Библия » Беларускі пераклад Васіля Сёмухі

Да Рымлянаў 9 раздзел

1 Праўду кажу ў Хрысьце, ня хлушу, сьведчыць мне сумленьне маё ў Духу Сьвятым,
2 што вялікі мне смутак і няспынная болесьць сэрцу майму:
3 я хацеў бы сам быць адлучаны ад Хрыста за братоў маіх, родных мне па плоці;
4 гэта азначае, Ізраільцян, якім належаць усынаўленьне і слава, і запаветы і заканадаўства, і набажэнства і абяцаньні;
5 іхнія і бацькі, і ад іх Хрыстос па плоці, існы над ўсім Бог, дабраславёны навекі, амін.
6 Але ня тое, каб слова Божае ня спраўдзілася. Бо ня ўсе тыя Ізраільцяне, якія ад Ізраіля,
7 і ня ўсе дзеці Абрагамавыя, якія ад семені ягонага; а (сказана): "у Ісааку назавецца табе семя".
8 Гэта значыцца, ня плоцкія дзеці – дзеці Божыя; а дзеці абяцаньня прызнаюцца за семя.
9 А слова абяцаньня такое: "у гэты самы час прыйду, а ў Сары будзе сын".
10 І не адно гэта; а гэтак сама было і з Рэбэкаю, калі яна зачала ў адзін час двух сыноў ад Ісаака, бацькі нашага;
11 бо калі яны яшчэ не нарадзіліся і не зрабілі нічога добрага альбо благога (каб у пастанове Бог быў вольны выбіраць
12 залежна не ад учынкаў, а ад Таго, Хто кліча), – сказана было ёй: "большы будзе ў паслужэньні ў меншага",
13 як і напісана: "Якава Я палюбіў, а Ісава зьненавідзеў".
14 Што ж скажам? Няўжо несправядлівасьць у Бога? Зусім не!
15 Бо Ён кажа Майсею: "каго мілаваць, памілую; каго шкадаваць, пашкадую".
16 Дык вось, памілаваньне залежыць не ад таго, хто хоча і імкнецца, а ад Бога, Які мілуе.
17 Бо Пісаньне кажа фараону: "На тое Я і паставіў цябе, каб паказаць над табою сілу Маю, і каб прапаведана было імя Маё па ўсёй зямлі".
18 Дык вось, каго хоча, мілуе; а каго хоча, робіць жорсткім.
19 Ты скажаш мне: за што ж яшчэ дакарае? Бо хто ўсупрацівіцца волі Ягонай?
20 А ты хто, чалавеча, што спрачаешся з Богам? Ці скажа творыва творцу: навошта ты мяне так зрабіў?
21 Ці ж ня мае ганчар улады над глінаю, каб з таго самага месіва зрабіць адзін посуд на ганаровае ўжываньне, а другі – на буднае?
22 Што ж, калі Бог, хочучы паказаць гнеў і явіць магутнасьць Сваю, зь вялікай і доўгай цярплівасьцю пераносіў сасуды гневу, угатаваныя на пагібель,
23 каб разам выявіць багацьце славы Сваёй над посудамі міласэрнасьці, якія Ён падрыхтаваў для славы, –
24 над намі, каго Ён паклікаў ня толькі зь Юдэяў, але і зь язычнікаў?
25 Як і ў Асіі кажа: "ня Мой народ назаву Маім народам, і не каханую каханаю".
26 І на тым месцы, дзе сказана ім: "вы ня Мой народ, там названыя будуць сынамі Бога жывога".
27 А Ісая ўсклікае пра Ізраіля: "хай хоць будуць сыны Ізраіля лікам, як пясок марскі, толькі рэшта ўратуецца;
28 бо дзею заканчвае і скора вырашыць па праўдзе, дзею рашучую ўчыніць Гасподзь на зямлі"
29 і як прадказаў Ісая: "калі б Гасподзь Саваоф не пакінуў нам семені, мы зрабіліся б, як Садома, і былі б падобныя да Гаморы".
30 Што ж скажам? Што язычнікі, якія ня шукалі праведнасьці, атрымалі праведнасьць, праведнасьць ад веры;
31 а Ізраіль, які шукаў закона праведнасьці, не дайшоў да закона праведнасьці.
32 Чаму? Таму, што шукалі ня ў веры, а ў дзеях закона; бо спатыкнуліся аб камень спатыкненьня,
33 як напісана: "вось, кладу ў Сыёне камень спатыкненьня і скалу панады; і хто верыць у Яго, не пасароміцца".
Нашли ошибку в тексте? Выделите её и нажмите: Ctrl + Enter

Пасланьне да Рымлянаў, 9 раздзел

Обратите внимание. Номера стихов – это ссылки, ведущие на раздел со сравнением переводов, параллельными ссылками, текстами с номерами Стронга. Попробуйте, возможно вы будете приятно удивлены.


2007-2020, сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите: bible-man@mail.ru.
Рекомендуем хостинг, которым пользуемся сами – Beget. Стабильный. Недорогой.