1 εν εκειναιϲ ταιϲ ημεραιϲ παλιν πολλου οχλου οντοϲ και μη εχοντω̅ τι φαγωϲιν προϲκαλεϲαμενοϲ τουϲ μαθηταϲ λεγει αυτοιϲ
2 ϲπλαγχνιζομε επι τον οχλον οτι ηδη ημεραι τριϲ προϲμενουϲι μοι και ουκ εχουϲι τι φαγωϲι̅
3 και εαν απολυϲω αυτουϲ νηϲτιϲ ειϲ οικον αυτων εκλυθηϲονται εν τη οδω και τινεϲ αυτων απο μακροθε̅ ηκαϲιν
4 και απεκριθηϲαν οι μαθηται αυτου και ειπαν ποθε̅ τουτουϲ δυνηϲετε τιϲ ωδε χορταϲαι αρτων επ ερημιαϲ
5 και ηρωτα αυτουϲ ποϲουϲ {�τουϲ}[22] εχετε οι δε ειπαν ζ̅
6 και παραγγελλι τω οχλω αναπεϲειν επι τηϲ γηϲ και λαβων τουϲ {ε}[23] ζ̅ αρτουϲ ευχαριϲτηϲαϲ εκλαϲεν και εδιδου τοιϲ μαθηταιϲ αυτου ινα παρατιθωϲιν και παρεθηκαν τω οχλω
7 και ειχα̅ ιχθυδια ολιγα και ευλογηϲαϲ αυτα {παρεθηκεν}[24]
8 και εφαγον παντεϲ και εχορταϲθηϲαν και ηραν τα περιϲϲευματα κλαϲματων επτα ϲφυριδαϲ
9 ηϲα̅ δε τετρακιϲχιλιοι και απελυϲεν αυτουϲ
10 και ευθυϲ εμβαϲ ειϲ το πλοιον μετα τω̅ μαθητων αυτου ηλθεν ο ι̅ϲ̅ ειϲ τα μερη δαλμανουθα
11 και εξηλθον οι φαριϲαιοι και ηρξαντο ϲυνζητειν αυτω ζητουντεϲ παρ αυτου ϲημιον ιδιν απο του ουρανου πιραζο̅τεϲ αυτον
12 και αναϲτεναξαϲ τω π̅ν̅ι̅ αυτου λεγει τι η γενεα αυτη ζητι ϲημιον αμην λεγω υμιν ει δοθηϲεται τη γενεα ταυτη ϲημιο̅
13 και αφιϲ αυτουϲ παλιν εμβαϲ απηλθε̅ ειϲ το περαν
14 και επελαθοντο λαβειν αρτουϲ και ει μη ενα αρτον ουκ ειχον μεθ εαυτω̅ εν τω πλοιω
15 και διετελλετο αυτοιϲ λεγων ορατε βλεπετε απο τηϲ ζυμηϲ των φαριϲαιων και τηϲ ζυμηϲ ηρωδου
16 και διελογιζοντο προϲ αλληλουϲ οτι αρτουϲ ουκ εχομεν
17 και γνουϲ ο ι̅ϲ̅ λεγει αυτοιϲ τι διαλογιζεϲθε οτι αρτουϲ ουκ εχετε ουπω νοειτε ουδε ϲυνιετε πεπωρωμενην εχετε την καρδια̅ υμων
18 οφθαλμουϲ εχοντεϲ ου βλεπεται {}[25] ωτα εχοντεϲ ουκ ακουετε και ου μνημονευετε
19 οτε τουϲ πεντε αρτουϲ εκλαϲα ειϲ τουϲ πε̅τακιϲχιλιουϲ και ποϲουϲ κοφινουϲ κλαϲματων πληριϲ ηρατε λεγουϲιν αυτω ι̅β̅
20 οτε και τουϲ επτα αρτουϲ ειϲ τουϲ τετρακιϲχιλιουϲ ποϲων ϲπυριδων πληρωματα κλαϲματων ηρατε και λεγουϲιν επτα
21 και ελεγεν αυτοιϲ ουπω ϲυνιετε
22 και ερχεται ειϲ βηθϲαιδα̅ και φερουϲιν αυτω τυφλον και παρακαλουϲιν αυτον ινα αυτου αψηται
23 και επιλαβομενοϲ τηϲ χειροϲ του τυφλου εξηνεγκεν αυτον εξω τηϲ κωμηϲ και πτυϲαϲ ειϲ τα ομματα αυτου επιθειϲ ταϲ χιραϲ αυτω επηρωτα αυτον ει τι βλεπει
24 και αναβλεψαϲ ειπε̅ βλεπω τουϲ α̅ν̅ο̅υ̅ϲ̅ οτι ωϲ δενδρα ορω περιπατουνταϲ
25 ειτα παλιν επεθηκεν ταϲ χιραϲ επι τουϲ οφθαλμουϲ αυτου και διεβλεψεν και απεκατεϲτη και εβλεψεν δηλαυγωϲ απαντα
26 και απεϲτιλεν ειϲ οικον αυτον αυτου λεγων μη ειϲ την κωμην ειϲελθηϲ
27 και εξηλθεν ο ι̅ϲ̅ και οι μαθηται αυτου ειϲ ταϲ κωμαϲ καιϲαριαϲ τηϲ φιλιππου και εν τη οδω επηρωτα τουϲ μαθηταϲ αυτου λεγων {αυτουϲ}[26] τινα με λεγουϲιν οι ανθρωποι ειναι
28 οι δε ειπαν αυτω λεγοντεϲ οτι ιωαννη̅ τον βαπτιϲτην ϗ αλλοι ηλειαν αλλοι δε οτι ειϲ των προφητων
29 και αυτοϲ επηρωτα αυτουϲ υμειϲ δε τινα με λεγεται εινε αποκριθειϲ δε ο πετροϲ λεγει αυτω ϲυ ει ο χ̅ϲ̅ ο υ̅ϲ̅ του θ̅υ̅
30 και επετιμηϲεν αυτοιϲ ινα μηδενι λεγωϲιν περι αυτου
31 και ηρξατο διδαϲκι̅ αυτουϲ οτι δει τον υ̅ν̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ πολλα παθειν και αποδοκιμαϲθηνε υπο των πρεϲβυτερω̅ και των αρχιερεων και των γραμματεων και αποκτανθηναι και μετα τρειϲ ημεραϲ αναϲτηναι
32 και παρρηϲια τον λογον ελαλει και προϲλαβομενοϲ αυτον ο πετροϲ ηρξατο επιτιμαν αυτω
33 ο δε επιϲτραφιϲ και ιδων τουϲ μαθηταϲ αυτου επετιμηϲεν πετρω και λεγει υπαγε οπιϲω μου ϲατανα οτι ου φρονιϲ τα του θ̅υ̅ αλλα τα των α̅ν̅ω̅ν̅
34 και προϲκαλεϲαμενοϲ τον οχλο̅ ϲυν τοιϲ μαθητεϲ αυτου ειπεν αυτοιϲ ει τιϲ θελει οπιϲω μου ελθειν απαρνηϲαϲθω εαυτο̅ και αρατω τον ϲταυρον εαυτου και ακολουθιτω μοι
35 οϲ γαρ εαν θελη τη̅ ψυχην αυτου ϲωϲαι απολεϲει αυτη̅ οϲ δ αν απολεϲει την ψυχην αυτου ενεκεν εμου και του ευαγγελιου ϲωϲει αυτην
36 τι γαρ ωφελι α̅ν̅ο̅ϲ̅ κερδηϲαι τον κοϲμον ολον και ζημιωθηναι την ψυχην αυτου
37 τι γαρ δοι α̅ν̅ο̅ϲ̅ ανταλλαγμα τηϲ ψυχηϲ αυτου
38 οϲ γαρ εαν επαιϲχυνθη με και τουϲ εμουϲ λογουϲ εν τη γενεα ταυτη τη μοιχαλιδι και αμαρτωλω και ο υ̅ϲ̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ επαιϲχυ̅θηϲετε αυτον οταν ελθη εν τη δοξη του π̅ρ̅ϲ̅ αυτου μετα των αγγελω̅ των αγιων