1 και παλιν ηρξατο διδαϲκειν παρα την θαλαϲϲαν και ϲυναγεται προϲ αυτον οχλοϲ πλειϲτοϲ ωϲτε αυτον ειϲ πλοιον εμβαντα καθηϲθε εν τη θαλαϲϲη και παϲ ο οχλοϲ προϲ την θαλαϲϲαν επι τηϲ γηϲ ηϲαν
2 και εδιδαϲκεν αυτουϲ εν παραβολαιϲ πολλα και ελεγεν αυτοιϲ εν τη διδαχη αυτου
3 ακουϲατε ιδου εξηλθεν ο ϲπειρων του ϲπειραι
4 και εγενετο εν τω ϲπειρειν ο μεν επεϲεν παρα την οδον και ηλθεν τα πετεινα και κατεφαγεν αυτο
5 και αλλο επεϲεν επι το πετρωδεϲ οπου ουκ ειχεν γην πολλην και ευθυϲ εξανετειλεν δια το μη εχει̅ βαθοϲ γηϲ
6 και οτε ανατειλεν ο ηλιοϲ εκαυματιϲθη και δια το μη εχειν ριζαν εξηρανθη
7 και αλλο επεϲεν επι ταϲ ακανθαϲ και ανεβηϲαν αι ακανθαι και ϲυνεπνιξαν αυτο και καρπον ουκ εδωκεν
8 και αλλα επεϲεν επι την γην την καλην και εδιδοϲαν καρπον αναβαινοντα και αυξανο̅τα και εφερον ειϲ τριακοντα και ειϲ εκατον ειϲ εκατον
9 και ελεγεν οϲ εχει ωτα ακουειν ακουετω
10 και οτε εγενετο κατα μοναϲ ηρωτουν αυτον οι περι αυτον ϲυν τοιϲ δωδεκα ταϲ παραβολαϲ
11 και ελεγεν αυτοιϲ υμιν δεδοται το μυϲτηριον τηϲ βαϲιλειαϲ του θ̅υ̅ εκεινοιϲ δε τοιϲ εξω εν παραβολαιϲ τα παντα γινεται
12 ινα βλεποντεϲ βλεπωϲιν και μη ειδωϲιν και ακουοντεϲ ακουϲωϲι και μη ϲυνιωϲιν μηποτε επιϲτρεψωϲιν και αφεθη αυτοιϲ
13 και λεγει αυτοιϲ ουκ οιδατε την παραβολην ταυτη̅ και πωϲ παϲαϲ ταϲ παρα γνωϲεϲθαι
14 ο ϲπειρων τον λογον ϲπειρει
15 ουτοι δε ειϲιν οι παρα τη̅ οδον οπου ϲπειρεται ο λογοϲ και οταν ακουϲωϲιν ευθυϲ ερχεται ο ϲαταναϲ και αρπαζει τον λογον το̅ εϲπαρμενον εν αυτοιϲ
16 και ουτοι ομοιωϲ ειϲιν οι επι τα πετρωδη ϲπειρομεμενοι οι οταν ακουϲωϲιν τον λογον ευθυϲ μετα χαραϲ λαμβανουϲιν αυτον
17 και ουκ εχουϲιν ριζαν εν εαυτοιϲ αλλα προϲκαιροι ειϲιν ειτα γενομενηϲ θλιψεωϲ η διωγμου δια τον λογον ευθυϲ ϲκανδαλιζονται
18 και αλλοι ειϲιν οι επι ταϲ ακανθαϲ ϲπειρομενοι ουροι ειϲιν οι τον λογον ακουοντεϲ
19 και αι μεριμναι του αιωνοϲ και η απατη του πλουτου και αι περι τα λοιπα επιθυμιαι ειϲπορευομεναι ϲυμπνιγουϲι τον λογον και ακαρποϲ γινεται
20 και εκεινοι ειϲιν οι επι την καλην γην ϲπαρεντεϲ οιτινεϲ ακουουϲιν τον λογον και παραδεχονται και καρποφορουϲιν εν τριακοντα και εξηκοντα και εν εκατο̅
21 και ελεγεν αυτοιϲ μητι ερχεται ο λυχνοϲ ινα υπο τον μοδιον τεθη η υπο την κλινην ουχ ινα επι την λυχνιαν τεθη
22 ου γαρ εϲτιν τι κρυπτον εαν μη φανερωθη ουδε εγενετο αποκρυφον αλλ ινα ελθη ειϲ φανερο̅
23 ει τιϲ εχει ωτα ακουειν ακουετω
24 και ελεγεν αυτοιϲ βλεπετε τι ακουετε εν ω μετρω μετριται μετρηθηϲεται υμιν και προϲτεθηϲεται υμιν
25 οϲ γαρ εχει δοθηϲεται αυτω και οϲ ουκ εχει και ο εχει αρθηϲεται απ αυτου
26 και ελεγεν οτι ουτωϲ εϲτιν η βαϲιλεια του θ̅υ̅ ωϲ α̅ α̅ν̅ο̅ϲ̅ βαλη το ϲπορον επι τηϲ γηϲ
27 και καθευδη και εγειρηται νυκτοϲ και ημεραν και ο ϲποροϲ βλαϲτα και μηκυνηται ωϲ ουκ οιδεν αυτοϲ
28 αυτοματη η γη καρποφορει πρωτον χορτον ειτα ϲταχυν ειτα πληρεϲ ϲιτον εν τω ϲταχυι
29 οτα̅ δε παραδω ο καρποϲ ευθυϲ αποϲτελλει το δρεπανον οτι παρεϲτηκεν ο θεριϲμοϲ
30 και ελεγεν πωϲ ομοιωϲομεν την ���������� θ̅υ̅ η εν τινι αυτην παραβολη θωμεν
31 ωϲ κοκκω ϲιναπεωϲ ωϲ οταν ϲπαρη επι τηϲ γηϲ μικροτεροϲ ον παντων των ϲπερματων εϲτιν
32 και οτα̅ ϲπαρη αναβαινει και γινεται μειζων παντων των λαχανων και ποιει κλαδουϲ μεγαλουϲ ωϲτε δυναϲθαι υπο την ϲκιαν αυτου τα πετεινα του ουρανου καταϲκηνουν
33 και τοιαυταιϲ παραβολαιϲ ελαλει πολλαιϲ αυτοιϲ τον λογον καθωϲ ηδυναντο ακουειν
34 χωριϲ δε παραβοληϲ ουκ ελαλει αυτοιϲ κατ ιδιαν δε τοιϲ ιδιοι μαθηταιϲ επελυεν παντα
35 και λεγει αυτοιϲ εν εκεινη τη ημερα οψιαϲ γενομενηϲ διελθωμεν ειϲ περαν
36 και αφεντεϲ τον οχλον παραλαμβανουϲιν αυτον ωϲ ην εν τω πλοιω και αλλα πλοια ην μετ αυτου
37 και γινεται λαιλαψ ανεμου μεγαλου και τα κυματα επεβαλλεν ειϲ το πλοιον ωϲτε ηδη γεμιζεϲθαι το πλοιον
38 και αυτοϲ ην εν τη πρυμνη επι το προϲκεφαλαιον καθευδων και εγειρουϲιν αυτον και λεγουϲιν αυτω διδαϲκαλε ου μελει ϲοι οτι απολλυμεθα
39 και διεγερθειϲ επετιμηϲεν τω ανεμω και ειπεν τη θαλαϲϲη ϲιωπα πεφιμωϲο και εκοπαϲεν ο ανεμοϲ και εγενετο γαληνη μεγαλη
40 και ειπεν αυτοιϲ τι δειλοι εϲτε ουτωϲ πωϲ ουκ εχετε πιϲτιν
41 και εφοβηθηϲαν φοβον μεγαν και ελεγον προϲ αλληλουϲ τιϲ αρα ουτοϲ εϲτιν οτι και ο ανεμοϲ και η θαλαϲϲα αυτω υπακουει