1 І было ж у тыя дні: выйшаў наказ кесара Аўгуста зрабіць перапіс усяе дзяржавы.
2 Гэта быў першы перапіс, калі Сірыяй уладарыу Квірыні.
3 І ўсе ішлі запісвацца, кожны ў свой горад.
4 І пайшоў таксама Іосіф з Галілеі, з горада Назарэта, у Іудзею, у горад Давідаў, называны Віфлеем, бо паходзіў ён з дому і роду Давідавага,
5 запісацца з Марыяй, з ім заручонаю, якая была цяжарная.
6 Было ж: калі яны там знаходзіліся, споўніліся яе дні, каб радзіць ёй,
7 і нарадзіла Яна Сына, Свайго першынца, і спавіла Яго, і паклала Яго ў яслях, бо не было месца ім у гасподзе.
8 А былі ў гэтай самай ваколіцы пастухі, што жылі пад голым небам і сцераглі ўночы свой статак.
9 І Гасподні Анёл паўстаў перад імі, і Гасподняя слава азарыла іх, і яны перастрашыліся страхам вялікім.
10 І сказаў ім Анёл: «Не бойцеся, бо вось я абвяшчаю вам вялікую радасць, якая будзе ўсяму народу:
11 нарадзіўся вам сёння ў горадзе Давідавым Збаўца, Які ёсць Хрыстос Госпад.
12 І гэта вам знак: знойдзеце Немаўля, спавітае, Яно будзе ляжаць у яслях».
13 І раптам з’явілася разам з Анёлам мноства нябеснага войска, хвалячы Бога і кажучы:
14 Слава ў вышынях Богу і на зямлі мір у людзях Яго задавальненне!
15 І было: калі адышлі ад іх Анёлы ў неба, пастухі казалі адзін аднаму: «Хадзем да Віфлеема і паглядзім, што там адбылося, пра што Госпад абвясціў нам.»
16 І, спяшаючыся, прыйшлі і знайші Марыю і Іосіфа і Немаўля, што ляжала ў яслях;
17 убачыўшы ж, расказалі пра тое, што ім было сказана пра гэтае Дзіцятка.
18 І ўсе, хто пачуў, здзівіліся таму, што казалі ім пастухі.
19 Марыя ж усе гэтыя словы зберагла, разважаючы ў сэрцы сваім.
20 А пастухі вярнуліся, славячы і хвалячы Бога за усё, што яны убачылі і пачулі гэтак, як ім было сказана.
21 І калі споўнілася восем дзён, каб абрэзаць Яго, тады і назвалі Яго імем Ісус, якім назваў Яго Анёл, перш чым Ён быў зачаты ў лоне.
22 І, калі споўніліся дні ачышчэння паводле Майсеевага Закону, прынеслі Яго у Ерусалім, каб прадставіць Госпаду,
23 як напісана ў Гасподнім Законе: «Кожная мужчынская істота, што адкрывае лона, будзе прысвечана Госпаду»,
24 І каб прынесці ахвяру паводле сказанага ў Гасподнім Законе: «пару туркавак або двух галубянят».
25 І вось, быў у Ерусаліме чалавек, якому імя Сімяон, чалавек гэты, справядлівы і богабаязны, чакаў суцяшэння Ізралю, і Святы Дух быў на ім;
26 І было яму абвешчана Святым Духам, што ён не убачыць смерці, дакуль не ўбачыць Хрыста Гасподняга.
27 І прыйшоў ён у Духу ў святыню; і калі бацькі прынеслі Дзіцятка Ісуса, каб зрабіць над Ім вызначанае паводле Закону,
28 І ён узяў Яго на рукі, блаславіў Бога і сказаў:
29 «Цяпер адпускаеш свайго раба, Уладару, паводле Твайго слова, у спакоі;
30 бо ўбачылі мае вочы Тваё збавенне,
31 якое Ты падрыхтаваў перад тварам усіх народаў:
32 Святло ў асвету язычнікам і славу народа Твайго Ізраіля».
33 І Яго бацька і Маці здзіўляліся таму, што казалі пра Яго.
34 І блаславіў іх Сімяон і сказаў Марыі, Маці Яго: «Вось, Гэты прызначаны на ўпадак і паўстанне многіх у Ізраіле і на знак, якому будуць супярэчыць,
35 Табе [ж] Самой душу пройдзе меч, каб адкрыліся намеры многіх сэрцаў.
36 І была прарочыца Ганна, дачка Фануілава, з племя Асіравача; яна дасягла глыбокай старасці, пражыўшы з мужам сем гадоў ад свайго дзявоцтва,
37 І ўдавою да васьмідзесяці чатырох гадоў, не адлучаючыся ад святыні, у пастах і малітвах служачы Богу ўночы і ўдзень.
38 І ў гэтую гадзіну, падышоўшы, яна славіла Бога і гаварыла пра Яго ўсім, хто чакаў збавення Ерусаліма.
39 І, калі яны выканалі усё паводле Гасподняга Закону, вярнуліся ў Галілею ў свой горад Назарэт.
40 Хлопчык жа рос і ўмацоўваўся, напаўняючыся мудрасці, і Божая ласка была на Ім.
41 І хадзілі Яго бацькі штогод у Ерусалім на свята Пасхі.
42 І, калі Ён меў дванаццаць гадоў, яны узыходзілі туды, як зазвычай на свята;
43 і адбыўшы гэтыя дні, пры вяртанні астаўся хлопец Ісус у Ерусаліме, а Яго бацькі не заўважылі.
44 Думаючы ж, што Ён разам з падарожнікамі, прайшлі яны дзень дарогі і пачалі шукаць Яго сярод сваякоў і знаёмых,
45 і, не знайшоўшы, вярнуліся ў Ерусалім, шукаючы Яго.
46 І было: праз тры дні знайшлі Яго ў святыні, калі Ён сядзеў сярод настаўнікаў, слухаў іх і пытаўся ў іх;
47 І ўсе, хто слухаў Яго, дзівіліся розуму і адказам Яго.
48 І, убачыўшы Яго, яны былі ўражаныя, і сказала Яму Маці Яго: «Сыне, што гэта ты нам зрабіў? Вось, Твой бацька і Я ў роспачы шукалІ Цябе».
49 І сказаў Ён ім: «Чаго ж вы шукалІ Мяне? Хіба вы не ведалі, што Я павінен быць у тым, што належыць Бацьку Майму?»
50 Ды яны не зразумелі слова, якое казаў ім.
51 І сышоу Ён з імі і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны, і Яго Маці зберагла ўсе гэтыя словы ў Сваім сэрцы.
52 А Ісус набіраўся мудрасці, узмужнеласці, ласкі ў Бога і ў людзей.