1 και ϲυναγονται προϲ αυτον οι φαριϲαιοι και τινεϲ των γραμματαιων ελθοντεϲ απο ιεροϲολυμων
2 και ιδοντεϲ τινεϲ των μαθητων αυτου οτι κοιναιϲ χερϲιν τουτ εϲτιν ανιπτοιϲ εϲθιουϲιν αρτον
3 οι γαρ φαριϲαιοι ϗ παντεϲ οι ιουδαιοι εαν μη πυκνα νιψωνται ταϲ χειραϲ ουκ εϲθιωϲιν κρατουντεϲ την παραδοϲιν των πρεϲβυτερων
4 και απο αγοραϲ εαν μη ραντιϲωντε ουκ εϲθιουϲιν και αλλα πολλα εϲτι̅ α παρελαβον κρατι̅ βαπτιϲμουϲ ποτηριων και ξεϲτω̅ και χαλκιων
5 και επερωτωϲιν αυτον οι φαριϲαιοι και οι γραμματιϲ δια τι ου περιπατουϲιν οι μαθηται ϲου κατα την παραδοϲι̅ των πρεϲβυτερω̅ αλλα κοιναιϲ χερϲι̅ εϲθιουϲιν τον αρτο̅
6 ο δε ειπεν αυτοιϲ καλωϲ επροφητευϲε̅ ηϲαιαϲ περι υμω̅ των υποκριτων ωϲ γεγραπται οτι ουτοϲ ο λαοϲ τοιϲ χιλεϲιν με τιμα η δε καρδια αυτων πορρω απεχει απ εμου
7 ματην δε ϲεβοντε με διδαϲκοντεϲ διδαϲκαλιαϲ ενταλματα α̅ν̅ω̅ν̅
8 αφεντεϲ την εντολην του θ̅υ̅ κρατειτε την παραδοϲι̅ των α̅ν̅ω̅ν̅
9 και ελεγεν αυτοιϲ καλωϲ αθετιτε τη̅ εντολην του θ̅υ̅ ινα την παραδοϲι̅ υμων τηρηϲητε
10 μωυϲηϲ γαρ ειπε̅ τιμα τον π̅ρ̅α̅ ϲου και την μ̅ρ̅α̅ ϲου και ο κακολογω̅ π̅ρ̅α̅ η μ̅ρ̅α̅ θανατω τελευτατω
11 υμειϲ δε λεγεται εαν ειπη α̅ν̅ο̅ϲ̅ τω π̅ρ̅ι̅ η τη μ̅ρ̅ι̅ κορβα̅ ο εϲτιν δωρον ο εαν εξ εμου ωφεληθηϲ
12 ουκετι αφιεται αυτον ουδε̅ ποιηϲε τω π̅ρ̅ι̅ η τη μ̅ρ̅ι̅
13 ακυρουντεϲ τον λογον του θ̅υ̅ τη παραδοϲι υμω̅ η παρεδωκατε και παρομοια πολλα τοιαυτα ποιειτε
14 και προϲκαλεϲαμενοϲ παλιν τον οχλον ελεγεν αυτοιϲ ακουετε και ϲυνιετε
15 ουδεν εϲτιν εξωθεν του α̅ν̅ο̅υ̅ ειϲπορευομενον επ αυτο̅ ο δυναται κοινωϲαι αυτον αλλα τα εκ του α̅ν̅ο̅υ̅ εκπορευομενα εϲτιν τα {κοιναυντα}[20] το̅ α̅ν̅ο̅ν̅
16 [отсутствует]
17 και οτε ειϲηλθον ειϲ τον οικον απο του οχλου επηρωτων αυτον οι μαθηται αυτου την παραβολην
18 και λεγει αυτοιϲ ουτω και υμιϲ αϲυνετοι εϲτε ουπω νοειτε οτι παν το εξωθεν ειϲπορευομενον ου κοινοι το̅ α̅ν̅ο̅ν̅
19 οτι ουκ ειϲπορευετε αυτου ειϲ την καρδιαν αλλ ειϲ την κοιλιαν και ειϲ τον αφεδρωνα εκβαλλετε καθαριζων παντα τα βρωματα
20 ελεγεν δε οτι το εκ του α̅ν̅ο̅υ̅ εκπορευομενον εκινο κοινοι τον α̅ν̅ο̅̅̅
21 εϲωθεν γαρ εκ τηϲ καρδιαϲ των α̅ν̅ω̅ν̅ οι διαλογιϲμοι οι κακοι εκπορευο̅ται πορνιαι κλοπαι φονοι
22 μοιχιαι πλεονεξιαι πονηριαι δολοϲ αϲελγια οφθαλμοϲ πονηροϲ βλαϲφημια υπερηφανια αφροϲυνη
23 παντα ταυτα τα πονηρα εϲωθεν εκπορευεται κακεινα κοινοι τον ανθρωπον
24 εκειθεν δε αναϲταϲ απηλθεν ειϲ τα ορια τυρου και ϲιδωνοϲ και ειϲελθω̅ ειϲ οικιαν ουδενα ηθεληϲεν γνωναι και ουκ ηδυναϲθη λαλειν
25 αλλα ευθυϲ ακουϲαϲα γυνη περι αυτου ηϲ ειχεν το θυγατριον π̅ν̅α̅ ακαθαρτον ειϲελθουϲα προϲεπεϲεν προϲ τουϲ ποδαϲ αυτου
26 η δε γυνη ην ελληνιϲ ϲυροφοινικιϲϲα τω γενι και ηρωτα αυτον ινα το δαιμονιον εκβαλη εκ τηϲ θυγατροϲ αυτηϲ
27 και ελεγεν αυτη αφεϲ πρωτον χορταϲθηναι τα τεκνα ου γαρ εϲτιν καλο̅ λαβειν τον αρτο̅ των τεκνων και τοιϲ κυναριοιϲ βαλειν
28 η δε απεκριθη και λεγει αυτω ναι κ̅ε̅ και τα κυναρια εϲθιουϲιν {αποτατω}[21] τηϲ τραπεζηϲ απο των ψιχιων των παιδιων
29 και ειπεν αυτη δια τουτον τον λογο̅ υπαγε εξεληλυθε̅ εκ τηϲ θυγατροϲ ϲου το δεμονιον
30 και απελθουϲα ειϲ τον οικον εαυτηϲ ευρεν το παιδιο̅ βεβλημενον επι την κλινην και το δαιμονιον εξεληλυθοϲ
31 και παλιν εξελθω̅ εκ των οριων τυρου ηλθεν δια ϲιδωνοϲ ειϲ την θαλαϲϲαν τηϲ γαλιλαιαϲ ανα μεϲον των οριων δεκαπολεωϲ
32 και φερουϲιν αυτω κωφον και μογιλαλον και παρακαλουϲιν αυτον ινα επιθη αυτω ταϲ χιραϲ
33 και απολαβομενοϲ αυτον κατ ιδιαν απο του οχλου ελαβεν τουϲ δακτυλουϲ ειϲ τα ωτα αυτου και πτυϲαϲ ηψατο τηϲ γλωϲϲηϲ αυτου
34 και αναβλεψαϲ ειϲ τον ο̅υ̅ν̅ο̅ν̅ εϲτεναξεν και λεγει αυτω εφφαθα ο εϲτιν διανυχθητι
35 και ηνυγηϲαν αυτου αι ακοαι και ευθυϲ ελυθη ο δεϲμοϲ τηϲ γλωϲϲηϲ αυτου και ελαλει ορθωϲ
36 και διεϲτιλατο αυτοιϲ ινα μηδενι λεγωϲιν οϲον δε αυτοιϲ διεϲτελλετο αυτοι μαλλον περιϲϲοτερωϲ εκηρυϲϲο̅
37 και υπερ περιϲϲωϲ εξεπληϲϲοντο λεγοντεϲ καλωϲ παντα πεποιηκε̅ και τουϲ κωφουϲ ποιει ακουειν και αλαλουϲ λαλι̅