1 Аднойчы падыйшлі да Езуса вучні, пытаючыся: "Хто, думаеш найбольшы (найважнейшы) ў Каралеўстве Нябесным?"
2 Затым Езус паклікаўшя дзця паставіў яго пасярэдзіне іх
3 і сказаў: "Сапраўды кажу вам, калі не навернецеся і не станіцеся як дзеці, не ўвойдзіце ў Каралеўства Нябеснае.
4 Хто ўпакорыцца як гэта дзіця, той большым у Каралеўстве Нябесным.
5 А хто прыме адно такое дзіця ў Імя Маё — Мяне прыме.
6 А хто б згоршыў адно з тых маленькіх, што ў Мяне вераць, лепш было б яму прычапіць камень млынавы і ўтапіць у глыбіні мора.
7 Гора сьвету за згаршэньні. Мусяць здарыцца згаршэньні, аднак гора таму чалавеку, праз якога прыходзіць (прычыняецца) згаршэньне.
8 Дык калі твая рука або нага твая горшыць цябе, адрэж яе ды кінь ад сябе. Лепш табе аднарукім і храмым ўвайсьці ў жыцьцё, чым маючы дзьве рукі або дзьве нагі быць укінутым у агонь вечны.
9 А калі вока тваё горшыць (зводзіць) цябе, выдзяры яго ды кінь ад сябе. Лепей табе аднавокім увайсьці ў жыцьцё, чым маючы два вокі быць укінутым у гэгэнну агня.
10 Глядзіце, не пагарджайце не адным з гэтых малюткаў. Бо кажу вам, бо анёлы іхнія бачаць заўсёды ў небе аблічча Айца Майго, Каторы ў небе."
11 (Бо прыйшоў Сын Чалавечы ратаваць тое, што было прапаўшы).
12 Як вам здаецца? Калі б хто меў сто авец а адна з іх згубілася б, ці ж не пакідае ён у гарах дзевяцьдзісят дзевяць і ці не ідзе шукаць той, каторая прапала.
13 А калі ўдаецца яму яе адшукаць, сапраўды кажу вам, што з яе будзе мець больш радасьці, чым з дзевяноста дзевяці, каторыя не зблудзілі.
14 Так і ваш Нябесны Айцец не хоча, каб прапаў хоць адзін з гэтых малюткаў — дзеткаў."
15 Калі брат твой правініцца табе, ідзі пасварыся (напомні яму) на яго ў чатыры вочы. А калі б паслухаў цябе, здабудзеш брата свайго.
16 А калі б цябе не паслухаў , вазьмі з сабой яшчў аднаго або двух сведкаў, каб уся справа апіралася на доказе двух або трох сьведкаў.
17 А калі б і іх не паслухаў, заяві Касьцёлу. А калі б і Касьцёла не паслухаў, хай будзе табе як паганін і мытнік.
18 Сапраўды кажу вам, што зьвяжаце на зямлі, будзе зьвязана і ў небе, а што разьвяжаце на зямлі, будзе разьвязана і ў небе.
19 Паўторна кажу вам, калі двух з вас на зямлі згодзяцца прасіць аб якую-колечы рэч, дасьць ім Мой Нябесны Айцец.
20 Бо дзе ў імя Маё сабяруцца двух або трох, там і Я пасярод іх."
21 Тады Пётр падышоўшы спытаўся: "Госпадзе колькі раз маю адпусьціцца яму, калі правініцца мне брат мой? Ці да сямі раз?"
22 Кажа яму Езус: "Не кажу да сямі раз, але да семдзесят сямі раз.
23 Дзеля таго падобнае Каралеўства Нябеснае да чалавека караля, каторы хацеў разрахавацца (разлічыцца) са слугамі сваімі.
24 А калі стаў рахаваць, прывялі да яго аднаго, каторы быў яму вінаваты дзесяць тысяч талентаў.
25 Калі не меў ён з чаго аддаць, загадаў пан ягоны прадаць яго, жонку ягоную, дзяцей ды ўсё, што меў ды аддаць.
26 Але слуга той ўпаўшы прасіў яго: "Мей цярплівасьць дзеля мяне і я аддам усё."
27 І пан зжаліўся над тым слугой, асвабадзіў яго і доўг яму дараваў.
28 Але слуга той выйшаўшы напаткаў аднаго з сяброў сваіх, каторы быў яму вінаваты сто дынараў. І схапіўшы яго душыў, кажучы: "Аддай, што мне вінаваты."
29 А сябра той упаўшы прасіў яго, кажучы: "Мей цярплівасьць дзеля мяне, а аддам табе ўсё."
30 Але ён не хацеў, але пайшоў, пасадзіў яго ў вязьніцу, дакуль не аддасьць яму доўгу.
31 Бачачы, што робіцца, сябры яго засмуціліся вельмі, дый пайшлі і разказалі пану свайму ўсё, што сталася.
32 Тады пазваў яго пан ягоны і сказаў яму: "Слуга негодны, я табе увесь доўг дараваў, бо ты мяне прасіў.
33 Ці і табе не належылася, каб і ты пашкадаваў сябра свайго, як і я пашкадаваў цябе?"
34 Разгневаны пан ягоны выдаў яго катам, пакуль яму не аддасьць усяго доўгу.
35 Так і Айцец Мой нябесны зробіць вам, калі вы не адпусьціцеся кожны брату свайму ў сэрцах вашых.