Библия › сравнение

Деяния, 20 Деяния, 20 глава

Кодекс Безы 5 век + Библия. Синодальный перевод

1
  
μετα δε το παυϲαϲθαι τον θορυβον προϲκαλεϲαμενοϲ παυλοϲ τουϲ μαθηταϲ και πολλα παρακελευϲαϲ αποϲπαϲαμενοϲ εξηλθεν ειϲ μακεδονιαν
По прекращении мятежа Павел, призвав учеников и дав им наставления и простившись с ними, вышел и пошёл в Македонию.

2
  
διελθων δε παντα τα μερη εκεινη και χρηϲαμενοϲ λογω πολλω ηλθεν ειϲ την ελλαδα
Пройдя же те места и преподав верующим обильные наставления, пришёл в Елладу.

3
  
ποιηϲαϲ δε μηναϲ γ̅ και γενηθειϲ αυτω επιβουληϲ υπο των ιουδαιω̅ ηθεληϲεν αναχθηναι ειϲ ϲυριαν ειπεν δε το π̅ν̅α̅ αυτω υποϲτρεφειν δια τηϲ μακεδονιαϲ
Там пробыл он три месяца. Когда же, по случаю возмущения, сделанного против него Иудеями, он хотел отправиться в Сирию, то пришло ему на мысль возвратиться через Македонию.

4
  
μελλοντοϲ ουν εξειεναι αυτου μεχρι τηϲ αϲιαϲ ϲωπατροϲ πυρρου βερυαιοϲ θεϲϲαλονικεων δε αριϲταρχοϲ και ϲεκουνδοϲ και γαιοϲ δουβεριοϲ και τιμοθεοϲ εφεϲιοι δε ευτυχοϲ και τροφιμοϲ
Его сопровождали до Асии Сосипатр Пирров, Вериянин, и из Фессалоникийцев Аристарх и Секунд, и Гаий Дервянин и Тимофей, и Асийцы Тихик и Трофим.

5
  
ουτοι προελθοντεϲ εμενον αυτον εν τροαδι
Они, пойдя вперёд, ожидали нас в Троаде.

6
  
ημειϲ δε εξεπλευϲαμεν μετα ταϲ ημεραϲ των αζυμων απο φιλιππων και ηλθομεν προϲ αυτουϲ ειϲ τρωαδα πεμπταιοι εν η και διετριψαμεν ημεραϲ επτα
А мы, после дней опресночных, отплыли из Филипп и дней в пять прибыли к ним в Троаду, где пробыли семь дней.

7
  
εν τε τη μια πρωτη των ϲαββατων ϲυνηγμενων ημων του κλαϲαι αρτον ο παυλοϲ {διελεγετα}[40] αυτοιϲ μελλων εξιεναι τη επαυριον παρετινε τον λογον μεχρι μεϲονυκτιου
В первый же день недели, когда ученики собрались для преломления хлеба, Павел, намереваясь отправиться в следующий день, беседовал с ними и продолжил слово до полуночи.

8
  
ηϲαν δε υπολαμπαδεϲ ικαναι εν τω υπερωω ου ημεν ϲυνηγμενοι
В горнице, где мы собрались, было довольно светильников.

9
  
καθεζομενοϲ δε τιϲ νεανιαϲ ονοματι ευτυχοϲ επι τη θυριδι κατεχομενοϲ υπνω βαρει διαλεγομενου παυλου επι πλειον κατενεχθειϲ υπο του υπνου επεϲεν απο του τριϲτεγου κατω και οϲ ηρθη νεκροϲ
Во время продолжительной беседы Павловой один юноша, именем Евтих, сидевший на окне, погрузился в глубокий сон и, пошатнувшись, сонный, упал вниз с третьего жилья, и поднят мёртвым.

10
  
καταβαϲ δε ο παυλοϲ επεϲεν επ αυτω και ϲυνπεριλαβων και ειπεν μη θορυβιϲθαι η γαρ ψυχη αυτου εν αυτω εϲτιν
Павел, сойдя, пал на него и, обняв его, сказал: не тревожьтесь, ибо душа его в нём.

11
  
αναβαϲ δε και κλαϲαϲ τον αρτον και γευϲαμενοϲ εφ ικανον δε ομειληϲαϲ αχριϲ αυγηϲ ουτωϲ εξηλθεν
Взойдя же и преломив хлеб и вкусив, беседовал довольно, даже до рассвета, и потом вышел.

12
  
αϲπαζομενων δε αυτων ηγαγεν τον νεανιϲκον ζωντα και παρεκληθηϲαν ου μετριωϲ
Между тем отрока привели живого, и немало утешились.

13
  
ημειϲ δε κατελθοντεϲ ειϲ το πλοιον ανηχθημεν ειϲ την αϲϲον εκειθεν μελλοντεϲ αναλαμβανειν τον παυλο̅ ουτωϲ γαρ ην διατεταγμενοϲ ωϲ μελλων αυτοϲ πεζευειν
Мы пошли вперёд на корабль и поплыли в Асс, чтобы взять оттуда Павла; ибо он так приказал нам, намереваясь сам идти пешком.

14
  
ωϲ δε ϲυνεβαλεν ημειν ειϲ την αϲϲον αναλαβοντεϲ αυτον ηλθομεν ειϲ μιτυληνη̅
Когда же он сошёлся с нами в Ассе, то, взяв его, мы прибыли в Митилину.

15
  
κακειθεν αποπλευϲαντεϲ τη επιουϲη κατηντηϲαμεν αντικρυϲ χειου τη δε ετερα παρελαβομεν ειϲ ϲαμον και μειναντεϲ εν τρωγυλια τη ερχομενη ηλθομεν ειϲ μειλητον
И, отплыв оттуда, в следующий день мы остановились против Хиоса, а на другой пристали к Самосу и, побывав в Трогиллии, в следующий день прибыли в Милит,

16
  
καικρικι γαρ ο παυλοϲ παραπλευϲαι την εφεϲον μηποτε γενηθη αυτω καταϲχεϲιϲ τιϲ εν τη αϲια εϲπευδε γαρ ειϲ την ημεραν τηϲ πεντηκοϲτηϲ γενεϲθαι εν ιεροϲολυμα
ибо Павлу рассудилось миновать Ефес, чтобы не замедлить ему в Асии; потому что он поспешал, если можно, в день Пятидесятницы быть в Иерусалиме.

17
  
απο δε τηϲ μειλητου πεμψαϲ ειϲ εφεϲον μετεπεμψατο τουϲ πρεϲβυτερουϲ τηϲ εκκληϲιαϲ
Из Милита же послав в Ефес, он призвал пресвитеров церкви,

18
  
ωϲ δε παρεγενοντο προϲ αυτον ομωϲε οντων αυτων ειπεν προϲ αυτουϲ υμειϲ επιϲταϲθαι αδελφοι απο πρωτηϲ ημεραϲ εφ ηϲ επεβην ειϲ την αϲιαν ωϲ τριετιαν η και πλειον ποταπωϲ μεθ υμων ην παντοϲ χρονου
и, когда они пришли к нему, он сказал им: вы знаете, как я с первого дня, в который пришёл в Асию, всё время был с вами,

19
  
δουλευων τω κ̅ω̅ μετα παϲηϲ ταπεινοφροϲυνηϲ και δακρυων και πειραϲμων των ϲυνβαντων μοι εν ταιϲ επιβουλαιϲ των ιουδαιων
работая Господу со всяким смиренномудрием и многими слезами, среди искушений, приключавшихся мне по злоумышлениям Иудеев;

20
  
ωϲ ουδεν υπεϲτειλαμην των ϲυνφεροντω̅ του αναγγειλαι υμειν και διδαξαι κατ οικουϲ και δημοϲια
как я не пропустил ничего полезного, о чём вам не проповедовал бы и чему не учил бы вас всенародно и по домам,

21
  
διαμαρτυρουμενοϲ ιουδαιοιϲ τε και ελληϲι̅ την ειϲ τον θ̅ν̅ μετανοιαν και πιϲτιν δια του κ̅υ̅ ημων ι̅η̅υ̅ χ̅ρ̅υ̅
возвещая Иудеям и Еллинам покаяние пред Богом и веру в Господа нашего Иисуса Христа.

22
  
και νυν ειδου εγω δεδεμενοϲ τω π̅ν̅ι̅ πορευομαι ειϲ ιεροϲολυμα τα εν αυτη ϲυναντηϲαντα μοι μη γεινωϲκων
И вот, ныне я, по влечению Духа, иду в Иерусалим, не зная, что там встретится со мною;

23
  
πλην οτι το αγιον π̅ν̅α̅ κατα παϲαν πολιν διαμαρτυρεται μοι λεγω̅ οτι δεϲμα και θλειψειϲ μενουϲιν μοι εν ιεροϲολυμοιϲ
только Дух Святой по всем городам свидетельствует, говоря, что узы и скорби ждут меня.

24
  
αλλ ουδενοϲ λογον εχω μοι ουδε ποιουμαι την ψυχην μου τιμιαν εμαυτου του τελιωϲαι τον δρομον μου και την διακονιαν του λογου ον παρελαβον παρα του κ̅υ̅ ι̅η̅υ̅ διαμαρτυραϲθαι ιουδαιοιϲ και ελληϲιν το ευαγγελιον τηϲ χαριτοϲ θ̅υ̅
Но я ни на что не взираю и не дорожу своею жизнью, только бы с радостью совершить поприще моё и служение, которое я принял от Господа Иисуса, проповедать Евангелие благодати Божией.

25
  
και νυν ειδου εγω οιδα οτι ουκετι {οψομαι}[41] το προϲωπον μου υμειϲ παντεϲ εν οιϲ διηλθον κηρυϲϲων την βαϲιλειαν του ι̅η̅υ̅
И ныне, вот, я знаю, что уже не увидите лица моего все вы, между которыми ходил я, проповедуя Царствие Божие.

26
  
αχρι ουν τηϲ ϲημερον ημεραϲ καθαροϲ ειμι απο του αιματοϲ παντων
Посему свидетельствую вам в нынешний день, что чист я от крови всех,

27
  
ου γαρ υπεϲτειλαμην του αναγγειλαι παϲαν την βουλην του θ̅υ̅ ημιν
ибо я не упускал возвещать вам всю волю Божию.

28
  
προϲεχεται {αυτοιϲ}[42] και παντι τω ποιμνιω εν ω υμαϲ το αγιον π̅ν̅α̅ εθετο επιϲκοπουϲ ποιμενειν την εκκληϲιαν του κ̅υ̅ ην περιεποιηϲατο εαυτω δια του αιματοϲ του ιδιου
Итак, внимайте себе и всему стаду, в котором Дух Святой поставил вас блюстителями, пасти Церковь Господа и Бога, которую Он приобрел Себе Кровию Своею.

29
  
εγω οιδα οτι ειϲελευϲονται μετα την αφεξιν μου λυκοι βαρειϲ ειϲ υμαϲ μη φειδομενοι του πυμνειου
Ибо я знаю, что, по отшествии моём, войдут к вам лютые волки, не щадящие стада;

30
  
και εξ υμων αυτων αναϲτηϲονται ανδρεϲ λαλουντεϲ διεϲτραμμενα του αποϲτρεφειν τουϲ μαθηταϲ οπιϲω αυτω̅
и из вас самих восстанут люди, которые будут говорить превратно, дабы увлечь учеников за собою.

31
  
διο γρηγορειτε μνημονευοντεϲ οτι τριετιαν νυκτα δε ημεραν ουκ επαυϲαμην μετα δακρυων νουθετων ενα εκαϲτον υμων
Посему бодрствуйте, памятуя, что я три года день и ночь непрестанно со слезами учил каждого из вас.

32
  
και τα νυν παρατιθεμαι υμαϲ τω θ̅ω̅ και τω λογω τηϲ χαριτοϲ αυτου τω δυναμενω οικοδομηϲαι υμαϲ και δουναι κληρονομιαν εν αυτοιϲ τοιϲ ηγιαϲμενοιϲ των παντων
И ныне предаю вас, братия, Богу и слову благодати Его, могущему назидать вас более и дать вам наследие со всеми освящёнными.

33
  
αργυριου και χρυϲιου η ειματιϲμου ουδενοϲ υμων επεθυμηϲα
Ни серебра, ни золота, ни одежды я ни от кого не пожелал:

34
  
αυτοι γεινωϲκεται οτι ταϲ χρειαϲ μου παϲιν και τοιϲ ουϲιν μετ εμου υπηρετηϲαν αι χειρεϲ μου
сами знаете, что нуждам моим и нуждам бывших при мне послужили руки мои сии.

35
  
παϲι υπεδειξα υμειν οτι ουτωϲ κοπιωνταϲ δει αντιλαμβανεϲθαι των αϲθενουντω̅ μνημονευειν των λογων του κ̅υ̅ ι̅η̅υ̅ οτι ουτοϲ ειπεν μακαριοϲ εϲτιν μαλλον διδοναι η λαμβανειν
Во всём показал я вам, что, так трудясь, надобно поддерживать слабых и памятовать слова Господа Иисуса, ибо Он Сам сказал: «блаженнее давать, нежели принимать».

36
  
και ταυτα ειπαϲ θειϲ τα γονατα ϲυν παϲιν αυτοιϲ προϲευξατο
Сказав это, он преклонил колени свои и со всеми ими помолился.

37
  
ικανοϲ δε κλαυθμοϲ εγενετο παντων και επιπεϲοντεϲ επι τον τραχηλον του παυλου κατεφιλουν αυτον
Тогда немалый плач был у всех, и, падая на выю Павла, целовали его,

38
  
μαλιϲτα επι τω λογω οδυνωμενοι οτι ειπεν ουκετι μελλει ϲοι το προϲωπον θεωρειν προεπεμπον δε αυτον επι το πλοιον
скорбя особенно от сказанного им слова, что они уже не увидят лица его. И провожали его до корабля.

Примечания к тексту:

 
Кодекс Безы 5 век
7 [40] ↑ {διελεγετο}
25 [41] ↑ {οψεϲθαι}
28 [42] ↑ {εαυτοιϲ}
 
Библия. Синодальный перевод
24 поприще — путь, дистанция.
37 выя — шея.
 


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.