1 Дык калі ёсць якое заахвочванне ў Хрысце, калі ёсць якая ўцеха любові, калі ёсць якая супольнасць духу, калі ёсць якая міласэрнасць і спагада,
2 дапоўніце маю радасць, каб вы думалі тое самае, маючы тую самую любоў, будучы аднадушнымі і аднадумнымі,
3 нічога не робячы са своекарыслівасці, ні са славалюбства, а ў пакорамудрасці, лічачы адзін аднаго вышэйшым за сябе,
4 кожны дбаючы не пра сябе толькі, але кожны і пра іншых.
5 Няхай будзе ў вас гэтая думка, якая была і ў Хрыста Ісуса,
6 Які, будучы ў вобразе Божым, не палічыў рабункам быць роўным Богу,
7 але апустошыў Самога Сябе, узяўшы вобраз раба, зрабіўшыся падобным да людзей; і звыгляду стаўшы як чалавек;
8 Ён прынізіў Сябе, стаўшыся паслухмяным аж да смерці, і смерці на крыжы.
9 Таму і Бог вельмі ўзвысіў Яго і дараваў Яму імя, якое вышэйшае за кожнае імя,
10 каб перад імем Ісуса схілілася кожнае калена тых, хто на небе, і на зямлі, і пад зямлёю,
11 і кожны язык вызнаваў, што Ісус Хрыстос — Госпад, у славу Бога Бацькі.
12 Так што, улюбёныя мае, як вы заўсёды былі паслухмяныя, не толькі ў маёй прысутнасці, але тым болей цяпер, у маю адсутнасць, — завяршайце сваё выратаванне са страхам і трымценнем;
13 бо гэта Бог дзейнічае ў вас, выклікаючы і хаценне, і дзеянне дзеля добрага намеру.
14 Усё рабіце без наракання і сумнення,
15 каб быць вам бездакорнымі і бясхітраснымі, беззаганнымі дзецьмі Божымі сярод сапсаванага і распуснага пакалення, у якім вы ззяеце як зоркі ў сусвеце,
16 маючы слова жыцця мне ў пахвалу ў дзень Хрыстоў — што я не марна бег і не марна працаваў.
17 Але нават калі я ўзліваюся, як узліванне на ахвяру і служэнне вашай веры, я радуюся — і радуюся разам з усімі вамі;
18 і вы радуйцеся таму ж і радуйцеся разам са мною.
19 Спадзяюся ж у Госпадзе Ісусе неўзабаве паслаць да вас Цімафея, каб і я ўзрадаваўся, даведаўшыся, што робіцца ў вас.
20 Бо ў мяне няма нікога, роўнага душою рупліўца, хто шчыра падбае пра вас:
21 бо ўсе шукаюць свайго, не таго, што належыць Хрысту Ісусу.
22 А яго выпрабаванасць вы ведаеце, таму што як сын пры бацьку, ён служыў са мною ў Дабравешчанні.
23 Дык яго я спадзяюся паслаць зараз жа, як толькі пабачу, што будзе са мною;
24 але я ўпэўнены ў Госпадзе, што і сам неўзабаве прыйду.
25 Але я палічыў неабходным паслаць да вас і Эпафрадыта, майго брата і супрацоўніка і паплечніка, вашага пасланца і служку ў маёй патрэбе,
26 бо ён прагнуў [убачыць] усіх вас і тужыў з-за таго, што вы пачулі, што ён захварэў;
27 бо ён сапраўды захварэў, быў блізка да смерці; але Бог злітаваўся над ім, і не толькі над ім, але і нада мною, каб не дадалося мне смутку да смутку.
28 Дык я паспешней паслаў яго, каб вы, зноў убачыўшы яго, усцешыліся, ды і я быў менш сумны.
29 Дык прыміце яго ў Госпадзе з усёй радасцю і такіх майце ў пашане,
30 таму што ён за работу Хрыстову быў блізкі да смерці, рызыкуючы жыццём, каб дапоўніць мне нястачу вашых паслуг.