1 και ειϲηλθεν παλιν ειϲ ϲυναγωγην και ην εκει α̅ν̅ο̅ϲ̅ εξηραμμενην εχων την χειρα
2 και παρετηρουν αυτον ει εν τοιϲ ϲαββαϲι θεραπευει αυτον ινα κατηγορηϲωϲιν αυτου
3 και λεγει τω α̅ν̅ω̅ τω την ξηραν χιρα εχοντι εγειρε ειϲ το μεϲον
4 και λεγει αυτοιϲ εξεϲτιν τοιϲ ϲαββαϲιν αγαθον ποιηϲαι η κακοποιηϲαι ψυχην ϲωϲαι η αποκτιναι οι δε εϲιωπων
5 και περιβλεψαμενοϲ αυτουϲ μετ οργηϲ ϲυνλυπουμενοϲ επι τη πωρωϲει τηϲ καρδι αυτων λεγει τω α̅ν̅ω̅ εκτινον την χιρα ϲου και εξετινεν και απεκατεϲταθη η χιρ αυτου
6 και εξελθοντεϲ οι φαριϲαιοι ευθυϲ μετα των ηρωδιανων ϲυμβουλιον εποιηϲαν κατ αυτου οπωϲ αυτον απολεϲωϲιν
7 και ο ι̅ϲ̅ μετα των μαθητων αυτου ανεχωρηϲεν προϲ την θαλαϲϲαν και πολυ πληθοϲ απο τηϲ γαλιλαιαϲ και απο τηϲ ιουδαιαϲ ηκολουθηϲαν
8 ϗ απο ιεροϲολυμω̅ και περαν του ιορδανου περι τυρον και ϲιδωνα πληθοϲ πολυ ακουοντεϲ οϲα εποιει ηλθον προϲ αυτον
9 και ειπεν τοιϲ μαθηταιϲ αυτου ινα πλοιαριον προϲκαρτερη αυτω δια τον οχλον ινα μη θλιβωϲιν αυτον
10 πολλουϲ γαρ εθεραπευϲεν ωϲτε επιπιπτειν αυτω ινα αυτου αψωνται οϲοι ειχον μαϲτιγαϲ
11 και τα π̅ν̅α̅τ̅α̅ τα ακαθαρτα οταν αυτο̅ εθεωρουν προϲεπιπτον αυτω και εκραζον λεγοντεϲ οτι ϲυ ει ο υ̅ϲ̅ του θ̅υ̅
12 και πολλα επετιμα αυτοιϲ ινα μη αυτον φανερον ποιηϲωϲιν
13 και αναβαινει ειϲ το οροϲ και προϲκαλειται ουϲ ηθελεν αυτοϲ οι δε απηλθον προϲ αυτον
14 και εποιηϲεν ι̅β̅ ουϲ και αποϲτολουϲ ωνομαϲεν ινα ωϲι μετ αυτου και ινα αποϲτελλη αυτουϲ κηρυϲϲει̅
15 και εχειν εξουϲια̅ εκβαλλειν τα δαιμονια
16 και εποιηϲεν τουϲ ι̅β̅ και επεθηκεν ονομα τω ϲιμωνι πετρον
17 και ιακωβον τον του ζεβεδαιου και ιωαννην τον αδελφον του ιακωβου και επεθηκεν αυτοιϲ ονοματα βοανηργεϲ ο εϲτιν υιοι βρο̅τηϲ
18 και ανδραιαν και φιλιππον και βαρθολομαιο̅ και ματθαιον και θωμαν και ιακωβον τον του αλφαιου και θαδδαιον και ϲιμωνα τον καναναιον
19 και ιουδαν ιϲκαριωθ οϲ και παρεδωκε̅ αυτον
20 και ερχεται ειϲ οικον και ϲυνερχεται παλιν οχλοϲ ωϲτε μη δυναϲθαι αυτουϲ μητε αρτον φαγιν
21 και ακουϲα̅τεϲ οι παρ αυτου εξηλθον κρατηϲαι αυτον ελεγον γαρ οτι εξεϲτη
22 και οι γραμματειϲ οι απο ιεροϲολυμων καταβαντεϲ ελεγον οτι βεελζεβουλ εχει και οτι εν τω αρχοντι των δαιμονιων εκβαλλει τα δαιμονια
23 και προϲκαλεϲαμενοϲ αυτουϲ εν παραβολαιϲ ελεγε̅ αυτοιϲ πωϲ δυναται ϲαταναϲ ϲαταναν εκβαλλειν
24 και εαν βαϲιλεια εφ εαυτην μεριϲθη ου δυναται ϲταθηνε η βαϲιλεια εκεινη
25 και εαν οικια εφ εαυτην μεριϲθη ου δυνηϲεται η οικια εκεινη ϲταθηναι
26 και ει ο ϲαταναϲ ανεϲτη εφ εαυτο̅ εμεριϲθη και ου δυναται ϲτηναι αλλα τελοϲ εχει
27 αλλ ου δυναται ουδιϲ ειϲελθων ειϲ την οικιαν του ιϲχυρου τα ϲκευη αυτου διαρπαϲαι εαν μη πρωτον τον ιϲχυρον δηϲη και τοτε την οικιαν αυτου διαρπαϲει
28 αμην λεγω υμιν οτι παντα αφεθηϲετε τοιϲ {ανοιϲ}[5] α̅ν̅ω̅ν̅ τα αμαρτηματα και αι βλαϲφημιαι οϲα αν βλαϲφημηϲωϲιν
29 οϲ δ αν βλαϲφημηϲη ειϲ το π̅ν̅α̅ το αγιον ουκ εχι αφεϲιν ειϲ τον αιωνα αλλα ενοχοϲ εϲται αιωνιου αμαρτηματοϲ
30 οτι ελεγον π̅ν̅α̅ ακαθαρτον εχει
31 και ερχεται η μ̅η̅ρ̅ αυτου και οι αδελφοι αυτου και εξω ϲταντεϲ απεϲτιλαν προϲ αυτον καλουντεϲ αυτο̅
32 και εκαθητο {προϲ}[6] αυτον οχλοϲ και λεγουϲιν αυτω ιδου η μ̅η̅ρ̅ ϲου και οι αδελφοι ϲου εξω ζητουϲιν ϲε
33 και αποκριθειϲ αυτοιϲ λεγει τιϲ εϲτι̅ η μ̅η̅ρ̅ μου και οι αδελφοι μου
34 και περιβλεψαμενοϲ τουϲ περι αυτον κυκλω καθημενουϲ λεγει ειδε η μ̅η̅ρ̅ μου και οι αδελφοι μου
35 οϲ γαρ αν ποιηϲη το θελημα του θ̅υ̅ ουτοϲ αδελφοϲ μου και αδελφη και μ̅η̅ρ̅ εϲτιν