1 У адказ Эліфаз Тэманіт сказаў:
2 «Ці можа чалавек быць карысным Богу, калі ён ледзь разумее, як самому сабе быць карысным?
3 Што за карысць Усемагутнаму, калі ты будзеш справядлівы, або што ты даеш Яму, калі б учыніў беззаганнай дарогу тваю?
4 Ці ж за тваю пабожнасць будзе Ён дакараць цябе і пойдзе на суд з табою?
5 Ды ці ж не праз ліхадзейнасць тваю шматлікую і бясконцую несправядлівасць тваю?
6 Бо ты ўзяў заклад ад братоў тваіх ні за што і з голых здымаў адзенне.
7 Ты не падаў вады спрацаванаму і галоднаму адмаўляўся даць хлеба.
8 Хіба заможнаму чалавеку ўспамогаю будзе зямля і, завалодаўшы, ён будзе жыць на ёй?
9 Удоў адпускаў ты з пустымі рукамі, і плечы сірот абцяжарваў.
10 Дзеля таго акружаны ты пасткамі і трывожыць цябе страх неспадзяваны.
11 І ў цемры ты не бачыш, і напор вады прыціскае цябе.
12 Ці ж Бог не вышэйшы за неба? Паглядзі ўгару на зоркі, як яны высока!
13 А ты кажаш: “Што там ведае Бог? Быццам бы Ён можа судзіць праз імглу.
14 Хмары — покрыва Яго, і не бачыць Ён нашых спраў, і ходзіць [толькі] па крузе нябесным”.
15 Ці ты прагнеш трымацца шляху спрадвечнага, па якім крочылі злачынцы,
16 якія заўчасна былі знішчаны, і рака падмыла іх грунт?
17 Яны казалі Богу: “Адыдзіся ад нас!” і “Што можа зрабіць нам Усемагутны?”
18 Калі Ён багаццем напоўніў дамы іх, іх думкі далёка былі ад Яго.
19 Справядлівыя будуць бачыць і цешыцца, і чалавек беззаганны будзе смяяцца з іх:
20 “Сапраўды прапала маёмасць іх, а рэшту іх паглынуў агонь”.
21 Дык пагадзіся з Ім, і будзь спакойны, і праз гэта будзеш мець найлепшы плён.
22 Прымі з вуснаў Яго закон і пакладзі словы Яго ў сэрцы сваім.
23 Калі навернешся да Усемагутнага, адновішся і адкінеш далёка несправядлівасць ад палаткі сваёй.
24 Прыпадобніш золата да парахна, а камяні Афіра — да рачнога пяску,
25 Усемагутны будзе тваёй крыніцай каштоўных металаў і накопіцца срэбрам для цябе.
26 Тады будзеш мець дастаткова асалод ва Усемагутным і падымеш аблічча сваё да Бога.
27 З пакораю будзеш прасіць Яго, і Ён выслухае цябе, і ты споўніш абяцанні свае.
28 Што пастановіш, прыйдзе да цябе, і на дарогах тваіх будзе свяціць святло.
29 Бо Ён паніжае таго, хто гаворыць пыхліва, а хто апускае вочы, той будзе збаўлены.
30 Ён уратуе нявіннага, і будзеш ты ўратаваны ў чысціні рук сваіх».
