1 ανδρεϲ αδελφοι ϗ πατερεϲ ακουϲατε μου τηϲ προϲ υμαϲ νυνι απολογιαϲ
2 ακουϲαντεϲ δε οτι τη εβραιδι διαλεκτω προϲεφωνει αυτοιϲ μαλλον παρεϲχον ηϲυχιαν και φηϲιν
3 εγω ανηρ ειμι ιουδαιοϲ γεγεννημενοϲ εν ταρϲω τηϲ κιλικιαϲ ανατεθραμμενοϲ δε εν τη πολει ταυτη παρα τουϲ ποδαϲ γαμαλιηλ πεπαιδευμενοϲ κατα ακριβιαν του πατρωου νομου ζηλωτηϲ υπαρχων του θ̅υ̅ καθωϲ παντεϲ υμειϲ εϲτε ϲημερο̅
4 οϲ ταυτην την οδον εδιωξα αχρι θανατου δεϲμευων και παραδιδουϲ ειϲ φυλακαϲ ανδραϲ τε και γυναικαϲ
5 ωϲ και ο αρχιερευϲ μαρτυρι μοι και παν το πρεϲβυτεριον παρ ων και επιϲτολαϲ δεξαμενοϲ προϲ τουϲ αδελφουϲ ειϲ δαμαϲκον επορευομην αξων και τουϲ εκειϲε ονταϲ δεδεμενουϲ ειϲ ιερουϲαλημ ινα τιμωρηθωϲιν
6 εγενετο δε μοι πορευομενω και εγγιζοντι τη δαμαϲκω περι μεϲημβριαν εξαιφνηϲ εκ του ουρανου περιαϲτραψαι φωϲ ικανον περι εμε
7 επεϲα τε ειϲ το εδαφοϲ και ηκουϲα φωνηϲ λεγουϲηϲ μοι ϲαουλ ϲαουλ τι με διωκειϲ
8 εγω δε απεκριθην και ειπα τιϲ ει κ̅ε̅ ειπεν τε προϲ εμε εγω ειμι ι̅ϲ̅ ο ναζοραιοϲ ον ϲυ διωκειϲ
9 οι δε ϲυν εμοι οντεϲ το μεν φωϲ εθεατο την δε φωνη̅ ουκ ηκουϲαν του λαλουντοϲ μοι
10 ειπον δε τι ποιηϲω κ̅ε̅ ο δε κ̅ϲ̅ ειπε̅ προϲ με αναϲταϲ πορευου ειϲ δαμαϲκον κακι ϲοι λαληθηϲεται περι παντων ων τετακται ϲοι ποιηϲαι
11 ωϲ δε ουκ ενεβλεπον απο τηϲ δοξηϲ του φωτοϲ εκεινου χειραγωγουμενοϲ υπο των ϲυνοντων μοι ηλθον ειϲ δαμαϲκον
12 ανανιαϲ δε τιϲ ανηρ ευλαβηϲ κατα τον νομον μαρτυρουμενοϲ υπο παντω̅ των κατοικουντω̅ ιουδαιων
13 ελθω̅ προϲ εμε και επιϲταϲ ειπεν μοι ϲαουλ αδελφε αναβλεψον καγω αυτη τη ωρα ανεβλεψα ειϲ αυτον
14 ο δε ειπεν ο θ̅ϲ̅ των πατερων ημων προϲεχειρηϲατο ϲε γνωναι το θελημα αυτου και ιδιν τον δικαιον και ακουϲαι φωνην εκ του ϲτοματοϲ αυτου
15 οτι εϲη μαρτυϲ αυτω προϲ πανταϲ ανθρωπουϲ ων εωρακαϲ και ηκουϲαϲ
16 και νυν τι μελλειϲ αναϲταϲ βαπτιϲαι και απολουϲαι ταϲ αμαρτιαϲ ϲου επικαλεϲαμενοϲ το ονομα αυτου
17 εγενετο δε μοι υποϲτρεψαντι ιϲ ιερουϲαλημ και προϲευχομενου μου εν τω ιερω γενεϲθαιϲθαι με εν εκϲταϲι
18 και ιδον αυτον λεγοντα μοι ϲπευϲο̅ και εξελθε εν ταχι εξ ιερουϲαλημ διοτι ου παραδεξονται ϲου μαρτυριαν περι εμου
19 καγω ειπον κ̅ε̅ αυτοι επιϲτανται οτι εγω ημην φυλακιζων και δερων κατα ταϲ ϲυναγωγαϲ τουϲ πιϲτευονταϲ επι ϲε
20 και οτε εξεχυννετο το αιμα ϲτεφανου του μαρτυροϲ ϲου και αυτοϲ ημην εφεϲτωϲ και ϲυνευδοκω̅ και φυλαϲϲων τα ιματια των αναιρουντων αυτον
21 και ειπεν προϲ με πορευου οτι εγω ειϲ εθνη μακραν εξαποϲτελω ϲε
22 ηκουον δε αυτου αχρι τουτου του λογου και επηραν την φωνην αυτων λεγοντεϲ αιρε απο τηϲ γηϲ τον τοιουτον ου γαρ καθηκε̅ αυτον ζην
23 κραυγαζοντων δε αυτω̅ και ριπτουντων τα ιματια και κονιορτον βαλλοντω̅ ειϲ τον αεραν
24 εκελευϲεν ο χιλιαρχοϲ ειϲαγεϲθαι αυτον ειϲ την παρεμβολην ειπαϲ μαϲτιξιν ανεταζεϲθαι αυτον ινα επιγνω δι ην αιτιαν ουτωϲ επεφωνου̅ αυτω
25 ωϲ δε προετιναν αυτον τοιϲ ιμαϲι̅ ειπεν προϲ τον εϲτωτα εκατονταρχον ο παυλοϲ ει α̅θρωπον ρωμαιον και ακατακριτο̅ εϲτιν υμιν μαϲτιζειν
26 ακουϲαϲ δε ο εκατονταρχηϲ προϲελθων τω χιλιαρχω απηγγιλεν λεγων τι μελλειϲ ποιειν ο γαρ ανθρωποϲ ουτοϲ ρωμαιοϲ εϲτιν
27 προϲελθων δε ο χιλιαρχοϲ ειπεν αυτω λεγε ϲυ ρωμαιοϲ ει ο δε εφη ναι
28 απεκριθη δε ο χιλιαρχοϲ εγω πολλου κεφαλαιου τη̅ πολιτιαν ταυτη̅ εκτηϲαμην ο δε παυλοϲ εφη εγω και γεγεννημαι
29 ευθεωϲ ουν απεϲτηϲαν απ αυτου οι μελλοντεϲ αυτον αναιταζειν και ο χιλιαρχοϲ εφοβηθη επιγνουϲ οτι ρωμαιοϲ εϲτι̅ και οτι αυτον ην δεδεκωϲ
30 τη δε επαυριον βουλομενοϲ γνωναι το αϲφαλεϲ το τι κατηγοριται υπο τω̅ ιουδαιων ελυϲεν αυτον και εκελευϲεν ϲυνελθειν τουϲ αρχιερειϲ και παν το ϲυνεδριο̅ και καταγαγων το̅ παυλον εϲτηϲεν ειϲ αυτουϲ