1 Хай кожны чалавек будзе пакорны вышэйшым уладам. Бо няма ўлады, як толькі ад Бога. Якія ж ёсць, Богам устаноўлены.
2 Дык хто супрацівіцца ўладзе, прыказанню Бога супрацівіцца. А якія супрацівяцца Яму, нажываюць сабе асуджэнне.
3 Бо начальнікі страшныя не дабрадзеям, але ліхадзеям. Хочаш не баяцца ўлады? Дык рабі дабро, і будзеш мець пахвалу ад яе.
4 Бо гэта слуга Божы для твайго дабра. Калі ж ліха робіш, бойся, бо не надарма меч носіць, бо гэта слуга Божы, мсціўца на гнеў таму, хто чыніць ліха.
5 Дзеля таго трэба быць пакорнымі не толькі з-за гневу, але і з-за сумлення.
6 Дзеля таго і падаткі плаціце, бо тыя, хто на гэта пастаўлены, — слугі Божыя.
7 Аддавайце ўсім належнае: каму падатак — падатак, каму мыта — мыта, каму страх — страх, каму пашану — пашану.
8 Нікому не будзьце нічога вінаватыя, толькі ўзаемную любоў, бо хто любіць бліжняга, выконвае закон.
9 Бо прыказанні: «Не чужалож, не забівай, не крадзі, не пажадай», — ды калі ёсць якая іншая пастанова, — змяшчаюцца ў гэтым вось слове: любі бліжняга свайго як сябе самога.
10 Любоў не робіць ліха бліжняму, таму любоў ёсць спаўненне закону.
11 І ведайце гэты час, што ўжо пара ад сну паўстаць, бо цяпер збаўленне бліжэй да нас, чым калі мы ўверылі.
12 Ноч мінула, а дзень наблізіўся. Дык адкінем учынкі цемры і адзенемся ў зброю святла.
13 Будзем жыць прыстойна, як удзень: не ў абжорстве і п’янствах, не ў распусце і нячыстасці, не ў звадцы ды зайздрасці,
14 але адзеньцеся ў Госпада Ісуса Хрыста ды не апякуйцеся над целам дзеля пажадлівасці.