1 εγενετο δε εν τω τον απελλην ειναι εν κορινθω παυλον διελθοντα τα ανωτερικα μερη κατελθιν ειϲ εφεϲον και ευριν τιναϲ μαθηταϲ
2 ειπεν τε προϲ αυτουϲ ει π̅ν̅α̅ αγιον ελαβετε πιϲτευϲαντεϲ οι δε προϲ αυτο̅ αλλ ουδ ει π̅ν̅α̅ αγιο̅ εϲτιν ηκουϲαμε̅
3 ο δε ειπεν ειϲ τι ουν εβαπτιϲθητε οι δε ειπαν ειϲ το ιωαννου βαπτιϲμα
4 ειπεν δε παυλοϲ ιωαννηϲ εβαπτιϲεν βαπτιϲμα μετανοιαϲ τω λαω λεγων ειϲ τον ερχομενον μετ αυτον ινα πιϲτευϲωϲιν τουτ εϲτιν ειϲ τον ι̅ν̅
5 ακουϲαντεϲ δε εβαπτιϲθηϲαν ειϲ το ονομα του κ̅υ̅ ι̅υ̅
6 και επιθεντοϲ αυτοιϲ του παυλου χιραϲ ηλθε το π̅ν̅α̅ το αγιον επ αυτουϲ ελαλουν τε γλωϲϲαιϲ και επροφητευον
7 ηϲαν δε οι παντεϲ ανδρεϲ ωϲει δωδεκα
8 ειϲελθων δε ειϲ την ϲυναγωγην επαρρηϲιαζετο επι μηναϲ τριϲ διαλεγομενοϲ και πιθω̅ τα περι τηϲ βαϲιλειαϲ του θ̅υ̅
9 ωϲ δε τινεϲ εϲκληρυνοντο και ηπιθουν κακολογουντεϲ τη̅ οδον ενωπιον του πληθουϲ αποϲταϲ απ αυτων αφωριϲεν τουϲ μαθηταϲ καθ ημερα̅ διαλεγομενοϲ {}[52] τη ϲχολη τυραννου
10 τουτο δε εγενετο επι ετη δυο ωϲτε πανταϲ τουϲ κατοικουνταϲ την αϲια̅ ακουϲαι τον λογο̅ του κ̅υ̅ ιουδαιουϲ τε και ελληναϲ
11 δυναμιϲ τε ου ταϲ τυχουϲαϲ ο θ̅ϲ̅ εποιει δια των χιρων παυλου
12 ωϲτε και επι τουϲ αϲθενουνταϲ αποφερεϲθαι απο του χρωτοϲ αυτου ϲουδαρια η ϲιμικινθια και απαλλαϲϲεϲθαι απ αυτων ταϲ νοϲουϲ τα τε π̅ν̅α̅τ̅α̅ τα πονηρα εκπορευεϲθαι
13 επεχιρηϲαν δε τινεϲ και των περιερχομενων ιουδαιων εξορκιϲτω̅ ονομαζειν επι τουϲ εχονταϲ τα π̅ν̅α̅τ̅α̅ τα πονηρα το ονομα του κ̅υ̅ ι̅υ̅ λεγοντεϲ ορκιζω υμαϲ το̅ κ̅ν̅ ι̅ν̅ ον παυλοϲ κηρυϲϲει
14 ηϲαν δε τινεϲ ϲκευα ιουδαιου αρχιερεωϲ επτα υιοι τουτο ποιουντεϲ
15 αποκριθεν δε το π̅ν̅α̅ το {�����ον}[53] ειπεν αυτοιϲ τον ι̅ν̅ γινωϲκω και τον παυλον επιϲταμαι υμειϲ δε τινεϲ εϲτε
16 και εφαλομενοϲ ο ανθρωποϲ επ αυτουϲ εν ω ην το π̅ν̅α̅ το πονηρο̅ και κατακυριευϲαϲ αμφοτερων ενιϲχυϲεν κατ αυτω̅ ωϲτε γυμνουϲ και τετραυματιϲμενουϲ εκφυγειν εκ του οικου εκεινου
17 τουτο δε εγενετο γνωϲτον παϲιν ιουδαιοιϲ τε και ελληϲιν τοιϲ κατοικουϲιν την εφεϲο̅ και επεπεϲεν ο φοβοϲ επι πανταϲ αυτουϲ και εμεγαλυνετο το ονομα του κ̅υ̅ ι̅υ̅
18 πολλοι τε των πεπιϲτευκοτων ηρχοντο εξομολογουμενοι και αναγγελλοντεϲ ταϲ πραξειϲ αυτων
19 ικανοι δε των τα περιεργα πραξαντων ϲυνενεγκα̅τεϲ ταϲ βιβλουϲ κατεκεον ενωπιον πα̅των και ϲυνεψηφιϲα̅ ταϲ τιμαϲ αυτων και ευρον αργυριου μυριαδαϲ πεντε
20 ουτωϲ κατα κρατοϲ του κ̅υ̅ ο λογοϲ ηυξανεν και {����ϲεν}[54]
21 ωϲ δε επληρωθη ταυτα εθετο ο παυλοϲ εν τω π̅ν̅ι̅ διελθων την μακαιδονιαν και αχαιαν πορευεϲθαι ειϲ ιεροϲολυμα ειπων οτι μετα το γενεϲθαι με εκει δει με και ρωμην ιδειν
22 αποϲτιλαϲ δε ειϲ μακαιδονιαν δυο τω̅ διακονουντων αυτω {ειπ}[55] τιμοθεον και εραϲτον αυτοϲ επεϲχεν χρονον ειϲ την αϲιαν
23 εγενετο δε κατα το̅ καιρον εκινον ταραχοϲ ουχ ολιγοϲ περι τηϲ οδου
24 δημητριοϲ γαρ τιϲ ονοματι αργυροκοποϲ ποιων ναον αργυρουν αρτεμιδοϲ παρειχετο τοιϲ τεχνιταιϲ ουχ ολιγην εργαϲιαν
25 ουϲ ϲυναθροιϲαϲ και τουϲ περι τα τοιαυταϲ εργαταϲ ειπεν ανδρεϲ επιϲταϲθαι οτι εκ ταυτηϲ τηϲ εργαϲιαϲ η ευπορια ημιν εϲτιν
26 και θεωρειτε και ακουετε οτι ου μονον εφεϲου αλλα ϲχεδον παϲηϲ τηϲ αϲιαϲ ο παυλοϲ ουτοϲ μετεϲτηϲεν ικανον οχλον λεγω̅ οτι ουκ ειϲιν θεοι δια χειρων γινομενοι
27 ου μονον δε τουτο κινδυνευϲι ημιν το μεροϲ ειϲ απελεγμον ελθειν και το τηϲ μεγαληϲ θεαϲ αρτεμιδοϲ ιερον ειϲ ουθεν λογιϲθηναι μελλειν τε ϗ καθαιρειϲθαι τηϲ μεγαλιοτητοϲ αυτηϲ ην ολη η αϲια και η οικουμενη ϲεβεται
28 ακουϲαντεϲ δε και γενομενοι πληριϲ θυ εκραζον λεγοντεϲ μεγαλη η αρτεμιϲ εφεϲιων
29 και επληϲθη η πολιϲ τηϲ ϲυγχυϲεωϲ ωρμηϲα̅ τε ομοθυμαδον ειϲ το θεατρον ϲυναρπαϲαντεϲ γαιον και αριϲταρχον μακαιδοναϲ ϲυνεκδημουϲ παυλου
30 παυλου δε βουλομενου ειϲελθιν ειϲ το̅ δημον ουκ ιων αυτον οι μαθηται
31 τινεϲ δε και των αϲιαρχων οντεϲ αυτω φιλοι πεμψαντεϲ προϲ αυτον παρεκαλουν μη δουναι αυτον ειϲ το θεατρον
32 αλλοι μεν ουν αλλο τι εκραζο̅ ην γαρ η εκκληϲια ϲυνκεχυμενη και οι πλειουϲ ουκ ηδειϲαν τινοϲ ενεκα ϲυνεληλυθιϲαν
33 εκ δε του οχλου ϲυνεβιβαϲαν αλεξα̅δρον προβαλοντω̅ αυτον των ιουδαιων ο δ ουν αλεξανδροϲ καταϲιϲαϲ τη̅ χειρα {η��εν}[56] απολογειϲθαι τω δημω
34 επιγνοντεϲ δε οτι ιουδαιοϲ εϲτιν φωνη εγενετο μια εκ παντων ωϲ επι ωραϲ δυο κραζοντεϲ μεγαλη η αρτεμιϲ εφεϲιων
35 καταϲτιλαϲ δε ο γραμματευϲ τον οχλον φηϲιν ανδρεϲ αδελφοι τιϲ γαρ εϲτι̅ ανθρωπων οϲ ου γινωϲκι την εφεϲιων πολιν νεωκορον ουϲαν και τηϲ μεγαληϲ αρτεμιδοϲ και του διοπετουϲ
36 αναντιρρητων ουν οντων δεον εϲτιν υμαϲ κατεϲταλμενουϲ υπαρχιν και μηδεν προπετεϲ πραϲϲιν
37 ηγαγετε γαρ τουϲ ανδραϲ τουτουϲ ουτε ιεροϲυλουϲ ουτε βλαϲφημουνταϲ την θεον ημων
38 ει μεν ουν δημητριοϲ και οι ϲυν αυτω τεχνιται εχουϲιν προϲ τινα λογον αγοραιοι αγονται και ανθυπατοι ειϲιν εγκαλειτωϲα̅ αλληλοιϲ
39 ει δε τι περι ετερων επιζητειται εν τη εννομω εκκληϲια επιλυθηϲεται
40 και γαρ κινδυνευομε̅ εγκαλιϲθαι ϲταϲεωϲ περι τηϲ ϲημερον μηδενοϲ αιτιου υπαρχοντοϲ περι ου ου δυνηϲομεθα αποδουναι λογον περι τηϲ ϲυϲτροφηϲ ταυτηϲ και ταυτα ειπων απελυϲε την εκκληϲιαν