1 και ηρξατο αυτοιϲ ε̅ παραβολαιϲ λαλι̅ αμπελωνα ανθρωποϲ εφυτευϲεν ϗ περιεθηκεν φραγμον και ωρυξεν υποληνιον και ωκοδομηϲεν πυργον και εξεδετο αυτον γεωργοιϲ και απεδημηϲεν
2 ϗ απεϲτιλεν προϲ τουϲ γεωργουϲ τω καιρω δουλον ινα παρα των γεωργω̅ λαβοι απο των καρπων του αμπελωνοϲ
3 και λαβοντεϲ αυτον εδειραν και απεϲτιλαν καινο̅
4 και παλιν απεϲτιλεν προϲ αυτουϲ αλλον κακεινον εκεφαλιωϲαν και ητιμαϲαν
5 και αλλον απεϲτιλεν κακεινον απεκτινα̅ και πολλουϲ {ολλουϲ}[36] ουϲ μεν δεροντεϲ ουϲ δε αποκτεννο̅τεϲ
6 ετι ενα ειχεν υ̅ν̅ αγαπητον απεϲτιλεν αυτον εϲχατον προϲ αυτουϲ λεγων οτι εντραπηϲονται τον υ̅ν̅ μου
7 εκινοι δε οι γεωργοι προϲ εαυτουϲ ειπαν οτι ουτοϲ εϲτι̅ ο κληρονομοϲ δευτε αποκτινωμεν αυτον και ημων εϲτε η κληρονομια
8 και λαβοντεϲ απεκτιναν αυτον και εξεβαλον εξω του αμπελωνοϲ
9 τι ουν ποιηϲει ο κ̅ϲ̅ του αμπελωνοϲ ελευϲεται και απολεϲει τουϲ γεωργουϲ και δωϲει τον αμπελωνα αλλοιϲ
10 ουδε την γραφην ταυτην ανεγνωτε λιθον ον απεδοκιμαϲαν οι οικοδομουντεϲ ουτοϲ εγενηθη ειϲ κεφαλην γωνιαϲ
11 παρα κ̅υ̅ εγενετο αυτη και εϲτιν θαυμαϲτη εν οφθαλμοιϲ ημων
12 και εζητουν αυτο̅ κρατηϲαι και εφοβηθηϲαν τον οχλο̅ εγνωϲαν γαρ οτι προϲ αυτουϲ την παραβολην ειπε̅ και αφεντεϲ αυτο̅ απηλθον
13 και αποϲτελλουϲι̅ προϲ αυτον τιναϲ των φαριϲαιων και των ηρωδιανων ινα αυτον αγρευϲωϲιν λογω
14 και ελθοντεϲ λεγουϲιν αυτω διδαϲκαλε οιδαμεν οτι αληθηϲ ει και ου μελι ϲοι περι ουδενοϲ ου γαρ βλεπιϲ ειϲ προϲωπο̅ ανθρωπων αλλ επ αληθειαϲ την οδον του θ̅υ̅ διδαϲκιϲ εξεϲτιν δουναι κηνϲον καιϲαρι η ου δωμεν η μη δωμεν
15 ο δε ιδων αυτων την υποκριϲιν ειπεν αυτοιϲ τι με πιραζετε φερετε μοι δηναριον ωδε ινα ειδω
16 οι δε ηνεγκαν και λεγει αυτοιϲ τινοϲ η εικων αυτη και η επιγραφη οι δε ειπαν αυτω καιϲαροϲ
17 ο δε ι̅ϲ̅ ειπε̅ αυτοιϲ τα καιϲαροϲ αποδοτε καιϲαρι και τα του θ̅υ̅ τω θ̅ω̅ και εξεθαυμαζο̅ επ αυτω
18 και ερχο̅ται ϲαδδουκαιοι προϲ αυτον οιτινεϲ λεγουϲιν αναϲταϲιν μη ειναι ϗ επηρωτων αυτον λεγοντεϲ
19 διδαϲκαλε μωυϲηϲ εγραψε̅ ημιν οτι εαν τινοϲ αδελφοϲ αποθανη και καταλιψη γυναικα και μη αφη τεκνα ινα λαβη ο αδελφοϲ αυτου τη̅ γυναικα και εξαναϲτηϲη ϲπερμα τω αδελφω αυτου
21 και ο δευτεροϲ ελαβεν αυτην και απεθανε̅ μη καταλιπων ϲπερμα και ο τριτοϲ ωϲαυτωϲ
22 και οι επτα ουκ αφηκεν ϲπερμα εϲχατον παντων και η γυνη απεθανεν
23 εν τη αναϲταϲει τινοϲ αυτων εϲται γυνη οι γαρ επτα εϲχον αυτην γυναικα
24 εφη αυτοιϲ ο ι̅ϲ̅ ου δια τουτο πλαναϲθαι μη ειδοτεϲ ταϲ γραφαϲ μηδε την δυναμιν του θ̅υ̅
25 οταν γαρ εκ νεκρων {αναϲτωϲι̅}[39] ουτε γαμιζονται αλλ ειϲιν ωϲ αγγελοι εν τοιϲ ουρανοιϲ
26 περι δε των νεκρων οτι εγειρο̅ται ουκ ανεγνωται εν τη βιβλω μωυϲεωϲ επι του βατου πωϲ ειπεν αυτω ο θ̅ϲ̅ λεγω̅ εγω ο θ̅ϲ̅ αβρααμ και ο θ̅ϲ̅ ιϲακ και ο θ̅ϲ̅ ιακωβ
27 ουκ εϲτιν ο θ̅ϲ̅ νεκρων αλλα ζωντων πολυ πλαναϲθε
28 και προϲελθων ειϲ των γραμματεων ακουϲαϲ αυτω̅ ϲυνζητουντων ιδων οτι καλωϲ απεκριθη αυτοιϲ επηρωτηϲεν αυτον ποια εϲτιν ε̅τολη πρωτη παντων
29 απεκριθη ο ι̅ϲ̅ οτι πρωτη εϲτι̅ ακουε ι̅η̅λ̅ κ̅ϲ̅ ο θ̅ϲ̅ ημων κ̅ϲ̅ ειϲ εϲτι̅
30 και αγαπηϲειϲ κ̅ν̅ τον θ̅ν̅ ϲου εξ οληϲ τηϲ καρδιαϲ ϲου ϗ εξ οληϲ τηϲ ψυχηϲ ϲου και εξ οληϲ τηϲ διανοιαϲ ϲου και εξ οληϲ τηϲ ιϲχυοϲ ϲου
31 δευτερα αυτη εϲτιν αγαπηϲιϲ τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον μειζων δε τουτων αλλη εντολη ουκ εϲτιν
32 και ειπεν αυτω ο γραμματευϲ καλωϲ διδαϲκαλε επ αληθιαϲ ειπεϲ οτι ειϲ εϲτιν και ουκ εϲτι̅ αλλοϲ πλην αυτου
33 και το αγαπαν αυτο̅ εξ οληϲ τηϲ καρδιαϲ ϲου και εξ οληϲ τηϲ ϲυνεϲεωϲ και εξ οληϲ ιϲχυοϲ και το αγαπαν τον πληϲιον ϲου ωϲ ϲεαυτον περιϲϲοτερο̅ εϲτιν παντων τω̅ ολοκαυτωματω̅ και των θυϲιων
34 και ο ι̅ϲ̅ ειδων οτι νουνεχωϲ απεκριθη ειπεν αυτω ου μακραν {απο τηϲ βαϲιλιαϲ}[40] του θ̅υ̅ και ουδιϲ ουκετι ετολμα επερωτηϲε αυτον
35 και αποκριθειϲ ο ι̅ϲ̅ ελεγεν διδαϲκω̅ εν τω ιερω πωϲ λεγουϲιν οι γραμματιϲ οτι ο χ̅ϲ̅ υιοϲ δ̅α̅δ̅ εϲτιν
36 αυτοϲ δ̅α̅δ̅ ειπεν εν τω π̅ν̅ι̅ τω αγιω ειπε̅ ο κ̅ϲ̅ τω κ̅ω̅ μου καθου εκ δεξιων εωϲ αν θω τουϲ εχθρουϲ ϲου υποποδιον των ποδω̅ ϲου
37 αυτοϲ δ̅α̅δ̅ λεγει αυτον κ̅ν̅ και πωϲ υ̅ϲ̅ αυτου εϲτι̅ και πολυϲ οχλοϲ ηκουϲεν αυτου ηδεωϲ
38 και εν τη διδαχη αυτου λεγεν βλεπετε απο των γραμματαιων των θελο̅των εν ϲτολαιϲ περιπατιν και αϲπαϲμουϲ εν ταιϲ αγοραιϲ
39 και πρωτοκαθεδριαϲ εν ταιϲ ϲυναγωγαιϲ και πρωτοκλιϲιαϲ εν τοιϲ διπνοιϲ
40 οι κατεϲθιοντεϲ ταϲ οικιαϲ των χηρων και προφαϲει μακρα προϲευχομενοι ουτοι λημψονται περιϲϲοτερον κριμα
41 και καθιϲαϲ κατεναντι του γαζοφυλακιου θεωρει πωϲ ο οχλοϲ βαλλει το̅ χαλκον ειϲ το γαζοφυλακιον και πολλοι πλουϲιοι εξεβαλλον πολλα
42 και ελθουϲα μια γυνη χηρα πτωχη εβαλε λεπτα δυο ο εϲτι κοδραντηϲ
43 και προϲκαλεϲαμενοϲ τουϲ μαθηταϲ αυτου ειπεν αυτοιϲ αμην λεγω υμιν οτι η χηρα αυτη η πτωχη πλεον παντω̅ εβαλλεν των βαλλοντων ειϲ το γαζοφυλακιον
44 πα̅τεϲ γαρ εκ του περιϲϲευοντοϲ αυτοιϲ εβαλον αυτη δε εκ τηϲ υϲτερηϲεωϲ αυτηϲ παντα οϲα ειχεν εβαλεν ολον τον βιον αυτηϲ