1 І перасталі тыя тры чалавекі адказваць Ёву, бо ён быў праведны ў вачах сваіх.
2 І ўзгарэўся гневам Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, з роду Рама. І запалаў ён гневам на Ёва, бо той лічыў душу сваю больш праведнай за Бога.
3 І запалаў гнеў ягоны таксама на сяброў ягоных, што не знайшлі яны адказу яму, але [толькі] вінавацілі Ёва.
4 І чакаў Элігу, калі Ёў гаварыў, бо яны былі старэйшымі за яго днямі.
5 І ўбачыў Элігу, што тыя тры ня маюць адказу ў вуснах сваіх, і запалаў гнеў ягоны.
6 І адказаў Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, і сказаў: «Я — малодшы за вас днямі, а вы — старэйшыя, дзеля гэтага я вагаўся і баяўся выказваць вам думку сваю.
7 Я казаў сабе: “Няхай [многія] дні гавораць, і няхай шматгадовы вучыць мудрасьці”.
8 Але дух ёсьць у чалавеку і дыханьне Усемагутнага дае яму разуменьне.
9 Не [заўсёды] шматгадовы — мудры, і ня [толькі] старыя разумеюць суд.
10 Таму я кажу: “Паслухайце мяне, і я выкажу веданьне сваё”.
11 Вось, чакаў я на словы вашыя, і настаўляў вуха на разумнасьць вашую, пакуль вы шукалі словаў,
12 і намагаўся, каб мне зразумець вас. І вось, няма такога, хто аспрэчыць Ёва, і хто можа адказаць на словы ягоныя.
13 Не кажыце: “Мы знайшлі мудрасьць. Няхай Бог пераможа яго, а не чалавек”.
14 Ня супраць мяне словы [Ёва], і не паводле словаў вашых адкажу яму.
15 Яны спалохаліся, і не адказваюць болей, і ня маюць ужо словаў.
16 Яшчэ пачакаў я, яны не гаварылі, стаялі і болей не адказвалі.
17 Я таксама адкажу ў сваю чаргу, і выкажу думку маю.
18 Бо я поўны словаў, і сьціскае дыханьне ў-ва мне дух мой.
19 Таксама нутро маё, як віно закаркаванае, што разрывае новыя мяхі.
20 Няхай я скажу і стане лягчэй крыху, адкрыю вусны мае і адкажу.
21 Ня буду зьвяртаць увагі на асобу, і ня буду патураць чалавеку,
22 бо ня ўмею лісьлівіць, іначай няхай адразу возьме мяне Творца мой.