1 І сталася ў тыя дні: выйшаў загад ад кесара Аўгуста зрабіць перапіс па ўсёй зямлі.
2 Гэта быў першы перапіс, калі ў Сірыі гаспадарыў Кірынэй.
3 І ўсе ішлі запісвацца, кожны ў сваё места.
4 Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі зь места Назарэту ў Юдэю, у места Давідавае, званае Бэтляем, бо ён быў з дому і роду Давідавага,
5 запісацца з Марыляй, заручанай зь ім жонкай, якая была цяжарная.
6 І сталася: калі яны былі там, споўніліся дні радзіць ёй;
7 і нарадзіла Сына свайго Першынца і спавіла Яго і паклала Яго ў ясьлі, бо ня было ім мейсца ў заезьдзе.
8 І ў той мясцовасьці былі пастухі ў полі, якія старажавалі ў начы, ахоўваючы свой статак.
9 І вось зьявіўся ім Ангел Госпада, і слава Госпадава асьвяціла іх; і спалохаліся страхам вялікім.
10 І сказаў ім Ангел: ня бойцеся! Бо вось абвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе ўсяму народу;
11 бо сягоньня нарадзіўся вам у месту Давідавым Збавіцель, Каторы ёсьць Хрыстос Госпад;
12 і такі вам знак: знойдзеце Дзіця спавітае, ляжачае ў ясьлях.
13 І раптам зьявілася з Ангелам шматлікае войска Нябеснае, славячых Бога і гаворачых:
14 Слава Богу ў вышэйшых нябёсах, і на зямлі мір, у людзях добрая воля.
15 І сталася: калі адыйшлі ад іх Ангелы на неба, і тады людзі-пастухі сказалі адзін аднаму: пойдзем у Бэтляем і паглядзім тую падзею, якая адбылася, пра якую абвясьціў нам Госпад,
16 і пасьпешна прыйшлі і знайшлі Марылю і Язэпа, і Дзіцятка, што ляжыць у ясьлях.
17 Убачыўшы ж абвясьцілі пра слова, якое было сказана ім пра гэтае Дзіця.
18 І ўсе, хто пачуў зьдзівіліся з таго, што расказалі ім пастухі.
19 А Марыля захоўвала ўсе словы гэтыя, складаючы ў сэрцы сваім.
20 І вярнуліся пастухі, славячы і выхваляючы Бога за ўсё, што пачулі і ўбачылі, як было сказана ім.
21 І калі споўнілася восем дзён, (каб) абрэзаць Дзіця, і далі Яму Імя Ісус, названае Ангелам перш зачацьця Яго ў чэраве.
22 А калі споўніліся дні ачышчэньня яе па Закону Масеяваму, прынесьлі Яго ў Ярузалім, (каб) прадставіць (Яго) Госпаду,
23 як напісана ў Законе Госпада: (каб) кожная істота мужчынскага полу, раскрываючая чэрава, «сьвятое Госпаду» названа будзе (Вых. 13:2),
24 і прынесьці ахвяру паводля сказанага ў Законе Госпада, дзьве гарліцы або дваіх птушанят галубіных.
25 І вось быў у Ярузаліме чалавек, імя якому Сымон. І чалавек гэты, праведны і пабожны, ён чакаў суцяшэньня Ізраэлявага, і Дух Сьвяты быў на ім.
26 І было яму прадвешчана ад Духа Сьвятога, (што ён) ня ўбачыць сьмерці, пакуль ня ўбачыць Хрыста Госпадавага.
27 І прыйшоў (ён) у Духу ў Сьвятыню. І калі бацькі прынесьлі Дзіця Ісуса, (каб) ім выканаць над Ім паводля прадпісанага Законам,
28 і ён узяў Яго на свае рукі і багаславіў Бога і сказаў:
29 цяпер адпускаеш раба Твайго, Уладару, паводля Слова Твайго, у міру,
30 бо ўбачылі вочы мае збаўленьне Тваё,
31 каторае Ты ўгатаваў перад абліччам усіх народаў,
32 Сьвятло для асьветы паганаў і Славу народу Твайго Ізраэля.
33 Язэп жа і маці Ягоная дзівіліся ад таго, што сказана пра Яго.
34 І багаславіў іх Сымон і сказаў Марылі, маці Ягонай: вось, Ён ляжыць на ўпадак і паўстаньне многіх у Ізраэлю, і на знак, (якому) працівіцца будуць,
35 і табе самой душу́ пратне меч, каб адкрыліся помыслы многіх сэрцаў.
36 І была Ганна прарочыца, дачка Хвануілава, з калена Асіравага. Яна (была) састарэлай у днях многіх, пражыўшая з мужам сем гадоў ад дзявоцтва свайго.
37 І яна, удава гадоў каля васьмідзясяці чатырох, якая ня адыходзіла ад Сьвятыні, постам ды малітваю служачы Богу дзень і ноч.
38 І яна (у) той час падыйшоўшы славіла Госпада і гаварыла пра Яго ўсім, што чакаюць збаўленьня ў Ярузаліме.
39 І калі (яны) споўнілі ўсё паводля Закону Госпада, вярнуліся ў Галілею, у места іхнае Назарэт.
40 Дзіця ж узрастала і ўзмацоўвалася духам, напаўняемы мудрасьцю; і Багадаць Боская была на Ім.
41 І хадзілі бацькí Ягоныя кожны год у Ярузалім на сьвята Пасхі.
42 І калі (Яму) было дванаццаць гадоў, прыйшлі яны ў Ярузалім паводля звычаю сьвята.
43 І (калі) споўніліся тыя дні (сьвята), і калі яны вярталіся, застаўся падлетак Ісус у Ярузаліме, і ня заўважыў (таго) Язэп і маці Ягоная.
44 Мяркуючы ж, (што) Ён знаходзіцца з (другімі) спадарожнікамі, прайшлі дзённы шлях і пача́лі шукаць Яго паміж родзічамі і паміж знаёмымі.
45 І, ня знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ярузалім, шукаючы Яго.
46 І сталася, цераз тры дні знайшлі Яго ў Сьвятыні, се́дзячы пасярод настаўнікаў і слухаючы іх, і пытаючыся іх.
47 І дзівіліся ўсе, слухаючыя Яго, розуму і адказам Ягоным.
48 І ўбачыўшы Яго зьдзівіліся; і сказала Яму маці Ягоная: Дзіця! Чаму Ты зрабіў нам так? Вось ба́цька Твой і я пакутуючы шукалі Цябе.
49 І (Ён) сказаў ім: навошта (вы) шукалі Мяне? ці (вы) ня ведалі, што Мне трэба знаходзіцца ў тым, што належыць Ба́цьку Майму?
50 Але яны ня зразумелі слова, якое (Ён) сказаў ім.
51 І (Ён) пайшоў зь імі і прыйшоў у Назарэт і быў паслухмяны ім. І маці Ягоная захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэрцы сваім.
52 А Ісус узрастаў у мудрасьці і ўзросьце, і ў любві ў Бога і ў людзей.