1 Кажу вам: пакуль спадкаемца дзіця, ён нічым не розніцца ад нявольніка, хоць ён і гаспадар над усім,
2 але знаходзіцца да вызначанага часу пад апекунамі і аканомамі.
3 Так і мы, пакуль мы былі дзецьмі, служылі стыхіям свету.
4 А калі прыйшла поўня часу, паслаў Бог Свайго Сына, народжанага жанчынай, народжанага пад законам,
5 каб адкупіў тых, якія былі пад законам, каб і мы атрымалі ўсынаўленне.
6 А дзеля таго, што вы — сыны, паслаў Бог Духа Сына Свайго ў сэрцы нашыя, Які кліча: «Абба, Ойча!»
7 Так што ты ўжо не нявольнік, але сын; а калі сын, дык і спадкаемца праз Бога.
8 Але тады, калі не ведалі вы Бога, служылі тым, якія па сутнасці не ёсць багамі.
9 Цяпер жа, калі вы ўжо пазналі Бога і самі пазнаныя Богам, чаго вяртаецеся да бяссільных і бязродных стыхій, якім зноў хочаце служыць?
10 Вы глядзіце на дні, месяцы, часы і гады!
11 Баюся за вас, што, можа, надарма працаваў у вас.
12 Браты, прашу вас, будзьце такімі, як і я; бо і я стаўся такім, як вы. Нічым вы мяне не скрыўдзілі.
13 Вы ж ведаеце, як праз слабасць цела першы раз я дабравесціў вам,
14 і вы не адрынулі спакусу для вас у целе маім, не адпіхнулі, але прынялі мяне як анёла Божага, як Хрыста Ісуса.
15 Дзе ж тады тое шчасце вашае? Сведчу вам, што калі б гэта было магчыма, дык, вочы сабе вырваўшы, аддалі б іх мне.
16 Дык ці ворагам стаўся я вам за тое, што казаў вам праўду?
17 Рупяцца яны пра вас не з дабра, але хочуць адарваць вас, каб аб іх вы рупіліся.
18 Добра рупіцца аб добрым заўсёды, а не тады толькі, калі я знаходжуся паміж вас;
19 дзеткі мае, зноў вас нараджаю ў муках, пакуль уфармуецца ў вас Хрыстос.
20 Хацеў бы я быць у вас цяпер ды змяніць голас мой, бо сам я не ўпэўнены ў вас.
21 Скажыце мне тыя, што хочаце жыць пад законам: ці закону вы не чулі?
22 Напісана, што Абрагам меў двух сыноў: аднаго з нявольніцы, другога з вольнай.
23 Але той, што з нявольніцы, паводле цела нарадзіўся, а той, што з вольнай, — праз абяцанне.
24 Гэта як алегорыя сказана, абазначае гэта два запаветы: адзін — на гары Сінай, што на няволю родзіць, гэта Агар.
25 Бо гэта Агар — гара Сінай у Арабіі, адпавядае цяперашняму Ерузаліму і зняволена з сынамі сваімі.
26 Той жа Ерузалім, што ўгары, вольны, і ёсць маці нашай.
27 Напісана бо: «Узвесяліся, няплодная, якая не раджаеш, усклікай і крычы, якая не пакутуеш родамі, бо ў кінутай больш дзяцей, чым у той, якая мае мужа».
28 Вы ж, браты, паводле Iзаака дзеці абяцання.
29 Але як і тады той, што паводле цела нарадзіўся, пераследаваў таго, які паводле духа, так і цяпер.
30 А што кажа Пісанне? «Выгані нявольніцу і яе сына, бо не будзе спадкаемцам сын нявольніцы разам з сынам вольнай».
31 Дык вось, браты, мы дзеці не нявольніцы, але вольнай.