1 Выпала, што ў тыя дні паявіўся загад (пастанова) Цэзара Аўгуста, каб спісаць увесь сьвет.
2 Першы гэты сьпіс быў зроблены Квірынам, правіцелем Сырыі.
3 Дык ішлі ўсе запісацца, кожны ў свой горад. Палестына на 12 правінцыяў дзеля дванаццаці сыноў Якуба, значыць дванаццаці пакаленьняў, з каторых кожнае мела свой цэнтр.
4 Пайшоў таксама і Юзэф з Галілеі, з горада Назарэт у Юдэю, у Давідаў горад, званы Бэтлеем, таму, што быў з радні і пакаленьня Давіда.
5 каб запісацца разам з Марыяй шлюбнай сваёй жаною, каторая была ў цяжы.
6 Здарылася, што калі там былі, прыйшоў час радзіць.
7 І нарадзіла сына свайго (адзінага) першароднага. Спавіла яго ў пялёнкі і паклала ў ясьлі (жлобе), бо не было для іх месца ў заездзе (гасьціньніцы).
8 У той ваколіцы былі пастухі пільнуючыя і вартуючыя пры сваім стадзе.
9 У той час явіўся перад імі анёл Госпадаў і яснасьць Божая асьвяціла і яны надта спалохаліся.
10 сказаўім анёл: "Ня бойцеся, бо зьвястую вам радасьць вялікую, яна будзе радаснай усім людзям:
11 сягоньня нарадзіўся Збаўца, Ён Хрыстус Госпад, у горадзе Давіда.
12 Такі вось будзе вам знак: "Знойдзіце дзіцятка, спавітае ў пялёнкі і пакладзена ў ясьлях (жлобе)".
13 Ды раптам з анёлам паявілася мноства войска анельскага, славячы Бога і гамонячых:
14 "Слава на нябёсах (вышынях) Богу, а супакой (мір) добрай волі людзям на зямлі!"
15 Затым ад іх анёлы падняліся ў неба, а пастухі казалі адзін аднаму: "Ідзёмце ў Бетлеем і пабачма, што там сталася, пра што павядоміў нам Госпад".
16 І з посьпехам прыбылі ў Бетлеем і знайшлі Марыю і Юзэфа (Язэпа) і Дзіцятка, пакладзена ў ясьлях.
17 А ўбачыўшы, зразумелі, што ім было аб дзіцятку.
18 А ўсе, што чулі, дзівіліся і дзеля таго, што ім разказалі пастушкі.
19 Марыя ж запомніла ўсе гэтыя словы, раздумоўваючы ў сэрцы сваім.
20 Пастухі вярнуліся славячы і хвалячы Бога за ўсё, што бачылі як ім было сказана.
21 А калі мінула восем дзён, каб абразаць дзіцятка, назвалі яго імем, якое было Яму дадзена анёлам перш, чым яно пачалося ва ўлоньні.
22 А калі споўніліся дні ачышчэньня яе па закону Майсея, прынесьлі Езуса ў Ерузалім, прадставілі Яго Госпаду,
23 як напісана ў Законе Госпада: "Кожны першародны хлопец будзе пасьвячаны Госпаду (Вых. 13:2),
24 ды каб скласьці ахвяру паводле таго, што сказана ў Законе Госпада — пару перапёлак або два галубы.
25 А вось у той час быў у Ерузаліме чалавек, імем Сымон. Ён быў справядлівы і баяўся Бога, і чакаў пацяшэньня Ізраеля, а Дух Сьвяты быў у ім.
26 Ён атрымаў абяцаньне ад Сьвятога Духа, што не памрэ, пакуль перш не пабачыць Хрыста Госпадавага.
27 Ведзены Духам пайшоў у сьвятыню. І калі бацькі Езуса ўносілі Яго ў сьвятыню, каб выпаўніць Закон,
28 Сымон узяў Яго на рукі свае і славіў Бога ў гэтыя словы:
29 "Цяпер па слову Твайму, Госпадзе, адпушчаеш слугу Свайго ў супакою,
30 бо вочы мае аглядалі збаўленьне Тваё,
31 Якое Ты прыгатаваў на віду ўсіх народаў:
32 сьвятло для збаўленьня паганаў і на спахвалу народу свайго Ізраеля.
33 А бацька ягоны і маці дзівіліся што да таго, што аб Ім казалі.
34 Ды багаславіў іх Сымон, кажучы Марыі, маці Ягонай: "Ён вось празначаны на падзеньне і на падым многіх Ізраельцаў ды як знак, катораму будуць працівіцца.
35 І Тваю душу праб'е меч, каб выявіліся намеры многіх сэрцаў".
36 Там жа была і прарочыца Ганна, дачка Фануеля, з пакаленьня Асэр. Яна была пажылая ў гадах. Ад дзявоцтва свайго з мужам жыла сем гадоў,
37 а будучы ўдавой да васьмідзесяці гадоў не пакідала сьвятыні, служыла там Богу днём і ноччу, у пастах і маленьнях.
38 Яна вось надыйшоўшы ў тую пару, славіла Госпада і расказвала аб Ім усім, каторыя чакалі адкупленьня Ізраеля.
39 А калі споўнілі ўсё па Закону Госпадавым, вярнуліся ў Галілею, у Назарэт, у свой горад.
40 А дзіця расло і мужнела, поўнае мудрасьці, ды ласка Божая ў Ім.
41 Бацькі Ягоныя (Юзэф і Марыя) хадзілі штогод у Ерузалім на ўрачыстасьць Пасхі (Вялікдзень).
42 І калі Езус меў ужо дванаццаць гадоў па звычаю тога сьвята пайшлі ў Ерузалім.
43 Па заканчэньні сьвята, калі варачаліся дамоў, дзіця Езус застаўся ў Ерузаліме, а бацькі Яго не замецілі гэтага.
44 Думаючы, што Езус у грамадзе, прайшлі дзень дарогі, а затым шукалі Яго сярод сваякоў і знаёмых,
45 але не знайшоўшы, вярнуліся ў Ерузалім, шукаючы Яго.
46 І наастатак па трох днях знайшлі Яго ў сьвятыні, седзячага паміж дактароў (вучоных), слухаючаго і ды пытаючага ў іх.
47 Усе, што слухалі, дзівіліся з розуму і адказаў Ягоных.
48 А бацькі ўвідзеўшы Яго зьдзівіліся. І маці Ягоная сказала Яму: "Сынок, чаму так нам зрабіў? Вось жа бацька Твой і я, з болем шукалі Цябе".
49 А Ён сказаў ім: "Пашто Мяне шукалі? Няўжо ня ведалі, што мне трэба быць у справах Айца Майго?"
50 Але яны не зразумелі гэтых слоў, якія сказаў.
51 Затым пайшоў з імі і прыйшоў у Назарэт, і быў паслухмяны. А маці Ягоная захавала ўсе гэтыя словы ў сваім сэрцы.
52 А Езус рос у мудрасьці і гадах, у ласцы ў Бога і ў людзей.