του χ̅υ̅ παθηματων ο και τηϲ μελλουϲηϲ αποκαλυπτεϲθαι δοξηϲ κοινωνοϲ
2 ποιμανατε το εν υμιν ποιμνιον του θ̅υ̅ μη αναγκαϲτωϲ αλλα εκουϲιωϲ μηδε αιϲχροκερδωϲ αλλα προθυμωϲ
3 [отсутствует]
4 και φανερωθεντοϲ του αρχιποιμενοϲ κομιειϲθε τον αμαρα̅τινον τηϲ δοξηϲ ϲτεφανον
5 ομοιωϲ νεωτεροι υποταγητε πρεϲβυτεροιϲ παντεϲ δε αλληλοιϲ την ταπεινοφροϲυνην εγκομβωϲαϲθε οτι θ̅ϲ̅ υπερηφανοιϲ αντιταϲϲεται ταπεινοιϲ δε διδωϲιν χαριν
6 ταπεινωθητε ουν υπο τη̅ κραταιαν χειρα του θ̅υ̅ ινα υμαϲ υψωϲη εν καιρω
7 παϲαν την μεριμναν υμων επιρειψαντεϲ επ αυτον οτι αυτω μελει περι υμω̅
8 νηψατε γρηγορηϲατε ο αντιδικοϲ υμω̅ διαβολοϲ ωϲ λεων ωρυομενοϲ περιπατει ζητων καταπιειν
9 ω αντιϲτητε ϲτερεοι τη πιϲτει ειδοτεϲ τα αυτα των παθηματω̅ τη εν τω κοϲμω υμω̅ αδελφοτητι επιτελειϲθε
10 ο δε θ̅ϲ̅ παϲηϲ χαριτοϲ ο καλεϲαϲ υμαϲ ειϲ την αιωνιον αυτου δοξαν εν τω χ̅ω̅ ολιγον παθονταϲ αυτοϲ καταρτιϲει ϲτηριξει ϲθενωϲει
11 αυτω το κρατοϲ ειϲ τουϲ αιωναϲ αμην
12 δια ϲιλβανου υμιν του πιϲτου αδελφου ωϲ λογιζομαι δι ολιγων εγραψα παρακαλων και επιμαρτυρων ταυτην ειναι αληθη χαριν του θ̅υ̅ ειϲ ην ϲτητε
13 αϲπαζεται υμαϲ η ε̅ βαβυλωνι ϲυνεκλεκτη και μαρκοϲ ο υιοϲ μου
14 αϲπαϲαϲθε αλληλουϲ εν φιληματι αγαπηϲ ειρηνη υμιν παϲι τοιϲ εν χ̅ω̅