1 τω αγγελω τω εν εφεϲω εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο κρατων τουϲ επτα αϲτεραϲ εν τη δεξια αυτου ο περιπατων εμ μεϲω των επτα λυχνιων των χρυϲεων
2 οιδα τα εργα ϲου και τον κοπον και την υπομονην ϲου οτι ου δυνη βαϲταϲαι κακουϲ και επιραϲαϲ τουϲ λεγονταϲ εαυτουϲ αποϲτολουϲ και ουκ ειϲιν και ευρεϲ αυτουϲ ψευδειϲ
3 και υπομονην εχειϲ και εβαϲταϲαϲ δια το ονομα μου και ου κεκοπιακεϲ
4 αλλ εχω κατα ϲου οτι την πρωτην ϲου αγαπην αφηκαϲ
5 μνημονευε ουν ποθεν πεπτωκαϲ και μετανοηϲον και τα πρωτα εργα ποιηϲον ει δε μη ερχομαι ϲοι και κεινηϲω την λυχνια̅ ϲου εκ του τοπου αυτηϲ εαν μη μετανοηϲηϲ
6 αλλα τουτο οχειϲ οτι μιϲειϲ τα εργα των νικολαιτων καγω μιϲω
7 ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ επτα εκκληϲιαιϲ τω νικουντι δωϲω αυτω φαγειν εκ του ξυλου τηϲ ζωηϲ ο εϲτιν εν τω παραδιϲω του θ̅υ̅
8 και τω αγγελω τω εν ϲμυρνηϲ εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο πρωτοτοκοϲ και ο εϲχατοϲ οϲ εγενετο νεκροϲ και εζηϲεν
9 οιδα ϲου την θλιψιν και την πτωχιαν αλλα πλουϲιοϲ ει και την βλαϲφημιαν εκ των λεγοντω̅ ιουδαιουϲ ειναι εαυτουϲ και ουκ ειϲι̅ αλλα ϲυναγωγη του ϲατανα
10 μη φοβου α μελλειϲ παϲχειν ιδου μελλει βαλλειν ο διαβολοϲ εξ υμων ειϲ φυλακην ινα πειραϲθητε και εχητε θλιψιν ημερων δεκα γινου πιϲτοϲ αχρι θανατου και δωϲω ϲοι τον ϲτεφανον τηϲ ζωηϲ
11 ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ ο νικων ου μη αδικηθη εκ του θανατου του δευτερου
12 και τω αγγελω τηϲ εν περγαμω εκκληϲιαϲ γραψον ταδε λεγει ο εχω̅ την ρομφαιαν την διϲτομον την οξιαν
13 οιδα που κατοικειϲ οπου ο θρονοϲ του ϲατανα και κρατειϲ το ονομα μου και ουκ ηρνηϲω την πιϲτι̅ μου και εν ταιϲ ημεραιϲ αντειπαϲ ο μαρτυϲ μου ο πιϲτοϲ μου οϲ απεκτανθη παρ υμιν οπου ο ϲαταναϲ κατοικει
14 αλλ εχω κατα ϲου ολιγα οτι εχει εκει κρατουνταϲ την διδαχην βαλααμ οϲ εδιδαϲκεν τω βαλακ βαϲιλει ϲκανδαλον ενωπιον των υιων ι̅η̅λ̅ φαγειν ειδωλοθυτα και πορνευϲαι
15 ουτωϲ εχειϲ και ϲυ κρατουνταϲ την διδαχην νικολαιτω̅ ομοιωϲ
16 μετανοηϲον ουν ει δε μη ερχομαι ϲοι ταχυ και πολεμηϲω μετ αυτων εν τη ρομφαια του ϲτοματοϲ μου
17 ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ τω νικουντι δωϲω αυτω του μαννα του κεκρυμμενου και δωϲω αυτω ψηφον λευκην και επι την ψηφον ονομα καινον γεγραμμενον ο ουδειϲ οιδεν ει μη ο λαμβανων
18 και τω αγγελω τω εν θυατιροιϲ γραψο̅ ταδε λεγει ο υ̅ϲ̅ του θ̅υ̅ ο εχων τουϲ οφθαλμουϲ ωϲ φλογα πυροϲ και οι ποδεϲ αυτου {ομοιο}[1] χαλκολιβανω
19 οιδα ϲου τα εργα και την αγαπην και την πιϲτιν και την διακονιαν και υπομονην ϲου και τα εργα ϲου τα εϲχατα πλιονα των πρωτων
20 αλλα εχω κατα ϲου οτι αφειϲ την γυναικα ϲου την ιεζαβελ η λεγουϲα εαυτην προφητιν και διδαϲκει και πλανα τουϲ εμουϲ δουλουϲ πορνευϲαι και φαγειν ειδωλοθυτα
21 και εδωκα αυτη χρονον ινα μετανοηϲη και ουκ ηθεληϲεν μετανοηϲαι εκ τηϲ πορνιαϲ αυτηϲ
22 ιδου βαλλω αυτην ειϲ φυλακην και τουϲ μοιχευονταϲ μετ αυτηϲ ειϲ θλιψιν μεγαλην εαν μη μετανοηϲουϲιν εκ των εργων αυτων
23 τα τεκνα αυτηϲ αποκτενω εν θανατω και γνωϲονται παϲαι αι εκκληϲιαι οτι εγω ειμι ο εραυνων νεφρουϲ και καρδιαϲ και δωϲω υμιν εκαϲτω κατα τα εργα υμων
24 υμιν δε λεγω τοιϲ λοιποιϲ τοιϲ εν θυατιροιϲ οϲοι ουκ εχουϲι̅ την διδαχην ταυτην οιτινεϲ ουκ εγνωϲαν τα βαθεα του ϲατανα ωϲ λεγουϲιν ου βαλλω εφ υμαϲ αλλο βαροϲ
25 πλην ο εχετε κρατηϲατε εωϲ ου αν ηξω
26 και ο νικων και ο τηρων αχρι τελουϲ τα εργα μου δωϲω αυτω εξουϲια̅ επι των εθνων
27 και ποιμανει αυτουϲ εν ραβδω ϲιδηρα ωϲ τα ϲκευη τα κεραμικα ϲυντριβεται
28 ωϲ καγω ειληφα παρα του π̅ρ̅ϲ̅ μου και δωϲω αυτω τον αϲτερα τον προινο̅
29 ο εχων ουϲ ακουϲατω τι το π̅ν̅α̅ λεγει ταιϲ εκκληϲιαιϲ