1 τω αγγελω τηϲ εν εφεϲω εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο κρατων τουϲ επτα αϲτεραϲ εν τη δεξια αυτου χειρι ο περιπατων εν μεϲω των επτα λυχνιω̅ των χρυϲων
2 οιδα τα εργα ϲου και τον κοπον ϲου και τη̅ υπομονην ϲου ϗ οτι ου δυνη βαϲταϲαι κακουϲ και επιραϲαϲ τουϲ λεγονταϲ εαυτουϲ αποϲτολουϲ και ουκ ειϲιν και ευρεϲ αυτουϲ ψευδειϲ
3 και υπομονην εχιϲ και θλιψιϲ παϲαϲ και εβαϲταϲαϲ δια το ονομα μου και ουκ εκοπιαϲαϲ
4 αλλα εχω κατα ϲου οτι την αγαπην ϲου την πρωτην αφηκεϲ
5 μνημονευε ουν ποθε̅ πεπτωκεϲ και μετανοηϲον και τα πρωτα εργα ποιηϲο̅ ει δε μη ερχομαι ϲοι και κινηϲω τη̅ λυχνιαν ϲου εκ του τοπου αυτηϲ εα̅ μη μετανοηϲηϲ
6 αλλα τουτο εχειϲ οτι μιϲειϲ τα εργα των νικολαιτων α καγω μιϲω
7 ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ τω νεικωντι δωϲω φαγειν εκ του ξυλου τηϲ ζωηϲ ο εϲτι̅ εν τω παραδιϲω του θ̅υ̅
8 και τω αγγελω τηϲ {ε}[3] ζμυρνη εκκληϲιαϲ γραψο̅ ταδε λεγει ο πρωτοϲ και ο εϲχατοϲ οϲ εγενετο νεκροϲ και εζηϲεν
9 οιδα ϲου τα εργα και την θλιψιν και την πτωχιαν αλλα πλουϲιοϲ ει και την βλαϲφημιαν την εκ των λεγοντων ιουδαιων ειναι εαυτουϲ και ουκ ειϲιν αλλα ϲυναγωγη του ϲατανα
10 μηδεν φοβου α μελλειϲ παϲχειν ιδου μελλει βαλλει̅ βαλιν εξ υμων ο διαβολοϲ ειϲ φυλακην ινα πιραϲθηται και εξεται θλιψιν ημερων δεκα πιϲτοϲ αχρι θανατου και δωϲω ϲοι το̅ ϲτεφανον τηϲ ζωηϲ
11 ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ ο νικω̅ ου μη αδικηθη εκ του θανατου του δευτερου
12 και τω αγγελω τηϲ εν περγαμω εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο εχων την ρομφαιαν την διϲτομον την οξειαν
13 οιδα που κατοικειϲ οπου ο θρονοϲ του ϲατανα και κρατειϲ το ονομα ϲου και ουκ ηρνηϲω την πιϲτιν μου εν ταιϲ ημεραιϲ εν ταιϲ αντιπαϲ ο μαρτυϲ μου ο πιϲτοϲ οϲ απεκτα̅θη παρ υμιν οπου ο ϲαταναϲ κατοικει
14 αλλ εχω ολιγα οτι εχειϲ εκει κρατουνταϲ την διδαχην βαλααμ οϲ εδιδαϲκεν βαλειν ϲκανδαλο̅ ενωπιον των υιων ι̅ϲ̅λ̅ φαγειν ειδωλοθυτα και πορνευϲαι
15 ουτωϲ εχειϲ και ϲυ κρατουνταϲ την διδαχην των νικολαιτων ομοιωϲ
16 μετανοηϲον ει δε μη ερχομαι ϲυ ταχυ και πολεμηϲω μετ αυτων εν τη ρομφαια του ϲτοματοϲ μου
17 ο εχω̅ ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγι ταιϲ εκκληϲιαιϲ τω νικωντι δωϲω εκ του μαννα του κεκρυμμενου και ψηφον λευκην και επι τη̅ ψηφον ονομα καινον γεγραμμενο̅ ουδειϲ οιδεν ει μη ο λαμβανων
18 και τω αγγελω τηϲ εν θυατειροιϲ εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο υιοϲ του θ̅υ̅ ο εχων τουϲ οφθαλμουϲ αυτου ωϲ φλοξ πυροϲ ϗ οι ποδεϲ αυτου ομοιοι χαλκολιβανω
19 οιδα ϲου τα εργα και την αγαπην και την πιϲτιν και την υπομονην και τα εργα ϲου τα εϲχατα πλειονα τω̅ πρωτων
20 αλλ εχω κατα ϲου πολυ οτι αφειϲ την γυναικα ιαζαβελ η λεγουϲα αυτην προφητειαν ειναι και διδαϲκει και πλανα τουϲ εμουϲ δουλουϲ πορνευϲαι και φαγειν ειδωλοθυτα
21 και εδωκα αυτη χρονο̅ ινα μετανοηϲη εκ τηϲ πορνιαϲ ταυτηϲ
22 ιδου καλω αυτην ειϲ κλινην ϗ τουϲ μοιχευονταϲ μετ αυτηϲ ειϲ θλιψιν μεγαλην εαν μη μετανοηϲουϲιν εκ των εργων αυτηϲ
23 και τα τεκνα αυτηϲ αποκτενω εν θανατω και γνωϲο̅ται παϲαι αι εκκληϲιαι οτι εγω ειμι ο ερευνων νεφρουϲ και καρδιαϲ και δωϲω υμιν εκαϲτω κατα τα εργα
24 υμιν δε λεγω τοιϲ εν λοιποιϲ τοιϲ εν θυατειροιϲ οϲοι εχουϲιν την διδαχην ταυτην οιτινεϲ ουκ εγνωϲαν τα βαθη του ϲατανα ωϲ λεγουϲιν ου βαλω εφ υμαϲ αλλο βαροϲ
25 πλη̅ ο εχεται κρατηϲαται αχρι ου αν ηξω
26 και ο νικων και ο τηρων αχρι τελοιϲ τα εργα μου δωϲω αυτω εξουϲιαν των εθνων
27 και ποιμανι αυτουϲ εν ραβδω ϲιδηρα ωϲ τα ϲκευη τα κεραμικα ϲυντριβεται
28 ωϲ καγω ειληφα παρα του πατροϲ μου και δωϲω αυτω τον αϲτερα το̅ πρωινον
29 ο εχω̅ ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγι ταιϲ εκκληϲιαιϲ