1 І сказаў Ён сваім вучням: «Немажліва, каб не прыйшлі спакусы, але бяда таму, праз каго яны прыходзяць.
2 Лепш было б яму, калі б млынавы жарон павесілі яму на шыю і укінулі яго ў мора, чым каб ён спакусіў аднаго з гэтых малых.
3 Зважайце на сябе! Калі саграшыць твой брат, выгавары яму; і, калі пакаецца, даруй яму.
4 І калі сем разоў у дзень саграшыць супроць цябе і сем разоў звернецца да цябе, кажучы: «Каюся», — даруй яму».
5 І сказалі апосталы Госпаду: «Дадай нам веры!»
6 А Госпад сказаў: «Калі б вы мелі веру з гарчычнае зерне, то сказалі б вы [гэтай] шаўкавіцы: «Вырвіся з коранем і перасадзіся ў мора» і яна паслухалася б вас.
7 Хто з вас, маючы раба, што арэ ці пасе, пасля вяртання яго з поля скажа яму: «Зараз жа ідзі і узляж [за сталом]»?
8 Але ці не скажа яму: «Падрыхтуй мне што павячэраць і, падперазаўшыся, паслужы мне пакуль ем і п’ю, а пасля гэтага будзеш ты есці і піць?»
9 Ці ён дзякуе рабу за тое, што зрабіў загаданае яму?
10 Гэтак і вы, калі зробіце ўсё, што вам загадалі, кажыце: «Мы ні на што не здатныя рабы; зрабілі тое, што павінны былі зрабіць».
11 І было: па дарозе ў Ерусалім, ішоў Ён уздоўж граніцы Самары і Галілеі.
12 І калі ўваходзіў Ён у адно сяло, перастрэлі Яго дзесяць пракажоных, што сталі здалёку.
13 І, узняўшы голас, яны казалі: «Ісусе, Заступніку, злітуйся над намі!»
14 І, убачыўшы, Ён сказаў ім: «Пайдзіце і пакажыцеся святарам». І было: пакуль яны ішлі, ачысціліся.
15 Адзін жа з іх, убачыўшы, што вылечаны, вярнуўся, моцным голасам славячы Бога.
16 І ўпаў ніцма да Яго ног, дзякуючы Яму; а быў ён самаранін.
17 У адказ жа Ісус сказаў: «Ці не дзесяць ачысціліся? дзе ж дзевяць?
18 Не знайшлося нікога, хто б вярнуўся аддаць хвалу Богу, толькі гэты чужынеціц?»
19 І сказаў яму: «Устань і ідзі; твая вера ўратавала цябе».
20 Спытаны ж фарысеямі, калі прыйдзе Божае Царства, Ён у адказ ім сказаў «Божае Царства не прыходзіць прыкметна,
21 і не скажуць: «Вось тут» або: «Там», бо вось Божае Царства усярэдзіне вас».
22 І сказаў Ён вучням: «Прыйдуць дні калі захочаце ўбачыць адзін з дзён Чалавечага Сына і не ўбачыце.
23 І скажуць вам: «Вось там [ці] вось тут», — не хадзіце і не ганяйцеся.
24 Бо як бліскавіца, бліскаючы, свеціць ад аднаго края неба да другога, так будзе Чалавечы Сын [у Свой дзень].
25 Але спярша належыць Яму шмат перацярпець і быць адкінутым гэтым родам.
26 І як было у Ноевы дні, так будзе і ў дні Чалавечага Сына:
27 елі, пілі жаніліся, выходзілі замуж аж да дня, калі Ной увайшоў у каўчэг і прыйшоў патоп і загубіў усіх.
28 Гэтак жа, як было ў Лотавы дні елі, пілі, куплялі прадавалі, саджалі, будавалі,
29 а ў дзень, калі Лот выйшаў з Садома, лінулі дажджом агонь і серка з неба і загубілі ўсіх.
30 Так будзе і ў той дзень, калі з’явіцца Чалавечы Сын.
З1 У той дзень хто будзе на даху, а яго рэчы ў доме, няхай не сходзіць узяць іх; таксама і той, хто ў полі, хай не вяртаецца назад.32 Помніце пра Лотаву жонку.
33 Хто будзе старацца захаваць сваю душу, той загубіць яе, і хто загубіць, той захавае яе ў жывых.
34 Кажу вам: у гэтую ноч будуць два на адной пасцелі: адзін будзе узяты, а другі пакінуты.
35 Дзве будуць разам маліцца: адна будзе ўзята, а другая пакінута .
36 [Два на полі: адзін будзе ўзяты, а другі пакінуты.]
37 І ў адказ яны яму кажуць: «Дзе, Госпадзе?» Ён жа сказаў ім: «Дзе цела, там і арлы збяруцца».