1 και ειδον αλλον αγγελο̅ ιϲχυρον καταβαινοντα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ περιβεβλημενο̅ νεφελην και η θριξ επι τηϲ κεφαληϲ αυτου και το προϲωπον αυτου ωϲ ο ηλιοϲ και οι ποδεϲ αυτου ωϲ ϲτυλοι πυροϲ
2 και εχων εν τη χειρι αυτου βιβλαριδιον ηνεωγμενον και εθηκε̅ τον ποδα αυτου το̅ δεξιον επι τηϲ θαλαϲϲηϲ τον δε ευωνυμον επι τηϲ γηϲ
3 και εκραξεν φωνη μεγαλη ωϲπερ λεων μυκατε και οτε εκραξεν ωϲ ελαληϲαν επτα φωναι ταιϲ εαυτων φωναιϲ
4 και οϲα ελαληϲαν αι επτα βρονται εμελλον γραφει̅ και ηκουϲα φωνη̅ εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ λεγουϲαν ϲφραγιϲον οϲα ελαληϲαν αι επτα βρονται και μη αυτα γραψηϲ
5 και ο αγγελοϲ ον ειδον εϲτωτα επι τηϲ θαλαϲϲηϲ και επι τηϲ γηϲ ηρεν την χειρα αυτου την δεξιαν ειϲ τον ουρανον
6 και ωμοϲε̅ τω ζωντι ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνω̅ οϲ εκτιϲεν τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ και τα εν αυτω και την γην και τα εν αυτη οτι χρονοϲ ουκετι εϲτιν
7 αλλ εν ταιϲ ημεραιϲ τηϲ φωνηϲ του αγγελου του εβδομου οταν μελλη ϲαλπιζειν και ετελεϲθη το μυϲτηριον του θ̅υ̅ ωϲ ευηγγελιϲεν τουϲ εαυτου δουλουϲ και τουϲ προφηταϲ
8 και η φωνη ην ηκουϲα εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ παλι̅ λαλουϲαν μετ εμου και λεγουϲαν υπαγε λαβε το βιβλαριδιον το ηνεωγμενον εν τη χειρι του αγγελου του εϲτωτοϲ επι τηϲ γηϲ
9 και απηλθον προϲ το̅ αγγελον λεγων αυτω δουναι μοι το βιβλιον και λεγει μοι λαβε αυτο και καταφαγε και πικρανι ϲου την κοιλιαν αλλα εν τω ϲτοματι ϲου εϲται γλυκυ ωϲ μελι
10 και ελαβον το βιβλιον εκ τηϲ χειροϲ του αγγελου και κατεφαγον αυτο και ην εν τω ϲτοματι μου ωϲ μελει γλυκυ και οτε εφαγον αυτο εγεμιϲθη η κοιλια μου
11 και λεγουϲιν μοι δι ϲε παλιν προφητευϲαι επι λαοιϲ και εθνεϲιν και γλωϲϲαιϲ και βαϲιλευϲιν πολλοιϲ