1 και εκπορευομενου αυτου εκ του ιερου λεγει αυτω ειϲ των μαθητων αυτου {διδαϲκαλε}[41] διδαϲκαλε ιδε ποταποι λιθοι και ποταπαι οικοδομαι
2 και ο ι̅ϲ̅ ειπεν αυτω βλεπιϲ ταυταϲ ταϲ μεγαλαϲ οικοδομαϲ ου μη αφεθη ωδε λιθοϲ επι λιθον οϲ ου καταλυθηϲετε
3 και καθημενου αυτου ειϲ το οροϲ τω̅ ελαιων κατεναντι του ιερου επηρωτα αυτον κατ ιδιαν ο πετροϲ και ιακωβοϲ και {ιωαννηϲ}[42] και ανδρεαϲ
4 ειπον ημι̅ ποτε ταυτα εϲται και τι το ϲημιον οταν μελλη ταυτα ϲυντελιϲθαι παντα
5 ο δε ι̅ϲ̅ ηρξατο λεγιν αυτοιϲ βλεπετε μη τιϲ υμαϲ πλανηϲη
6 πολλοι ελευϲονται επι τω ονοματι μου λεγοντεϲ οτι εγω ειμι και πολλουϲ πλανηϲουϲιν
7 οταν δε ακουϲητε πολεμουϲ και ακοαϲ πολεμων ορατε μη θροειϲθε δει γενεϲθαι αλλ ουπω το τελοϲ
8 εγερθηϲετε γαρ εθνοϲ επ εθνοϲ και βαϲιλειαν εϲονται ϲιϲμοι αρχη ωδινων ταυτα
9 βλεπετε δε υμειϲ παραδωϲουϲιν γαρ υμαϲ ειϲ ϲυνεδρια και ειϲ ϲυναγωγαϲ δαρηϲεϲθε και επι ηγεμονων και βαϲιλεων ϲταθηϲεϲθε ενεκεν εμου ειϲ μαρτυριον αυτοιϲ
10 και ειϲ παντα τα εθνη {προϲ τον λαον}[43] δει κηρυχθηναι το ευαγγελιον
11 και οταν αγωϲιν υμαϲ παραδιδοντεϲ μη προμεριμναται τι λαληϲητε αλλ ο εαν δοθη υμιν εν εκεινη τη ωρα τουτο λαλιτε ου γαρ εϲτε υμιϲ οι λαλου̅τεϲ αλλα το π̅ν̅α̅ το αγιον
12 και παραδωϲει αδελφοϲ αδελφον ειϲ θανατον και πατηρ τεκνο̅ και επαναϲτηϲο̅ται τεκνα επι γονιϲ και θανατωϲουϲι̅ αυτουϲ
13 και εϲεϲθε μιϲουμενοι υπο πα̅των δια το ονομα μου ο δε υπομιναϲ ειϲ τελοϲ ουτοϲ ϲωθηϲεται
14 οταν δε ιδητε το βδελυγμα τηϲ ερημωϲεωϲ εϲτηκοτα οπου ου δι ο αναγινωϲκων νοειτω τοτε οι εν τη ιουδαια φευγετωϲαν ειϲ τα ορη
15 ο δε επι του δωματοϲ μη καταβατω μηδε ειϲελθατω αραι τι εκ τηϲ οικιαϲ αυτου
16 και ο ειϲ τον αγρον μη επιϲτρεψατω οπιϲω αραι το ιματιον αυτου
17 ουαι δε ταιϲ εν γαϲτρι εχουϲαιϲ και ταιϲ θηλαζουϲαιϲ εν εκειναιϲ ταιϲ ημεραιϲ
18 προϲευχεϲθε δε ινα μη γενηται χιμωνοϲ
19 εϲονται γαρ αι ημεραι εκειναι θλιψιϲ οια ου γεγονεν τοιαυτη απ αρχηϲ κτιϲεωϲ ην εκτιϲε̅ ο θ̅ϲ̅ εωϲ του νυν ϗ ου μη γενηται
20 και ει μη εκολοβωϲεν κ̅ϲ̅ ταϲ ημεραϲ ουκ αν εϲωθη παϲα ϲαρξ αλλα δια τουϲ εκλεκτουϲ ουϲ εξελεξατο εκολοβωϲεν ταϲ ημεραϲ
21 και τοτε εαν τιϲ υμι̅ ειπη ειδε ωδε ο χ̅ϲ̅ ειδε εκει μη πιϲτευετε
22 εγερθηϲο̅ται δε ψευδοχριϲτοι και ψευδοπροφητε και δωϲουϲιν ϲημια και τερατα προϲ το αποπλανα̅ ει δυνατον τουϲ εκλεκτουϲ
23 υμειϲ δε βλεπετε ιδου προειρηκα υμιν παντα
24 αλλα εν εκειναιϲ ταιϲ ημεραιϲ μετα τη̅ θλιψιν εκεινην ο ηλιοϲ ϲκοτιϲθηϲεται και η ϲεληνη ου δωϲι το φεγγοϲ αυτηϲ
25 και οι αϲτερεϲ εϲονται εκ του ουρανου πιπτοντεϲ και αι δυναμειϲ αι εν τοιϲ ο̅υ̅ν̅ο̅ι̅ϲ̅ ϲαλευθηϲονται
26 και τοτε οψονται τον υ̅ν̅ του ανθρωπου ερχομενον εν νεφελαιϲ μετα δυναμεωϲ πολληϲ και δοξηϲ
27 και τοτε αποϲτελλι τουϲ αγγελουϲ αυτου και επιϲυναξει τουϲ εκλεκτουϲ αυτου εκ τω̅ τεϲϲαρων ανεμω̅ απ ακρου γηϲ εωϲ ακρου ουρανου
28 απο δε τηϲ ϲυκηϲ μαθετε την παραβολην οταν ηδη ο κλαδοϲ αυτηϲ απαλοϲ γενηται ϗ εκφυη τα φυλλα γινωϲκετε οτι εγγυϲ το θεροϲ εϲτι̅
29 ουτωϲ και υμιϲ οταν ιδητε ταυτα γινομενα γινωϲκετε οτι εγγυϲ εϲτιν επι θυραιϲ
30 αμην λεγω υμιν οτι ου μη παρελθη η γενεα αυτη μεχρι ταυτα παντα γενηται
31 ο ουρανοϲ και η γη παρελευϲονται οι δε λογοι μου ου μη παρελευϲονται
32 περι δε τηϲ ημεραϲ εκεινηϲ και τηϲ ωραϲ ουδειϲ οιδεν ουδε οι αγγελοι ε̅ ουρανω ουδε ο υ̅ϲ̅ ει μη ο πατηρ
33 βλεπετε αγρυπνιτε και προϲευχεϲθε ουκ οιδαται γαρ ποτε ο καιροϲ εϲτι̅
34 ωϲ ανθρωποϲ αποδημοϲ αφιϲ την οικιαν αυτου και δουϲ τοιϲ δουλοιϲ αυτου την εξουϲιαν εκαϲτω το εργο̅ αυτου και τω θυρωρω ενετιλατο ινα γρηγορη
35 γρηγοριτε ουν ουκ οιδατε γαρ ποτε ο κ̅ϲ̅ τηϲ οικιαϲ ερχεται η οψε η μεϲονυκτιο̅ η αλεκτοροφωνιαϲ η πρωι
36 μη ελθων εξεφνηϲ ευρη υμαϲ καθευδο̅ταϲ
37 ο δε υμιν λεγω παϲιν λεγω γρηγορειτε