1 ο δε ϲαυλοϲ ενπνεων απιληϲ και φονου ειϲ τουϲ μαθηταϲ του κ̅υ̅ προϲελθων τω αρχιερει
2 ητηϲατο επιϲτολαϲ παρ αυτου ειϲ δαμαϲκον προϲ ταϲ ϲυναγωγαϲ οπωϲ αν τιναϲ ευρη ονταϲ τηϲ οδου ανδραϲ τε και γυναικαϲ δεδεμενουϲ αγαγη ειϲ ιερουϲαλημ
3 εν δε τω πορευεϲθαι εγενετο αυτο̅ εγγιζειν τη δαμαϲκω εξεφνηϲ τε αυτον περιηϲτραψεν φωϲ εκ του ουρανου
4 και πεϲων επι την γην ηκουϲεν φωνην λεγουϲα̅ αυτω ϲαουλ ϲαουλ τι με διωκειϲ
5 ειπεν δε τιϲ ει κ̅ε̅ ο δε ειπεν εγω ειμι ι̅ϲ̅ ον ϲυ διωκειϲ
6 αλλα αναϲτηθι ϗ ειϲελθε ειϲ την πολιν και λαληθηϲεται ϲοι ο τι ϲε δει ποιειν
7 οι δε ανδρεϲ οι ϲυνοδευοντεϲ αυτω ιϲτηκειϲαν ενεοι ακουοντεϲ μεν τηϲ φωνηϲ μηδενα δε ορωντεϲ
8 ηγερθη δε ϲαυλοϲ απο τηϲ γηϲ ηνυγμενων δε των οφθαλμων αυτου ουδεν εβλεπεν χειραγωγου̅τεϲ δε αυτον ειϲηγαγον ειϲ δαμαϲκο̅
9 και ην ημεραϲ τριϲ μη βλεπων και ουκ εφαγεν ουδε επιεν
10 ην δε τιϲ μαθητηϲ εν δαμαϲκω ονοματι ανανιαϲ και ειπεν προϲ αυτο̅ εν οραματι ο κ̅ϲ̅ ανανια ο δε ειπεν ιδου εγω κ̅ε̅
11 ο δε κ̅ϲ̅ προϲ αυτον αναϲταϲ πορευθητι επι τη̅ ρυμην την καλουμενην {���ιαν}[19] και ζητηϲον εν οικια ιουδα ϲαυλον ονοματι ταρϲεα ιδου γαρ προϲευχεται
12 και ιδεν ανδρα ανανιαν ονοματι ειϲελθοντα και επιθεντα αυτω χιραϲ οπωϲ αναβλεψη
13 απεκριθη δε ανανιαϲ κ̅ε̅ ηκουϲα απο πολλων περι του ανδροϲ τουτου οϲα κακα τοιϲ αγιοιϲ ϲου εποιηϲεν εν ιερουϲαλημ
14 και ωδε εχει εξουϲια̅ παρα των αρχιερεων δηϲαι πανταϲ τουϲ επικαλουμενουϲ το ονομα ϲου
15 ειπεν δε προϲ αυτο̅ ο κ̅ϲ̅ πορευου οτι ϲκευοϲ εκλογηϲ εϲτιν μοι ουτοϲ του βαϲταϲαι το ονομα μου ενωπιο̅ εθνων τε και βαϲιλεων υιων τε ι̅ϲ̅λ̅
16 εγω γαρ υποδιξω αυτω οϲα δει αυτο̅ υπερ του ονοματοϲ μου παθειν
17 απηλθεν δε ανανιαϲ και ειϲηλθεν ειϲ την οικιαν και επιθειϲ επ αυτον ταϲ χιραϲ ειπεν ϲαουλ αδελφε ο κ̅ϲ̅ απεϲταλκεν με ι̅ϲ̅ ο οφθειϲ ϲοι εν τη οδω {οπωϲ}[20] αναβλεψηϲ και πληϲθηϲ π̅ν̅ϲ̅ αγιου
18 και ευθεωϲ απεπεϲαν απο των οφθαλμων αυτου ωϲ λεπιδεϲ ανεβλεψεν δε και αναϲταϲ εβαπτιϲθη
19 και λαβων τροφη̅ ενιϲχυϲεν εγενετο δε μετα τω̅ εν δαμαϲκω μαθητων ημεραϲ τιναϲ
20 και ευθεωϲ ε̅ ταιϲ ϲυναγωγαιϲ εκηρυϲϲεν τον ι̅ν̅ οτι ουτοϲ εϲτιν ο υ̅ϲ̅ του θ̅υ̅
21 {εξιϲτατο}[21] δε παντεϲ οι ακουοντεϲ και ελεγον ουχ ουτοϲ εϲτιν ο πορθηϲαϲ ειϲ ιερουϲαλημ τουϲ επικαλουμενουϲ το ονομα τουτο και ωδε ειϲ τουτο εληλυθει ινα δεδεμενουϲ αυτουϲ αγαγη επι τουϲ αρχιερειϲ
22 ϲαυλοϲ δε μαλλον ενεδυναμουτο ϗ ϲυνεχυννε ιουδαιουϲ τουϲ κατοικουνταϲ εν δαμαϲκω ϲυμβιβαζων οτι ουτοϲ εϲτιν ο χ̅ϲ̅
23 ωϲ δε επληρουντο ημεραι ικαναι ϲυνεβουλευϲαντο οι ιουδαιοι ανελειν αυτον
24 εγνωϲθη δε τω ϲαυλω η επιβουλη αυτων παρετηρουντο δε και ταϲ πυλαϲ ημεραϲ τε και νυκτοϲ οπωϲ αυτον αναιλωϲι̅
25 λαβοντεϲ δε οι μαθηται αυτου νυκτοϲ δια του τιχουϲ καθηκαν αυτον χαλαϲαντεϲ εν ϲφυριδι
26 παραγενομενοϲ δε ειϲ ι̅η̅λ̅μ̅ επιραζεν κολλαϲθαι τοιϲ μαθηταιϲ και παντεϲ εφοβουντο αυτον μη πιϲτευοντεϲ οτι εϲτιν μαθητηϲ
27 βαρναβαϲ δε επιλαβομενοϲ αυτον ηγαγεν προϲ τουϲ αποϲτολουϲ και διηγηϲατο αυτοιϲ πωϲ εν τη οδω ειδεν τον κ̅ν̅ και οτι ελαληϲεν αυτω {}[22] πωϲ εν δαμαϲκω επαρρηϲιαϲατο ε̅ τω ονοματι του ι̅υ̅
28 και ην μετ αυτω̅ ειϲπορευομενοϲ και εκπορευομενοϲ ειϲ ι̅η̅λ̅μ̅ παρηϲιαζομενοϲ εν τω ονοματι του κ̅υ̅
29 ελαλει τε και ϲυνεζητει {τε}[23] προϲ τουϲ ελληνιϲταϲ οι δε επεχιρουν ανελειν αυτον
30 επιγνοντεϲ δε οι αδελφοι κατηγαγον αυτο̅ ειϲ καιϲαριαν και εξαπεϲτιλαν αυτο̅ ειϲ ταρϲον
31 η μεν ουν εκκληϲια καθ οληϲ τηϲ ιουδαιαϲ και γαλιλαιαϲ και ϲαμαριαϲ ειχε̅ ειρηνην οικοδομουμενη και πορευομενη τω φοβω του κ̅υ̅ και τη παρακληϲει του αγιου π̅ν̅ϲ̅ επληθυνετο
32 εγενετο δε πετρον διερχομενον δια παντων κατελθι̅ και προϲ τουϲ αγιουϲ τουϲ κατοικου̅ταϲ {εν}[24] λυδδα
33 ευρε̅ δε εκει ανθρωπον τινα ονοματι αινεαν εξ ετων οκτω κατακειμενον επι κραβακτου οϲ η̅ παραλελυμενοϲ
34 και ειπεν αυτω ο πετροϲ αινεα ιαται ϲε ι̅ϲ̅ χ̅ϲ̅ αναϲτηθι και ϲτρωϲον ϲεαυτω και ευθεωϲ ανεϲτη
35 και ειδο̅ αυτον παντεϲ οι κατοικουντεϲ λυδδα και ϲαρρωνα οιτινεϲ επεϲτρεψα̅ επι τον κ̅ν̅
36 εν ιοππη δε τιϲ ην μαθητρια ονοματι ταβιθα η διερμηνευομενη λεγεται δορκαϲ αυτη ην πληρηϲ αγαθων εργων και ελαιημοϲυνων ων εποιει
37 εγενετο δε εν ταιϲ ημεραιϲ εκιναιϲ αϲθενηϲαϲαν αυτην αποθανιν λουϲαντεϲ δε εθηκαν αυτην εν υπερωω
38 εγγυϲ δε ουϲηϲ λυδδαϲ τη ιοππη οι μαθηται ακουϲαντεϲ οτι πετροϲ εϲτιν εν αυτη απεϲτιλα̅ δυο ανδραϲ προϲ αυτον παρακαλου̅τεϲ μη οκνηϲηϲ διελθιν εωϲ ημω̅
39 αναϲταϲ δε πετροϲ ϲυνηλθεν αυτοιϲ ον παραγενομενο̅ ανηγαγον ειϲ το υπερωον και παρεϲτηϲαν αυτω παϲαι αι χηραι κλεουϲαι και επιδικνυμεναι χιτωναϲ και ιματια οϲα εποιει μετ αυτων ουϲα η δορκαϲ
40 εκβαλων δε εξω πανταϲ ο πετροϲ και θειϲ τα γονατα προϲηυξατο και επιϲτρεψαϲ προϲ το ϲωμα ειπεν ταβιθα αναϲτηθι η δε ηνοιξε τουϲ οφθαλμουϲ αυτηϲ και ιδουϲα τον πετρον ανεκαθιϲεν
41 δουϲ δε αυτη χειρα ανεϲτηϲεν αυτη̅ φωνηϲαϲ δε τουϲ αγιουϲ και ταϲ χηραϲ παρεϲτηϲεν αυτην ζωϲαν
42 γνωϲτον δε εγενετο καθ οληϲ τηϲ ιοππηϲ και επιϲτευϲαν πολλοι επι το̅ κ̅ν̅
43 εγενετο δε ημεραϲ ικαναϲ μιναι εν ιοππη παρα τινι ϲιμωνι βυρϲει