Пытанне пра традыцыю
1 Тады прыйшлі да Езуса фарысеі і кніжнікі з Ерузалема і сказалі:
1 Тады прыйшлі да Езуса фарысеі і кніжнікі з Ерузалема і сказалі:
2 «Чаму Твае вучні парушаюць традыцыю старэйшых, бо не абмываюць рук сваіх, калі спажываюць хлеб?»
3 А Ён сказаў ім у адказ: «Чаму і вы парушаеце Божую запаведзь дзеля сваёй традыцыі?
4 Бог жа загадаў: “Шануй бацьку свайго і маці”, а таксама: “Хто зласловіць на бацьку ці маці, няхай будзе пакараны смерцю”.
5 А вы кажаце: “Калі хтосьці скажа бацьку ці маці: ‘Дарам ахвярным ёсць тое, чым бы я мог табе дапамагчы’,
6 то ён больш не абавязаны шанаваць свайго бацьку”. Так вы адмянілі слова Божае дзеля сваёй традыцыі.
7 Крывадушнікі! Ісая добра прарочыў пра вас, кажучы:
8
“Народ гэты шануе Мяне вуснамі,
а сэрца іхняе далёка ад Мяне.
9
Але дарэмна ўшаноўваюць Мяне,
навучаючы людскім запаведзям”».
Што робіць чалавека нячыстым?
10 І, паклікаўшы людзей, сказаў ім: «Слухайце і разумейце.
10 І, паклікаўшы людзей, сказаў ім: «Слухайце і разумейце.
11 Не тое, што ўваходзіць у вусны, робіць чалавека нячыстым, але тое, што выходзіць з вуснаў, робіць чалавека нячыстым!»
12 Тады вучні падышлі і сказалі Яму: «Ці ведаеш, што фарысеі, пачуўшы гэтае слова, абурыліся?»
13 А Ён сказаў у адказ: «Усялякая расліна, якую не пасадзіў Айцец Мой Нябесны, будзе вырвана з каранямі.
14 Пакіньце іх, яны — сляпыя павадыры сляпых. Калі сляпы вядзе сляпога, то абодва ўпадуць у яму».
15 Тады Пётр, адазваўшыся, папрасіў Яго: «Растлумач нам гэтую прыпавесць».
16 І Ён сказаў: «Вы і далей не разумееце?
17 Ці не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, трапляе ў жывот і выдаляецца вонкі?
18 Але тое, што выходзіць з вуснаў, паходзіць з сэрца, і гэта робіць нячыстым чалавека.
19 Бо з сэрца выходзяць ліхія думкі, забойствы, чужалоства, распуста, крадзеж, фальшывыя сведчанні, блюзнерствы.
20 Гэта і ёсць тое, што робіць нячыстым чалавека. А есці нямытымі рукамі — не апаганьвае чалавека».
Вера канаанкі
21 Выйшаўшы адтуль, Езус накіраваўся ў землі Тыра і Сідона.
21 Выйшаўшы адтуль, Езус накіраваўся ў землі Тыра і Сідона.
22 І вось, жанчына канаанская, выйшаўшы з тых ваколіц, крычала Яму: «Змілуйся нада мною, Пане, Сыне Давіда! Цяжка апанаваная злым духам дачка мая».
23 Але Ён не адказаў ёй ні слова.
Вучні Яго, падышоўшы, прасілі Яго: «Адпусці яе, бо яна крычыць услед за намі».
Вучні Яго, падышоўшы, прасілі Яго: «Адпусці яе, бо яна крычыць услед за намі».
24 Ён жа адказаў: «Я пасланы толькі да загінуўшых авечак з дому Ізраэля».
25 Яна ж, падышоўшы, пакланілася Яму і сказала: «Пане, памажы мне!»
26 Ён жа сказаў у адказ: «Нядобра забраць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам».
27 Яна адказала: «Так, Пане! Але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх».
28 Тады Езус сказаў ёй у адказ: «О жанчына, вялікая вера твая! Няхай станецца табе, як жадаеш». І з гэтага моманту дачка яе стала здаровай.
Шматлікія аздараўленні хворых
29 Адышоўшы адтуль, Езус прыйшоў да Галілейскага мора і, узышоўшы на гару, там сеў.
29 Адышоўшы адтуль, Езус прыйшоў да Галілейскага мора і, узышоўшы на гару, там сеў.
30 І прыйшло да Яго мноства людзей, сярод якіх былі кульгавыя, сляпыя, калекі, нямыя і шмат іншых; клалі іх да ног Езуса, і Ён вылечваў іх.
31 Натоўп жа здзіўляўся, бачачы, што нямыя гавораць, калекі выздараўліваюць, кульгавыя ходзяць і сляпыя бачаць, і праслаўляў Бога Ізраэля.
Другое размнажэнне хлеба
32 Езус, паклікаўшы вучняў сваіх, сказаў ім: «Шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні яны знаходзяцца са Мною і не маюць чаго есці; не хачу адпусціць іх галоднымі, каб не аслаблі ў дарозе».
32 Езус, паклікаўшы вучняў сваіх, сказаў ім: «Шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні яны знаходзяцца са Мною і не маюць чаго есці; не хачу адпусціць іх галоднымі, каб не аслаблі ў дарозе».
33 Вучні сказалі Яму: «Адкуль нам у пустыні ўзяць столькі хлеба, каб накарміць такі вялікі натоўп?»
34 А Езус сказаў ім: «Колькі ў вас хлябоў?» Яны адказалі: «Сем і некалькі рыбінак».
35 І, загадаўшы людзям сесці на зямлю,
36 узяў сем хлябоў і рыбы і, узнёсшы падзяку, паламаў, і даў вучням, а вучні — людзям.
37 І елі ўсе, і насыціліся, і набралі кавалкаў, што засталіся, сем поўных кашоў.
38 А тых, хто еў, было, калі не лічыць жанчын і дзяцей, чатыры тысячы чалавек.
39 Пасля, адпусціўшы народ, Ён сеў у човен і паплыў у межы Магдаліі.