1 και ελεγεν αυτοιϲ αμην λεγω υμι̅ οτι ειϲιν τινεϲ των ωδε εϲτωτω̅ οιτινεϲ ου μη γευϲωνται θανατου εωϲ αν ιδωϲιν την βαϲιλιαν του θ̅υ̅ εληλυθυιαν ε̅ δυναμει
2 και μετα ημεραϲ εξ παραλαμβανι ο ι̅ϲ̅ τον πετρον και τον ιακωβο̅ και τον ιωαννη̅ και αναφερι αυτουϲ ειϲ οροϲ υψηλον λιαν κατ ιδιαν μονουϲ και μετεμορφωθη εμπροϲθε̅ αυτων
3 και τα ιματια αυτου εγενετο ϲτιλβοντα λευκα λιαν οια γναφευϲ επι τηϲ γηϲ ου δυναται ουτωϲ λευκανε
4 και ωφθη αυτοιϲ ηλιαϲ ϲυν μωυϲη και ηϲαν λαλου̅τεϲ τω ι̅υ̅
5 και αποκριθειϲ ο πετροϲ λεγει τω ι̅υ̅ ραββει καλον εϲτιν ημαϲ ωδε ειναι και ποιηϲωμεν γ̅ ϲκηναϲ ϲοι μια̅ και μωυϲει μιαν και ηλια μιαν
6 ου γαρ ηδι τι απεκριθη εκφοβοι γαρ εγενοντο
7 και εγενετο νεφελη επειϲκιαζουϲα αυτοιϲ και εγενετο εκ τηϲ νεφεληϲ φωνη ουτοϲ εϲτιν ο υ̅ϲ̅ μου ο αγαπητοϲ {}[27] ακουετε αυτου
8 και εξαπινα περιβλεψαμενοι ουκετι ουδενα ειδο̅ ει μη τον ι̅ν̅ μονον μεθ εαυτω̅
9 και καταβαινοντω̅ αυτων απο του ορουϲ διεϲτιλατο αυτοιϲ ινα μηδενι α ειδον διηγηϲωνται {}[28] οταν ο υ̅ϲ̅ του ανθρωπου εκ νεκρων αναϲτη
10 και τον λογον εκρατηϲαν προϲ εαυτουϲ ϲυνζητουντεϲ τι εϲτιν το εκ νεκρων αναϲτηναι
11 και επηρωτων αυτο̅ λεγοντεϲ οτι λεγουϲιν οι φαριϲαιοι ϗ οι γραμματιϲ οτι ηλιαν διελθειν πρωτον
12 ο δε εφη αυτοιϲ ηλιαϲ μεν ελθων πρωτον αποκαταϲτανι παντα ϗ πωϲ γεγραπται επι τον υ̅ν̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ ινα πολλα παθη και εξουθενωθη
13 αλλα λεγω υμιν και ηλιαϲ εληλυθεν και εποιηϲαν αυτω οϲα ηθελον καθωϲ γεγραπτε επ αυτον
14 και ελθοντεϲ προϲ τουϲ μαθηταϲ ειδον οχλον πολυ̅ περι αυτουϲ και γραμματειϲ ϲυνζητουνταϲ προϲ εαυτουϲ
15 και ευθυϲ παϲ ο οχλοϲ ιδοντεϲ αυτον εξεθαμβηθηϲαν και προϲτρεχοντεϲ ηϲπαζοντο αυτον
16 και επηρωτηϲεν αυτουϲ τι ϲυνζητειτε προϲ εαυτουϲ
17 και απεκριθη αυτω ειϲ εκ του οχλου διδαϲκαλε ηνεγκα τον υ̅ν̅ μου προϲ ϲε εχοντα π̅ν̅α̅ αλαλον
18 και οπου αυτον καταλαβη ρηϲϲει και αφριζει και τριζει τουϲ οδονταϲ και ξηραινεται και ειπα τοιϲ μαθηταιϲ ϲου ινα αυτο εκβαλωϲι και ουκ ιϲχυϲαν
19 ο δε αποκριθειϲ αυτοιϲ λεγει ω γενεα απιϲτοϲ εωϲ ποτε προϲ υμαϲ εϲομαι εωϲ ποτε ανεξομαι υμων φερετε αυτον προϲ εμε
20 και ηνεγκα̅ αυτον προϲ αυτον και ιδων αυτον το π̅ν̅α̅ ευθυϲ ϲυνεϲπαραξεν αυτον και πεϲων επι τηϲ γηϲ εκυλιετο αφριζων
21 και επηρωτηϲεν τον π̅ρ̅α̅ αυτου ποϲοϲ χρονοϲ εϲτι̅ ωϲ τουτο γεγονε̅ αυτω ο δε ειπεν εκ παιδιοθεν
22 και πολλακιϲ και ειϲ πυρ αυτον εβαλεν και ειϲ υδατα ινα απολεϲη αυτον αλλα ει τι δυνη βοηθηϲον ημιν ϲπλαγχνιϲθειϲ εφ ημαϲ
23 ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν αυτω το ει δυνη παντα δυνατα τω πιϲτευοντι
24 και κραξαϲ ο π̅η̅ρ̅ του παιδιου ελεγεν πιϲτευω βοηθει μου τη απιϲτια
25 ιδων δε ο ι̅ϲ̅ οτι επιϲυντρεχει ο οχλοϲ επετιμηϲεν τω π̅ν̅ι̅ τω ακαθαρτω λεγων αυτω το αλαλον και κωφον π̅ν̅α̅ επιταϲϲω ϲοι εξελθε εξ αυτου και μηκετι ειϲελθηϲ ειϲ αυτον
26 και κραξαϲ και πολλα ϲπαραξαϲ αυτο̅ εξηλθεν και εγενετο ωϲει νεκροϲ ωϲτε τουϲ πολλουϲ λεγειν οτι απεθανεν
27 ο δε ι̅ϲ̅ κρατηϲαϲ τηϲ χιροϲ αυτου ηγειρεν αυτον και ανεϲτη
28 και ειϲελθοντοϲ αυτου ειϲ οικον οι μαθηται αυτου κατ ιδιαν επηρωτων αυτον οτι ημιϲ ουκ ηδυνηθημεν εκβαλειν αυτο
29 και ειπεν αυτοιϲ τουτο το γενοϲ εν ουδενι δυνατε εξελθειν ει μη ε̅ προϲευχη
30 κακειθεν εξελθοντεϲ παρεπορευοντο δια τηϲ γαλιλαιαϲ και ουκ ηθελε̅ ινα τιϲ γνοι
31 εδιδαϲκεν γαρ τουϲ μαθηταϲ αυτου και ελεγεν αυτοιϲ οτι ο υ̅ϲ̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ παραδιδοται ειϲ χιραϲ ανθρωπων και αποκτενουϲιν αυτον και αποκτανθιϲ μετα τριϲ ημεραϲ αναϲτηϲεται
32 οι δε ηγνοουν το ρημα και εφοβου̅το αυτον επερωτηϲαι
33 και ηλθον ειϲ καφαρναουμ και ε̅ τη οικια γενομενοϲ επηρωτα αυτουϲ τι εν τη οδω διελογιζεϲθε
34 οι δε εϲιωπων προϲ αλληλουϲ γαρ διελεγχθηϲαν εν τη οδω τιϲ μειζων εϲτιν
35 και καθιϲαϲ εφωνηϲεν τουϲ ι̅β̅ και λεγει αυτοιϲ ει τιϲ θελει πρωτοϲ ειναι εϲτε παντω̅ εϲχατοϲ και παντων διακονοϲ
36 και λαβων παιδιο̅ εϲτηϲεν αυτο ε̅ μεϲω αυτων και {ειπ}[29] εναγκαλιϲαμενοϲ αυτο ειπε̅ αυτοιϲ
37 οϲ αν εν τω̅ παιδιων τουτω̅ δεξητε επι τω ονοματι μου εμε δεχεται και οϲ εμε δεχετε ουκ εμε δεχετε αλλα το̅ αποϲτιλαντα με
38 εφη αυτω ο ιωαννηϲ διδαϲκαλε ειδομεν τινα ε̅ τω ονοματι ϲου εκβαλλοντα δαιμονια και εκωλυομεν αυτον οτι ουκ ηκολουθι ημιν
39 ο δε ι̅ϲ̅ ειπεν μη κωλυετε αυτον ουδιϲ γαρ εϲτιν οϲ ποιηϲει δυναμιν επι τω ονοματι μου και δυνηϲετε ταχυ κακολογηϲαι με
40 οϲ γαρ ουκ εϲτιν καθ ημω̅ υπερ ημων εϲτι̅
41 οϲ γαρ εαν ποτιϲη υμαϲ ποτηριον υδατοϲ εν ονοματι μου οτι εμον εϲται αμην λεγω υμιν οτι ου μη απολεϲη τον μιϲθο̅ αυτου
42 και οϲ αν ϲκανδαλιϲη ενα των μικρων τουτων τω̅ πιϲτευοντων καλον εϲτιν αυτω μαλλον ει περικιται μυλοϲ ονικοϲ περι τον τραχηλον αυτου και βεβλητε ειϲ την θαλαϲϲα̅
43 και εαν ϲκανδαλιϲη ϲε η χειρ ϲου αποκοψον αυτην καλο̅ εϲτιν ϲε κυλλον ειϲελθειν ειϲ τη̅ ζωην η ταϲ δυο χειραϲ εχοντα ειϲελθειν ειϲ την γεενναν ειϲ το πυρ το αϲβεϲτον
44 [отсутствует]
45 και εαν ο πουϲ ϲου ϲκανδαλιζει ϲε αποκοψον αυτο̅ καλον εϲτιν ϲε ειϲ την ζωην ειϲελθιν κυλλον η χωλον η τουϲ δυο ποδαϲ εχοντα ειϲ τη̅ γεενναν βληθηναι
46 [отсутствует]
47 και εαν ο οφθαλμοϲ ϲου ϲκα̅δαλιζη ϲε εκβαλε αυτον καλον ϲε εϲτιν μονοφθαλμον ειϲ την ζωϲιλιαν του θ̅υ̅ η δυο οφθαλμουϲ εχοντα βληθηναι ειϲ την γεενναν
48 οπου ο ϲκωληξ αυτων ου τελευτα και το πυρ ου ϲβεννυται
49 παϲ γαρ εν πυρι αλιϲθηϲεται
50 καλον το αλαϲ εαν δε το αλα αναλον γενηται εν τινι αυτο αρτυϲετε εχετε εν εαυτοιϲ αλα και {ιρηνευετε}[30] εν αλληλοιϲ