1 Паднялося ўсё іхняе зборышча і завялі Яго да Пілата.
2 І пачалі Яго вінаваціць і казаць: "Мы ўстанавілі, што Ён бунтуе наш народ і бароніць плаціць падаткі Цэзару, Ён цьвярдзіць, што Ён Хрыстус Кароль."
3 Дык спытаўся ў Яго Пілат: "Ты кароль Юдэйскі?" А Езус сказаў: "Сам гэта кажаш?"
4 Затым Пілат сказаў архісьвятарам і людзям: "Я не знаходжу ніякай віны ў гэтым чалавеку."
5 Але яны настаівалі, кажучы: "Бунтуе народ, вучучы па ўсёй Юдэі, пачаўшы ад Галілеі аж сюды".
6 А Пілат пачуўшы аб Галілеі спытаўся: "Ці гэты чалавек Галілеец?"
7 А калі даведаўся, што Ён быў спад улады Герада, адаслаў Яго да Гэрада, які ў той час прабываў у Ерузаліме.
8 Гэрад убачыўшы Езуса надта абрадаваўся, бо прагнуў даўно ўвідзець Езуса, бо многа пра Яго чуў і спадзяваўся ўбачыць які цуд Ім зроблены.
9 Дык ставіў Яму многа пытаньняў, але Езус яму нічога не адказаў.
10 А архісьвятары і вучоныя ўсяк Яго вінавацілі.
11 Таму Гэрад узгардзіў Ім разам з сваім войскам. Наругаўся з Яго ды адзеўшы ў белую шату адправіў да Пілата.
12 Такім чынам у той дзень Гэрад і Пілат сталіся прыяцелямі, бо перад тым былі ворагамі сабе.
13 Затым Пілат пазваўшы архісьвятараў, начальнікаў і народ
14 сказаў ім: "Выдалі вы гэтага чалавека быццам бунтуючага народ, а вось разпытваючыся ў вашай прысутнасьці не знайшоў у гэтым чалавеку ніякай віны у тым, у чым вінаваціце Яго.
15 Таксама і Гэрад, бо я да яго адправіў — і там яму не даказана вартага сьмерці".
16 Таму ўкараўшы Яго, выпушчу.
17 А на сьята мусіў ім некага ўласкавіць.
18 Дык усё зборышча супольна закрычала: "Сьмерць Яму, а выпусьці Барабу".
19 А той быў пасаджаны ў вязьніцу за заварушэньне ў горадзе і за забойства.
20 Затым паўторна прамовіў Пілат да іх, хочучы асвабадзіць Езуса.
21 Але яны крычалі: "Укрыжуй Яго, укрыжуй Яго!"
22 Але ён трэці раз сказаў ім: "Што Ён зрабіў благога? Не знайшоў я ў Ім нічога вартага сьмерці, пакараю Яго і выпушчу".
23 Ды яны з крыкам дамагаліся, каб быў укрыжаваны. Дый узрастаў іх гармідар.
24 Дык тады Пілат рашыўся споўніць іхнія трэбаваньні.
25 Адпусьціў ім таго, хто за бунт і за забойства быў пасаджаны ў вязьніцу, чаго дамагаліся, а Езуса выдаў на іхнюю волю.
26 А калі Езуса вялі, спынілі нейкага Сымона з Цырэны, які ішоў з вёскі. Усклалі на яго крыж, каб нёс яго за Езусам.
27 Ішоў за Езусам вялікі натоўп людзей і жанчын, каторыя плакалі і наракалі.
28 А Езус адвярнуўшыся да іх сказаў: "Дочкі Ерузалімскія, ня плачце дзеля Мяне, але самі дзеля сябе плачце ды дзеля сыноў вашых.
29 Бо вось надыходзяць дні, калі будуць казаць: "Шчасьлівыя няплодныя і ўлоньні, што не радзілі, ды грудзі, што ня ссалі.
30 Тады стануць казаць горам: "Валіцеся на нас; і ўзгоркам: схавайце нас".
31 Бо калі гэта робяць з зялённым дрэвам, што станецца з сухім?"
32 Вялі з Ім таксама двух іншых злачынцаў на пакараньне сьмерцю.
33 А калі прыбылі на месца, званае Кальварыя, там укрыжавалі Яго і разбойнікаў, аднаго па правай, а другога па левай старане (боку).
34 Езус жа маліўся: "Ойча, даруй ім, бо ня ведаюць, што робяць. Ды дзелячыся Яго адзеньнем, кінулі жэрабя.
35 А народ стаяў прыглядаючыся. Наругаліся з Езуса і начальнікі, кажучы: "Іншых ратаваў, хай жа і сябе паратуе, калі Ён Хрыстус, выбраньнік Божы".
36 Таксама і жаўнеры (ваякі) наругаліся з Езуса падыходзячы і падаючы Яму воцат
37 і кажучы: "Калі Ты кароль Юдэйскі, ратуй самога сябе!"
38 Над Ім была надпісь: "Гэта кароль Юдэйскі".
39 А адзін з укрыжаваных разбойнікаў блюзьніў Яму, кажучы: "Калі Ты Хрыстус, уратуй (спасі) самога сябе і нас".
40 А другі ў адказ сварыўся на яго: "Ты і Бога не баішся, хоць цярпіш тую самую кару".
41 Мы то справядліва на належную кару заслужылі, а Ён нічога благога не зрабіў".
42 Ды казаў Езусу: "Госпадзе, прыпомні мяне, калі прыйдзеш у Сваё Каралеўства".
43 Сказаў яму Езус: "Сапраўды кажу табе, сёньня будзеш са Мною ў раю."
44 Была блізу шостая гадзіна і цемра аханіла ўсю зямлю аж да дзевятай гадзіны.
45 Сонца зацьмела, а завеса сьвятыні распалася папалам.
46 А Езус закрычаў моцным голасам: "Ойча, у рукі Твае аддаю (паручаю) духа Майго. Сказаўшы гэта — сканаў.
47 Сотнік бачачы, што сталася, славіў Бога і казаў: "Гэты чалавек быў сапраўды справядлівы."
48 А ўвесь натоўп тых, што сабраліся паглядзець, відзячы, што сталася, вятраліся, б'ючыся ў грудзі.
49 А здалёку стаялі ўсе знаёмыя Яго раз з жанчынамі, што прыйшоўшы былі з Ім з Галілеі.
50 А вось жа чалавек, імем Юзэф, з горада Юдэйскага — Арыматэі, член рады, чалавек добры і справядлівы,
51 ён не згаджаўся з Радай і на іх дзейнасьць (на іх рашэньні), ды чакаў ён Каралеўства Божага.
52 Вось ён прыйшоў да Пілата і прасіў цела Езуса.
53 Затым зьнятага ўвярнуў у палатно і палажыў у высечаным гробе, у якім яшчэ ніхто ня быў пахаваны (паложаны).
54 А быў гэта дзень Прыгатаваньня і надыходзіў шабат.
55 Надыйшлі таксама жанчыны, каторыя прыйшлі з Ім з Галілеі. Яны відзелі гроб і як улажылі цела Ягонае.
56 Вярнуўшыся, прыгатавалі духмяннасьці і масьці, але нічога не рабілі ў шабат па Закону.