1 І сталася: калі скончыў Ісус навучаць дванаццацёх вучняў Сваіх, пайшоў адтуль навучаць і абвяшчаць у местах іхных.
2 Ян, дачуўшыся ў вязьніцы пра дзеяньні Ісуса, паслаў двух вучняў сваіх;
3 Каб сказаць: ці Ты Той, Хто павінен прыйсьці, ці чакаць нам іншага?
4 І Ісус сказаў ім: «Пайдзеце, скажэце Яну, што вы чуеце й бачыце.
5 Сьляпыя празраюць, і кульгавыя ходзяць; пракажоныя ачышчаюцца, і глухія чуюць, памершыя ўваскрасаюць і ўбогія дабравесьцяць.
6 І шчасьлівы той, хто ня будзе сумлявацца ўва Мне».
7 Калі-ж яны пайшлі, Ісус пачаў гаварыць народу пра Яна: «Што глядзець хадзілі вы ў пустыню? Ці трысьціну, ветрам хіляную?
8 Дык што глядзець хадзілі вы? Ці чалавека ў мяккую вопратку апранутага? Але апранутыя ў мяккую вопратку ў палацах каралеўскіх знаходзяцца.
9 Каго-ж глядзець хадзілі вы? Прарока? Так, кажу вам, і больш, чым прарока.
10 Бо ён той, пра каго напісана: вось Я пасылаю ангела Майго прад абліччам Тваім, які прыгатуе шлях Твой прад Табою.
11 Папраўдзе кажу вам: з народжаных ад жанчын не паўставаў вялікшы за Яна Хрысьціцеля, але найменшы ў Уладарстве Нябесным, вялікшы за яго.
12 Ад дзён-жа Яна Хрысьціцеля й дагэтуль Уладарства Нябеснае сілаю цярпеньня здабываецца й моцныя ў наважанасьці асягаюць яго.
13 Бо ўсе прарокі й закон прарочылі да Яна.
14 І, калі хочаце прыняць, ён ёсьць Ільля, каму належыць прыйсьці.
15 Хто мае вушы слухаць, няхай чуе.
16 Да каго-ж прыпадобню род гэты? Падобен ён да дзяцей, якія пасеўшы на вуліцы, пераклікаюцца між сабою.
17 І гавораць: Мы ігралі вам на пішчалках, а вы не танцавалі; мы вам жалобна сьпявалі, а вы ня плакалі.
18 Вось прыйшоў Ян, ня есьць, ня п’е, і кажуць — ён злыдня мае.
19 Прыйшоў Сын Чалавечы, есьць і п’е. І яны кажуць: Ён абжора й п’яніца, сябра мытнікаў і грэшнікаў. І апраўдана мудрасьць праз дзяцей яе».
20 Тады пачаў Ісус дакараць местам, у якіх найбольш дзеялася цудаў Ягоных, за тое, што не пакаяліся.
21 «Гора табе, Харазін, гора табе, Віфсаіда! Бо, калі-б у Тыры й Сідоне дзеяліся цуды, якія зьдзеяліся ў вас, то даўно-б яны ў валасяніцы і ў попеле пакаяліся.
22 Але кажу вам: лягчэй будзе Тыру й Сідону ў дзень судны, чымся вам.
23 І ты, Капэрнаўме, да неба ўзьняўшыся, у пекла ўпадзеш; бо калі-б у Садоме былі цуды, якія ў табе створаныя, то ён стаяў-бы да сёнешняга дня.
24 Але, кажу вам, што зямлі Садомскай лягчэй будзе ў дзень судны, чымся табе».
25 У той час, гаворачы далей, Ісус прамовіў: «Слаўлю Цябе, Ойча, Госпадзе неба й зямлі, што Ты ўкрыў гэта ад прамудрых і разумных да адкрыў тое дзецям.
26
27 Усё Мне перадаў Айцец Мой, і ніхто ня знае Сына, апрача Айца, і Айца ніхто ня знае, апрача Сына, і каму Сын адкрыць захоча.
28 Прыйдзеце да Мяне ўсе струджаныя й абцяжараныя, і Я супакою вас.
29 Вазьмеце ношу Маю на сябе й навучэцеся ад Мяне, бо Я лагодны й пакорнага сэрца, і знойдзеце супакой душам вашым.
30 Бо ноша Мая добрая, і цяжар Мой лёгкі».