1 ταυταϲ ουν εχοντεϲ ταϲ επαγγελιαϲ αγαπητοι καθαριϲωμεν εαυτουϲ απο παντοϲ μολυϲμου ϲαρκοϲ και π̅ν̅ϲ̅ επιτελου̅τεϲ αγιωϲυνην εν φοβω θ̅υ̅
2 χωρηϲατε ημαϲ ουδενα ηδικηϲαμεν ουδενα εφθιραμεν ουδενα επλεονεκτηϲαμεν
3 προϲ κατακριϲιν ου λεγω προειρηκα γαρ οτι {εϲτε}[20] εν ταιϲ καρδιαιϲ υμων εϲτε ειϲ το ϲυναποθανιν και ϲυνζην
4 πολλη μοι παρρηϲια προϲ υμαϲ πολλη μοι καυχηϲιϲ υπερ υμων πεπληρωμαι τη παρακληϲι υπερπεριϲϲευομαι τη χαρα επι παϲη τη θλιψει ημων
5 και γαρ ελθοντω̅ ημων ειϲ μακαιδονιαν ουδεμιαν εϲχηκεν ανεϲιν η ϲαρξ ημων αλλ εν παντι θλιβομενοι εξωθε̅ μαχαι εϲωθεν φοβοι
6 αλλ ο παρακαλων τουϲ ταπινουϲ παρεκαλεϲεν ημαϲ ο θ̅ϲ̅ εν τη παρουϲια τιτου
7 ου μονον δε εν τη παρουϲια αυτου αλλα και εν τη παρακληϲει η παρεκληθη εφ υμιν αναγγελλων υμιν την υμων επιποθηϲι̅ τον υμων οδυρμον τον υμων ζηλον υπερ εμου ωϲτε με μαλλον χαρηναι
8 οτι ει και ελυπηϲα υμαϲ εν τη επιϲτολη ου μεταμελομαι ει και μετεμελομην βλεπω γαρ οτι η επιϲτολη εκινη ει και προϲ ωραν ελυπηϲεν υμαϲ
9 νυν χαιρω ουχ οτι ελυπηθητε {}[21] ειϲ μετανοιαν ελυπηθητε γαρ κατα θ̅ν̅ ινα εν μηδενι ζημιωθητε εξ ημων
10 η γαρ κατα θ̅ν̅ λυπη μετανοιαν ειϲ ϲωτηριαν αμεταμελητον εργαζεται η δε του κοϲμου λυπη θανατον κατεργαζεται
11 ιδου γαρ αυτο τουτο το κατα θ̅ν̅ λυπηθηναι ποϲην κατειργαϲατο υμιν ϲπουδην αλλα απολογιαν αλλα ανακτηϲιν αλλα φοβον αλλα επιποθιαν αλλα ζηλον αλλα εκδικηϲιν εν παντι ϲυνεϲτηϲατε εαυτουϲ αγνουϲ ειναι τω πραγματι
12 αρα ει και εγραψα υμιν ουκ ενεκεν του αδικηϲαντοϲ ουδε ενεκεν του αδικηθεντοϲ αλλ ενεκεν του φανερωθηναι την ϲπουδην υμων την υπερ υμων προϲ υμαϲ ενωπιον του θ̅υ̅
13 δια τουτο παρακεκλημεθα επι δε τη παρακληϲει ημων περιϲϲοτερωϲ μαλλον εχαρημεν επι τη χαρα τιτου οτι αναπεπαυται το π̅ν̅α̅ αυτου απο παντω̅ υμων
14 οτι ει τι αυτω̅ υπερ υμων κεκαυχημαι ου κατηϲχυ̅θην αλλ ωϲ παντα εν αληθεια ελαληϲαμεν {}[22] ουτωϲ και η καυχηϲιϲ ημω̅ επι τιτου αληθεια εγενηθη
15 και τα ϲπλαγχνα αυτου περιϲϲοτερωϲ ειϲ υμαϲ εϲτιν αναμιμνηϲκομενου την υμων υπακοην ωϲ μετα φοβου και τρομου εδεξαϲθαι αυτον
16 χαιρω οτι εν παντι θαρρω εν υμιν