1 εγενετο δε εν εικονιω κατα το αυτο ειϲελθειν αυτουϲ ειϲ την ϲυναγωγην και λαληϲαι ουτωϲ ωϲτε πιϲτευϲαι ιουδαιων τε και ελληνων πολυ πληθοϲ
2 οι δε απιθηϲα̅τεϲ ιουδαιοι επηγιραν και εκακωϲα̅ ταϲ ψυχαϲ των εθνων κατα των αδελφων
3 ικανον μεν ουν χρονον διετριψα̅ παρρηϲιαζομενοι επι τω κ̅ω̅ τω μαρτυρουντι επι τω λογω τηϲ χαριτοϲ αυτου διδοντοϲ ϲημια και τερατα γεινεϲθαι δια των χιρων αυτων
4 εϲχιϲθη δε το πληθοϲ τηϲ πολεωϲ και οι μεν ηϲαν ϲυν τοιϲ ιουδαιοιϲ οι δε ϲυν τοιϲ αποϲτολοιϲ
5 ωϲ δε εγενετο ορμη τω̅ εθνων τε και ιουδαιων ϲυν τοιϲ αρχουϲιν αυτων υβριϲαι και λιθοβοληϲαι αυτουϲ
6 ϲυνιδοντεϲ κατεφυγον ειϲ ταϲ πολειϲ τηϲ λυκαονιαϲ λυϲτραν και δερβην και την περιχωρον
7 κακει ευαγγελιζομενοι ηϲαν
8 και τιϲ ανηρ αδυνατοϲ εν λυϲτροιϲ τοιϲ ποϲιν εκαθητο χωλοϲ εκ κοιλιαϲ μητροϲ αυτου οϲ ουδεποτε περιεπατηϲεν
9 ουτοϲ ουκ ηκουϲεν του παυλου λεγοντοϲ οϲ ατενιϲαϲ αυτω και ιδων οτι εχει πιϲτιν του ϲωθηναι
10 ειπεν μεγαλη φωνη αναϲτηθι επι τουϲ ποδαϲ ϲου ορθοϲ και ηλατο και περιεπατει
11 οι τε οχλοι ειδοντεϲ ο εποιηϲεν παυλοϲ επηραν την φωνην λυκαονιϲτι λεγοντεϲ οι θεοι ομοιωθεντεϲ ανθρωποι κατεβηϲαν προϲ ημαϲ
12 εκαλουν τε τον βαρναβαν δια τον δε παυλον ερμην επι αυτοϲ ην ο ηγουμενοϲ του λογου
13 ο τε ιερευϲ του διοϲ του οντοϲ προ τηϲ πολεωϲ ταυρουϲ και ϲτεμματα επι τουϲ πυλωναϲ ενεγκαϲ ϲυν τοιϲ οχλοιϲ ηθελεν θυειν
14 ακουϲαντεϲ δε οι αποϲτολοι {βαρναϲ}[38] και παυλοϲ διαρρηξαντεϲ τα ιματια {αυτων}[39] εξεπηδηϲαν ειϲ τον οχλον κραζοντεϲ
15 και λεγοντεϲ ανδρεϲ τι ταυτα ποιειτε και ημειϲ ομοιοπαθειϲ εϲμεν υμιν ανθρωποι ευαγγελιζομενοι υμαϲ απο τουτων των ματαιων επιϲτρεφιν επι θ̅ν̅ τον ζωντα οϲ εποιηϲεν τον ουρανον και την γην και την θαλαϲϲαν και παντα τα εν αυτοιϲ
16 οϲ εν ταιϲ παρωχημεναιϲ γενεαιϲ ιαϲεν παντα τα εθνη πορευεϲθε ταιϲ οδοιϲ αυτων
17 καιτοιγε ουκ αμαρτυρον αυτον αφηκεν αγαθουργων ουρανοθεν υμιν διδουϲ υετουϲ και καιρουϲ καρποφορουϲ εμπιπλων τροφηϲ και ευφροϲυνηϲ ταϲ καρδιαϲ υμων
18 και ταυτα λεγοντεϲ μολιϲ κατεπαυϲαν τουϲ οχλουϲ του μη θυειν αυτοιϲ
19 επηλθαν δε απο αντιοχιαϲ και ικονιου ιουδαιοι και πιϲαντεϲ τουϲ οχλουϲ και λιθαϲαντεϲ τον παυλον εϲυρον τηϲ πολεωϲ νομιζοντεϲ αυτον τεθνηκεναι
20 κυκλωϲαντων δε των μαθητων αυτον αναϲταϲ ειϲηλθεν ειϲ την πολιν
21 εκεινην και μαθητευϲαντεϲ ικανουϲ υπεϲτρεψαν ειϲ την λυϲτραν και ειϲ εικονιον και ειϲ αντιοχιαν
22 επιϲτηριζοντεϲ ταϲ ψυχαϲ των μαθητων παρακαλουντεϲ εν ενμενιν τη πιϲτει και οτι δια πολλων θλιψεων δει ημαϲ ειϲελθιν ειϲ την βαϲιλειαν του θ̅υ̅
23 χειροτονηϲαντεϲ δε αυτοιϲ κατ εκκληϲιαν πρεϲβυτερουϲ προϲευξαμενοι μετα νηϲτιων παρεθεντο αυτουϲ τω κ̅ω̅ ειϲ ο̅ πεπιϲτευκιϲαν
24 και διελθοντεϲ ειϲ την πιϲιδιαν ηλθον ειϲ την παμφυλιαν
25 και λαληϲα̅τεϲ ειϲ την περγη̅ τον λογον του κ̅υ̅ κατεβηϲαν ειϲ ατταλιαν
26 {���ειθεν}[40] απεπλευϲαν ειϲ αντιοχειαν οθεν ηϲαν παραδεδομενοι τη χαριτι του θ̅υ̅ ειϲ το εργον ο επληρωϲαν
27 παραγενομενοι δε και ϲυναγαγοντεϲ την εκκληϲιαν ανηγγελλον οϲα ο θ̅ϲ̅ εποιηϲεν μετ αυτων και οτι ηνυξεν τοιϲ εθνεϲιν θυραν πιϲτεωϲ
28 διετριβον δε χρονον ουχ ολιγον ϲυν τοιϲ μαθηταιϲ