1 Вось чаму, браты, сьвятые, удзельнікі нябеснага прызвання, уразумееце апастола й Ўсесьветара веры наўай Езуса,
2 вернага таму, хто яго паставіў, як і Майжэш быў верны ў цэлым доме ягоным.
3 Ён бо удастоіўся нагэтулькі большай за Майжэшаву славы, наколькі большую чэсьць мае будаўнічы за ягоную будоўлю.
4 Кожны-ж дом праз некага будуецца; а той, хто збудаваў усёчыста — ёсьць Бог.
5 І Майжэш быў верным у цэлым доме ягоным, як слуга на сьветчанне таго, што мела быць сказана;
6 Хрыстус-жа — як сын у сваім доме; а тым яго домам, — мы, калі да канца датрымаем непахісна давер і пахвалу надзеі.
7 Дзеля гэтага, як кажа Дух Святы: «Сяння, як пачуеце голас ягоны,
8 не цьвярдзейце сэрцамі вашымі, як то было на месцы кневу ў дню спакусы на пустыні,
9 дзе правакавалі бацькі вашы, выстаўляючы мяне на пробу, праз сорак год глядзелі на справы мае.
10 Таму і прагневаўся на гэты род і сказаў: яны заўсёды блудзяць сэрцам, яны шляхоў маіх не пазналі.
11 Тады і прырок у гневе маім: «Ім не ўвайсьці ў супачынак мой!»» (Пс. 94:8−11).
12 Глядзецеж, браты, каб у каго з вас ня было сэрца крывадушнага ў недаверстве, каб вам не адступіць ад Бога жывога.
13 Але падтрымоўвайце адзін другога штодня дакуль трывае тое «сяння», каб хто з вас ня стаўся запеклым праз подступ граху.
14 Мы бо сталіся супольнікамі Хрыстуса, калі толькі датрымаем цьвёрда аж да канца нашую веру, як спачатку,
15 дакуль гаворыцца: «Сяння, як пачуеце голас ягоны, не цьвярдзейце сэрцамі вашымі, як то было на месцы гневу».
16 Хто былі тые, што пачуўшы, паднялі нараканне? Хібаж ня ўсе тые, што выйшлі з Эгіпту пад правадніцтвам Майжэша?
17 На кагож ён гневаўся праз сорак год? Хібаж не на тых, што зграшылі й косьці іх ляглі ў пустыні?
18 І камуж прадракаў, што ня ўвойдуць у супачынак яго, калі ня тым няверным?
19 І бачым, што не маглі ўвайсьці праз недаверства.