11 1 І дадзена была мне трысьціна, падобная на жазло і сказана мне: "Падыміся і памерай сьвятыню Божую і аўтар, і тых, што пакланяюцца ў ёй".
2 Але вылучы дзядзінец зьнешні сьвятыні і ня мерай яго, бо ён прызначаны паганцам: яны будуць таптаць горад сьвяты праз сорак два месяцы.
3 І я дам уладу маім двум сьведкам, і будуць яны прарочыць тысяча дьвесьце шэсьдзесят дзён, адзетыя ў зрэбніцу.
4 Яны-дзве алівы і два кандалябры (падсьвечнікі), перад Госпадам стоячыя.
5 А калі б захацеў ім шкодзіць, то агонь выйдзе з вуснаў іх і зьнішчыць ягоных ворагаў, калі ж хто захоча скрыўдзіць іх, то гэткі будзе забіты.
6 Яны маюць уладу зачыніць неба, каб не ішоў дождж на зямлю ў час іхняга праракаваньня, ды маюць моц над водамі абвярнуць іх у кроў і насылаць на зямлю усякія бедствы, якія толькі захочуць.
7 І калі закончаць яны сьведчаньне сваё, паўстане звер з бяздоньня і пачне супраць іх бой, і пераможа іх, і заб'е іх.
8 І целы іх будуць ляжаць на плошчы вялікага горада, які духова завецца Садом і Эгіпет, дзе і Госпад іх быў укрыжаваны.
9 І многія з народаў, пакаленьняў і моваў, і плямён будуць аглядаць трупы іхнія праз тры дні з палавінай, але цел іхніх не дазволяць палажыць у грабніцы.
10 І жывучыя на зямлі будуць радавацца дзеля іх і весяліцца, і падарункі пасылаць адны другім, бо гэтыя два прарокі мучылі тых, якія жылі на зямлі.
11 І пасьля трох з паловай дзён увайшоў у іх дух жыцьця ад Бога. І падняліся яны на свае ногі, і вялікі страх паў на тых, якія бачылі іх.
12 І пачулі яны з неба магутны голас, гаворачы ім: "Падыміцеся сюды". І падняліся ў неба ў воблаку, і бачылі іх ворагі іхнія.
13 А ў той час пачаліся страшныя землятрасеньні, і дзесятая частка горада завалілася, і загінула ад землятрасеньня сем тысяч асоб, а тыя, што засталіся, перапалохаліся і далі спахвалу Богу на небе.
14 Гора другое мінула, але вось трэцяе прыйдзе не зазадоўга.
15 І затрубіў анёл сёмы. І загаманілі моцныя галасы ў небе, кажучы: "Сталася каралеўства гэтага сьвету валадарствам Госпада нашага і Хрыстуса Ягонага, і будзе Ён валадарыць на векі вечныя. Аман."
16 І дваццаць чатыры старцы, седзячы перад Богам на сваіх тронах, палі на твар свой і пакланіліся Богу, усклікаючы:
17 Дзякуем Табе, Госпадзе, Божа Усемагутны, Ты што ёсьць, Ты што быў і Ты, што прыйдзеш, што ўзяў уладу сваю магутную і валаданьне.
18 І ўзбурыліся народы, і прыйшоў гнеў Твой і пара судзіць памёршых і аддаць узнагароду слугам Тваім прарокам і сьвятым і разам з імі тым, што шануюць імя Тваё, малым і вялікім, час загубы для тых, што пракудзілі зямлю.
19 І адчынілася Божая сьвятыня ў небе, і бачна стала арка Яго тастаманту (закона) ў сьвятыні Ягонай, і зазіхацелі маланкі і пачуліся гукі, і былі землетрасеньні, і град вялікі.