1 και ειδον ϗ ιδου το αρνιον εϲτοϲ επι το οροϲ ϲιων και μετ αυτου εκατον τεϲϲερακοντα τεϲϲαρεϲ χιλιαδεϲ εχουϲαι το ονομα {του}[21] και το ονομα του π̅ρ̅ϲ̅ αυτου γεγραμμενον επι των μετωπω̅ αυτω
2 και ηκουϲα φωνην εκ του ουρανου ωϲ φωνη̅ υδατων πολλων και ωϲ φωνην βροντηϲ και η φωνη ην ηκουϲα ωϲ κιθαρωδων κιθαριζοντων εν ταιϲ {����ραιϲ}[22] αυτω̅
3 και αδουϲιν ωδη̅ καινην και {}[23] ενωπιον του θρονου και ενωπιον τω̅ των τεϲϲαρων ζωων και ενωπιον των πρεϲβυτερων και ουδειϲ εδυνατο μαθειν την ωδην ει μη αι εκατον τεϲϲερακο̅τα μιαν χιλιαδεϲ οι ηγοραϲμενοι απο τηϲ γηϲ
4 ουτοι ειϲιν οι μετα γυναικων ουκ εμολυνθηϲαν παρθενοι γαρ ειϲιν ουτοι ακολουθουντεϲ τω αρνιω οπου α̅ υπαγη ουτοι ηγοραϲθηϲαν απο των ανθρωπων απ αρχηϲ τω θ̅ω̅ και εν τω αρνιω
5 και εν τω ϲτοματι αυτων ουχ ευρεθη ψευδοϲ αμωμοι γαρ ειϲιν
6 και ειδον αγγελον πεταμενον εν μεϲωουρανηματι εχοντα ευαγγελιον αιωνιον ευαγγελιϲαϲθε επι τουϲ καθημενουϲ επι τηϲ γηϲ και επι παν εθνοϲ και φυλην και γλωϲϲα̅ και λαον
7 εν φωνη μεγαλη φοβηθητε τον θ̅ν̅ και δοτε αυτω δοξαν οτι ηλθεν η ωρα τηϲ κριϲεωϲ αυτου και προϲκυνηϲατε τω {π̅ρ̅ι̅ ηϲαντι}[24] τον ουρανον και την γην και την θαλαϲϲαν και πηγαϲ υδατων
8 και αλλοϲ δευτεροϲ ηκολουθηϲεν
9 αυτοιϲ λεγων εν φωνη μεγαλη ει τιϲ προϲκυνι το θηριον και την εικονα αυτου και λαμβανι χαραγμα επι τω μετωπω αυτου η επι τη̅ χειρα αυτου
10 και αυτοϲ πιεται εκ του οινου του θυμου του θ̅υ̅ του κεκεραϲμενου ακρατου ε̅ τω ποτηριω τηϲ οργηϲ αυτου και βαϲανιϲθηϲεται εν πυρι και θειω ενωπιον αγγελω̅ αγιων και ενωπιον του αρνιου
11 και ο καπνοϲ του βαϲανιϲμου αυτω̅ ειϲ εωναϲ των αιωνων αναβαινει και ουκ εχουϲιν αναπαυϲιν ημεραϲ και νυκτοϲ οι προϲκυνουντεϲ το θηριον και τη̅ εικονα αυτου και ει τιϲ λαμβανει το χαραγμα του ονοματοϲ αυτου
12 ωδε η υπομονη των αγιων εϲτι̅ των τηρουντων ταϲ εντολαϲ του θ̅υ̅ και την πιϲτιν ι̅υ̅
13 και ηκουϲα φωνηϲ λεγουϲηϲ εκ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ γραψο̅ μακαριοι οι νεκροι οι εν κ̅ω̅ αποθνηϲκοντεϲ απ αρτι λεγει το π̅ν̅α̅ ινα αναπαηϲονται εκ των κοπω̅ αυτων τα γαρ εργα αυτων ακολουθι μετ αυτων
14 και ιδου νεφελη λευκη και επι την νεφελην καθημενον ομοιον υιο̅ ανθρωπου εχο̅τα επι τηϲ κεφαληϲ αυτου ϲτεφανον χρυϲουν και εν τη χειρι αυτου δρεπανον οξυ
15 και αλλοϲ αγγελοϲ εξηλθεν εκ του ναου αυτου κραζω̅ εν φωνη μεγαλη τω καθημενω επι τηϲ νεφεληϲ πεμψον το δρεπανον ϲου και θεριϲον οτι ηλθεν η ωρα του θεριϲ οτι εξηρανθη ο θεριϲμοϲ τηϲ γηϲ
16 και εβαλεν ο καθημενοϲ επι τηϲ νεφεληϲ το δρεπανον αυτου επι την γην και εθεριϲθη η γη
17 και αλλοϲ αγγελοϲ εξηλθεν εκ του ναου του εν τω ο̅υ̅ν̅ω̅ εχων και αυτοϲ δρεπανον οξυ
18 και αλλοϲ αγγελοϲ εξηλθεν εκ του θυϲιαϲτηριου εχω̅ εξουϲιαν επι του πυροϲ και εφωνηϲεν φωνη μεγαλη τω εχοντι το δρεπανον το οξυ λεγω πεμψον το δρεπανον ϲου το οξυ και τρυγηϲον τουϲ βοτρυαϲ τηϲ αμπελου τηϲ γηϲ οτι ηκμαϲαν αι ϲταφυλαι αυτηϲ
19 και εβαλεν ο αγγελοϲ το δρεπανο̅ αυτου επι τηϲ γηϲ και ετρυγηϲεν τη̅ αμπελον τηϲ γηϲ και εβαλεν ειϲ τη̅ ληνον του θυμου {ϲου}[25] θ̅υ̅ την μεγαλη̅
20 και επατηθη η ληνοϲ εξω τηϲ πολεωϲ και εξηλθε̅ αιμα εκ τηϲ ληνου αχρι των χαλινω̅ των ιππων απο ϲταδιων χιλιων διακοϲιων