1 ϲυνεργουντεϲ δε και παρακαλουμε̅ μη ειϲ καινον τη̅ χαριν του θ̅υ̅ δεξαϲθαι {ημαϲ}[18]
2 λεγει γαρ καιρω {δε}[19] επηκουϲα ϲου και εν ημερα ϲωτηριαϲ εβοηθηϲα ϲοι ιδου νυν καιροϲ ευπροϲδεκτοϲ ιδου νυν ημερα ϲωτηριαϲ
3 μηδεμιαν εν μηδενι διδοντεϲ προϲκοπην ινα μη μωμηθη η διακονια
4 αλλ εν παντι ϲυνιϲταντεϲ εαυτουϲ ωϲ θ̅υ̅ διακονοι εν υπομονη πολλη εν θλιψεϲιν εν αναγκαιϲ εν ϲτενοχωριαιϲ
5 εν πληγαιϲ εν φυλακαιϲ εν ακαταϲταϲιαιϲ εν κοποιϲ εν αγρυπνιαιϲ εν νηϲτιαιϲ
6 εν αγνοτητι εν γνωϲι εν μακροθυμια εν χρηϲτοτητι εν π̅ν̅ι̅ αγιω εν αγαπη ανυποκριτω
7 εν λογω αληθιαϲ εν δυναμι θ̅υ̅ δια των οπλων τηϲ δικαιοϲυνηϲ τω̅ δεξιων και αριϲτερων
8 δια δοξηϲ και ατιμιαϲ δια δυϲφημιαϲ και ευφημιαϲ ωϲ πλανοι και αληθειϲ
9 ωϲ αγνοουμενοι και επιγινωϲκομενοι ωϲ αποθνηϲκο̅τεϲ και ιδου ζωμε̅ ωϲ παιδευομενοι και μη θανατουμενοι
10 ωϲ λυπουμενοι αει δε χαιροντεϲ ωϲ πτωχοι πολλουϲ δε πλουτιζοντεϲ ωϲ μηδεν εχοντεϲ και παντα κατεχοντεϲ
11 το ϲτομα ημων ανεωγεν προϲ υμαϲ κορινθιοι η καρδια υμων πεπλατυνται
12 ου ϲτενοχωρειϲθε εν ημιν ϲτενοχωριϲθαι δε εν τοιϲ ϲπλαγχνοιϲ υμων
13 την δε αυτην αντιμιϲθιαν ωϲ τεκνοιϲ λεγω πλατυνθητε και υμιϲ
14 μη γινεϲθε ετεροζυγουντεϲ απιϲτοιϲ τιϲ γαρ μετοχη δικαιοϲυνη και ανομια η τιϲ κοινωνια φωτι προϲ ϲκοτοϲ
15 τιϲ δε ϲυμφωνηϲιϲ χ̅υ̅ προϲ βελιαρ η τιϲ μεριϲ πιϲτω μετα απιϲτου
16 τιϲ δε ϲυγκαταθεϲειϲ ναω θ̅υ̅ μετα ειδωλων ημειϲ γαρ ναοι θ̅υ̅ εϲμεν ζωντοϲ καθωϲ ειπεν ο θ̅ϲ̅ οτι ενοικηϲω εν αυτοιϲ και εμπεριπατηϲω και εϲομαι αυτων θ̅ϲ̅ και αυτοι εϲονται μου λαοϲ
17 διο εξελθαται εκ μεϲου αυτω̅ και αφοριϲθητε λεγει κ̅ϲ̅ και ακαθαρτου μη απτεϲθε καγω ειϲδεξομαι υμαϲ
18 και εϲομαι υμιν ειϲ πατερα και υμειϲ εϲεϲθε μοι ειϲ υιουϲ και θυγατεραϲ λεγει κ̅ϲ̅ παντοκρατωρ