1 και εδοθη μοι καλαμοϲ ομοιοϲ ραβδω λεγει εγειρε και μετρηϲον το̅ ναον του θ̅υ̅ και το θυϲιαϲτηριον και τουϲ προϲκυνουνταϲ εν αυτω
2 και τηϲ αυληϲ τηϲ εϲωθε̅ του λαου και εκβαλε εϲω και μη αυτην μετρηϲηϲ οτι εδοθη και τοιϲ εθνεϲιν και την πολιν την αγιαν πατηϲουϲιν μηναϲ τεϲϲερακοντα δυο
3 και δωϲω τοιϲ δυϲιν μαρτυϲιν μου και προφητευϲουϲι̅ ημεραϲ χιλιαϲ διακοϲιαϲ εξηκοντα περιβεβλημενουϲ ϲακκουϲ
4 ουτοι ειϲιν οι δυο ελαιαι και δυο λυχνιαι ενωπιον του κ̅υ̅ τηϲ γηϲ εϲτωτεϲ
5 και ει τιϲ θελει αυτουϲ αδικηϲαι πυρ εκπορευεται εκ του ϲτοματοϲ αυτων και κατεϲθιει τουϲ εχθρουϲ αυτων και η τιϲ θεληϲη αδικηϲαι αυτουϲ ουτωϲ δι αυτον αποκτανθηναι
6 ουτοι εχουϲιν εξουϲιαν κλειϲαι τον ουρανον ινα μη υετοϲ βρεχη ταϲ ημεραϲ τηϲ προφητιαϲ αυτων και εξουϲιαν εχουϲιν επι των υδατων ϲτρεφειν αυτα ειϲ αιμα παταξαι την γην εν παϲη πληγη οϲακιϲ εαν θεληϲωϲι
7 και οταν τελεϲωϲιν την μαρτυριαν αυτων το θηριον τοτε αναβαινον εκ τηϲ αβυϲϲου ποιηϲει μετ αυτων πολεμον και νικηϲει αυτουϲ και αποκτενει αυτουϲ
8 και τα πτωματα αυτων επι τηϲ πλατιαϲ τηϲ πολεωϲ τηϲ μεγαληϲ ητιϲ καλειται π̅ν̅ι̅κ̅ω̅ϲ̅ ϲοδομα και αιγυπτοϲ οπου και ο κ̅ϲ̅ ε̅ϲ̅⳨̅ω̅θ̅η̅
9 και βλεπουϲιν εκ των φυλων ϗ λαων {}[16] γλωϲϲων και εθνων το πτωμα αυτων ημεραϲ τρειϲ και ημιϲυ και τα πτωματα αυτω̅ ουκ αφιουϲιν τεθηναι ειϲ μνημα
10 και οι κατοικουντεϲ επι τηϲ γηϲ χαιρουϲιν επ αυτοιϲ ϗ ευφραινονται ϗ δωρα πεμπουϲιν αλληλοιϲ οτι ουτοι οι προφηται οι δυο εβαϲανιϲαν τουϲ κατοικουνταϲ επι τηϲ γηϲ
11 και μετα τριϲ ημεραϲ και {ημιϲου}[17] π̅ν̅α̅ ζωηϲ εκ του θ̅υ̅ ειϲηλθε̅ ειϲ αυτουϲ και εϲτηϲαν επι τουϲ ποδαϲ αυτων και φοβοϲ μεγαϲ επεϲε̅ επι τουϲ θεορου̅ταϲ αυτουϲ
12 και ηκουϲαν φωνηϲ μεγαληϲ εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ λεγουϲηϲ αυτοιϲ αναβατε ωδε και ανεβηϲαν ειϲ τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ εν τη νεφελη και εθεωρηϲαν αυτουϲ οι εχθροι αυτων
13 και εν εκινη τη ωρα εγενετο ϲιϲμοϲ μεγαϲ και το δεκατον τηϲ πολεωϲ επεϲεν και απεκτανθηϲα̅ εν τω ϲιϲμω ονοματα α̅ν̅ω̅ν̅ χιλιαδεϲ επτα και οι λοιποι εν φοβω εγενο̅το και εδωκαν δοξαν τω θ̅ω̅ του ουρανου
14 η ουαι η δευτερα παρηλθεν ιδου ερχεται η ουαι η τριτη ταχυ
15 και ο εβδομοϲ αγγελοϲ εϲαλπιϲεν και εγενετο φωναι μεγαλαι εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ λεγουϲαι εγενετο η βαϲιλια του κοϲμου του κ̅υ̅ ημων και του χ̅υ̅ αυτου και βαϲιλευϲει ειϲ τουϲ αιωναϲ των αιωνω̅ αμην
16 και εικοϲι τεϲϲαρεϲ πρεϲβυτεροι οι ενωπιον του θ̅υ̅ οι καθηνται επι τουϲ θρονουϲ αυτω̅ και επεϲαν επι τα προϲωπα αυτων και προϲεκυνηϲαν τω θ̅ω̅
17 λεγοντεϲ ευχαριϲτουμεν ϲοι κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ παντοκρατωρ ο ων και ο ην και οτι ειληφαϲ τη̅ δυναμιν ϲου την μεγαλην και εβαϲιλευϲαϲ
18 και τα εθνη ωργιϲθη και ηλθε̅ η οργη ϲου και ο ϗροϲ των νεκρων κριθηναι και δουναι τον μιϲθον τοιϲ δουλοιϲ ϲου τοιϲ προφηταιϲ και τοιϲ αγιοιϲ και φοβουμενοιϲ το ονομα ϲου τουϲ μικρουϲ και τουϲ μεγαλουϲ και διαφθειραι τουϲ διαφθειρονταϲ τη̅ γην
19 και ηνυγη ο ναοϲ του θ̅υ̅ εν τω ουρανω ανω και ωφθη η κιβωτοϲ τηϲ διαθηκηϲ του θ̅υ̅ ε̅ τω ναω αυτου και εγενετο αϲτραπαι και φωναι και βρο̅ται και ϲειϲμοϲ και χαλαζα μεγαλη