1 και ειϲελθων παλι̅ ειϲ καφαρναουμ δι ημερων ηκουϲθη οτι εν οικω εϲτιν
2 και ϲυνηχθηϲαν πολλοι ωϲτε μηκετι χωριν μηδε τα προϲ την θυραν και ελαλει αυτοιϲ τον λογον
3 και ερχονται φερο̅τεϲ προϲ αυτον παραλυτικον αιρομενον υπο δ̅
4 και μη δυναμενοι προϲενεγκαι αυτω δια τον οχλον απεϲτεγαϲαν την ϲτεγην οπου ην και εξορυξαντεϲ χαλωϲι τον κραβακτο̅ οπου ο παραλυτικοϲ κατεκειτο
5 και ιδων ο ι̅ϲ̅ την πιϲτιν αυτων λεγει τω παραλυτικω τεκνον μου αφεωνται ϲου αι αμαρτιαι
6 ηϲαν δε τινεϲ των γραμματεω̅ εκει καθημενοι και διαλογιζομενοι εν ταιϲ καρδιεϲ αυτων
7 τι ουτοϲ ουτωϲ λαλει βλαϲφημει τιϲ δυναται αφιεναι αμαρτιαϲ ει μη ειϲ ο θ̅ϲ̅
8 και ευθυϲ ο ι̅ϲ̅ επιγνουϲ τω π̅ν̅ι̅ αυτου οτι ουτωϲ διαλογιζονται εν εαυτοιϲ λεγει αυτοιϲ τι ταυτα διαλογιζεϲθε εν ταιϲ καρδιεϲ υμων
9 τι εϲτι̅ ευκοπωτερον ειπειν τω παραλυτικω αφιενται ϲου αι αμαρτιαι η ειπειν εγειρε και αρον τον κραβακτον ϲου και υπαγε
10 ινα δε ειδητε οτι εξουϲιαν εχι ο υ̅ϲ̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ επι τηϲ γηϲ αφιεναι αμαρτιαϲ λεγει τω παραλυτικω
11 εγειρε ϲοι λεγω αρον τον κραβακτον ϲου και υπαγε ειϲ τον οικο̅ ϲου
12 και ηγερθη και ευθυϲ αραϲ τον κραβακτον εξηλθεν εμπροϲθεν παντων ωϲτε εξιϲταϲθαι πανταϲ και δοξαζιν τον θ̅ν̅ λεγονταϲ οτι ουτωϲ ουδεποτε εφανη εν τω ι̅η̅λ̅
13 και εξηλθον παλιν ειϲ την θαλαϲϲαν και παϲ ο οχλοϲ ηρχετο προϲ αυτουϲ και εδιδαϲκεν αυτουϲ
14 και παραγων ειδε̅ λευει τον του αλφαιου καθημενο̅ επι το τελωνιον και λεγει αυτω ακολουθι μοι και αναϲταϲ ηκολουθηϲεν αυτω
15 και γινεται κατακιϲθαι αυτον εν τη οικια αυτου και πολλοι τελωναι και αμαρτωλοι ϲυνανεκιντο τω ι̅υ̅ και τοιϲ μαθηταιϲ αυτου ηϲαν γαρ πολλοι και ηκολουθουν αυτω
16 και γραμματειϲ των φαριϲαιω̅ και ιδοντεϲ οτι ηϲθιεν μετα των τελωνων και αμαρτωλων ελεγον τοιϲ μαθηταιϲ αυτου δια τι μετα των τελωνων και αμαρτωλων εϲθιει ο διδαϲκαλοϲ υμων
17 και ακουϲαϲ ο ι̅ϲ̅ λεγει αυτοιϲ ου χριαν εχουϲιν οι ιϲχυοντεϲ ιατρου αλλ οι κακωϲ εχοντεϲ ουκ ηλθον καλεϲαι δικαιουϲ αλλα αμαρτωλουϲ
18 και ηϲαν οι μαθηται ιωαννου και οι φαριϲαιοι νηϲτευοντεϲ και ερχο̅ται και λεγουϲιν αυτω δια τι οι μαθηται ιωαννου και οι μαθηται των φαριϲαιων νηϲτευουϲιν οι δε μαθηται ϲου ου νηϲτευουϲιν
19 και ειπεν αυτοιϲ ο ι̅ϲ̅ μη δυνανται οι υιοι του νυμφωνοϲ εν ω ο νυμφιοϲ μετ αυτων εϲτιν νηϲτευειν οϲον χρονον εχουϲι τον νυμφιον μετ αυτων ου δυνανται νηϲτευει̅
20 ελευϲονται δε ημεραι οταν απαρθη απ αυτων ο νυμφιοϲ και τοτε νηϲτευϲουϲιν εν εκεινη τη ημερα
21 ουδιϲ επιβλημα ρακουϲ αγναφου επιραπτι επι ιματιον παλαιον ει δε μη αιρει πληρωμα απ αυτου το καινον του παλαιου και χειρον ϲχιϲμα γεινεται
22 και ουδειϲ βαλλει οινον νεον ειϲ αϲκουϲ παλαιουϲ ει δε μη ρηξει ο οινοϲ τουϲ αϲκουϲ και ο οινοϲ εκχειται και οι αϲκοι απολουνται αλλα οινον νεον ειϲ αϲκουϲ καινουϲ {}[4]
23 και εγενετο αυτο̅ εν τοιϲ ϲαββαϲιν παραπορευεϲθε δια των ϲποριμω̅ και οι μαθηται αυτου ηρξαντο οδο̅ ποιειν τιλλοντεϲ τουϲ ϲταχυαϲ
24 και οι φαριϲαιοι ελεγον αυτω ιδε τι ποιουϲιν τοιϲ ϲαββαϲιν ο ουκ εξεϲτι
25 και λεγει αυτοιϲ ουδεποτε ανεγνωτε τι εποιηϲεν δ̅α̅δ̅ οτε χριαν εϲχεν και επιναϲεν αυτοϲ και οι μετ αυτου
26 πωϲ ειϲηλθε̅ ειϲ τον οικον του θ̅υ̅ επι αβιαθαρ αρχιερεωϲ και τουϲ αρτουϲ τηϲ προθεϲεωϲ εφαγεν ουϲ ουκ εξεϲτιν φαγι̅ ει μη τουϲ ιερειϲ και εδωκεν και τοιϲ ϲυν αυτω ουϲιν
27 και ελεγεν αυτοιϲ το ϲαββατον δια τον α̅ν̅ο̅ν̅ εγενετο και ουχ ο ανθρωποϲ δια το ϲαββατον
28 ωϲτε κ̅ϲ̅ εϲτιν ο υ̅ϲ̅ του α̅ν̅ο̅υ̅ και του ϲαββατου