1 μετα ταυτα ιδον ϗ ιδου θυρα ηνεωγμενη εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και ιδου η φωνη η πρωτη ην ηκουϲα ωϲ ϲαλπιγγοϲ λαλουϲαν μετ εμου λεγων αναβα ωδε και διξω ϲοι α δι γενεϲθαι μετα ταυτα
2 ευθεωϲ εγενομην εν π̅ν̅ι̅ και ιδου θρονοϲ εκειτο εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ και ο επι τον θρονον καθημενοϲ
3 και ο καθημενοϲ ομοιοϲ οραϲει λιθω ιαϲπιδι και ϲαρδιω και ιερειϲ κυκλοθεν του θρονου
4 θρονουϲ εικοϲι τεϲϲαρεϲ και πρεϲβυτερουϲ καθημενουϲ περιβεβλημενουϲ εν λευκοιϲ και επι ταϲ κεφαλαϲ αυτων ϲτεφανουϲ χρυϲεουϲ
5 και εκ του θρονου εκπορευονται αϲτραπαι και φωναι και βρονται και επτα λαμπαδεϲ πυροϲ καιομεναι ενωπιον του θρονου
6 ωϲ θαλαϲϲα υαλινη ομοια κρυϲταλλω και εν μεϲω του θρονου και κυκλω του θρονου τεϲϲαρα ζωα γεμοντα οφθαλμων ενπροϲθεν και οπιϲθε̅
7 και το ζωον το πρωτον ομοιον λεοντι και το δευτερον ζωον ομοιον μοϲχω και το τριτον ζωον εχον το προϲωπον ωϲ ομοιον ανθρωπω και το τεταρτον ζωον ομοιον αετω πετομενω
8 και τα τεϲϲερα ζωα εν εκαϲτο̅ αυτων ειχον ανα πτερυγαϲ εξ κυκλοθεν και εϲοθεν γεμουϲιν οφθαλμω̅ και αναπαυϲιν ουχ εξοϲαν ημεραϲ και νυκτοϲ λεγοντεϲ αγιοϲ αγιοϲ αγιοϲ αγιοϲ αγιοϲ αγιοϲ αγιοϲ αγιοϲ κ̅ϲ̅ θ̅ϲ̅ παντοκρατωρ ο ην και ο ων και ο ερχομενοϲ
9 και οταν δωϲωϲιν τα ζωα και τιμην και ευχαριϲτιαν τω καθημενω επι τω θρονω τω ζωντι ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμην
10 και πεϲουνται οι εικοϲι τεϲϲαρεϲ πρεϲβυτεροι ενωπιον του καθημενου επι του θρονου και προϲκυνηϲουϲιν τω ζω̅τι ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνων αμη̅ και βαλλουϲιν τουϲ ϲτεφανουϲ αυτω̅ ενωπιον του θρονου εντεϲ
11 αξιοϲ ει κ̅ε̅ ο κ̅ϲ̅ και θ̅ϲ̅ ημω̅ λαβειν την δοξα̅ και τιμην και την δυναμιν οτι ϲυ εκτιϲαϲ τα παντα και δια το θελημα ϲου ηϲαν και εκτιϲθηϲαν