1 κατ εκεινον δε το̅ καιρον επεβαλεν ο βαϲιλευϲ ηρωδηϲ ταϲ χιραϲ κακωϲαι τιναϲ των απο τηϲ εκκληϲιαϲ
2 ανιλεν δε ιακωβον τον αδελφο̅ ιωαννου μαχαιρη
3 ιδων δε οτι αρεϲτο̅ τοιϲ ιουδαιοιϲ προϲεθετο ϲυλλαβιν και πετρον ηϲαν δε ημεραι των αζυμω̅
4 ον και πιαϲαϲ εθετο ειϲ φυλακη̅ παραδουϲ τεϲϲαρϲιν τετραδιοιϲ ϲτρατιωτων φυλαϲϲει̅ αυτον βουλομενοϲ μετα το παϲχα αναγαγιν αυτον τω λαω
5 ο μεν ουν πετροϲ ετηριτο εν τη φυλακη προϲευχη δε ην εκτενωϲ γινομενη υπο τηϲ εκκληϲιαϲ προϲ τον θ̅ν̅ περι αυτου
6 οτε δε ημελλεν προϲαγειν αυτον ο ηρωδηϲ τη νυκτι εκεινη ην ο πετροϲ κοιμωμενοϲ μεταξυ δυο ϲτρατιωτων δεδεμενοϲ αλυϲεϲι̅ δυϲιν φυλακεϲ τε προ τηϲ θυραϲ ετηρουν την φυλακη̅
7 και ιδου αγγελοϲ κ̅υ̅ επεϲτη και φωϲ ελαμψεν εν τω οικηματι παταξαϲ δε την πλευραν του πετρου ηγειρεν αυτον λεγων αναϲτα εν ταχει και εξεπεϲαν αυτου αι αλυϲειϲ εκ των χειρων
8 ειπεν τε ο αγγελοϲ προϲ αυτον ζωϲαι και υποδηϲαι τα ϲανδαλια ϲου εποιηϲεν δε ουτωϲ και λεγι αυτω περιβαλου το ιματιον ϲου και ακολουθι μοι
9 και εξελθων ηκολουθι και ουκ ηδι οτι αληθεϲ εϲτι το γινομενον δια του αγγελου εδοκι οραμα βλεπι̅
10 διελθοντεϲ δε πρωτην φυλακην και δευτεραν ηλθαν επι την πυλην τη̅ ϲιδηραν την φερουϲαν ειϲ την πολιν ητιϲ αυτοματη ηνυγη αυτοιϲ και εξελθοντεϲ προηλθον ρυμη̅ μιαν και ευθεωϲ απεϲτη ο αγγελοϲ απ αυτου
11 και ο πετροϲ εν εαυτω γενομενοϲ ειπεν νυν οιδα αληθωϲ οτι εξαπεϲτιλεν κ̅ϲ̅ τον αγγελον αυτου και εξειλατο με εκ χειροϲ ηρωδου και παϲηϲ τηϲ προϲδοκιαϲ του λαου των ιουδαιω̅
12 ϲυνιδων τε ηλθε̅ επι την οικιαν τηϲ μαριαϲ τηϲ μητροϲ ιωαννου του επικαλουμενου μαρκου ου ηϲαν ικανοι ϲυνηθροιϲμενοι και προϲευχομενοι
13 κρουϲαντοϲ δε αυτου την θυραν του πυλωνοϲ προηλθε παιδιϲκη {υπακουουϲα}[31] ονοματι ροδη
14 και επιγνουϲα την φωνη̅ του πετρου απο τηϲ χαραϲ ουκ ηνυξε το̅ πυλωνα ειϲδραμουϲα δε απηγγιλεν εϲταναι τον πετρο̅ προ του πυλωνοϲ
15 οι δε προϲ αυτην ειπαν μαινη η δε διιϲχυριζετο ουτωϲ εχειν οι δε ελεγο̅ αγγελοϲ εϲτιν αυτου
16 ο δε πετροϲ επεμενε κρουων ανοιξαντεϲ δε ειδον αυτον και εξεϲτηϲαν
17 καταϲιϲαϲ δε αυτοιϲ τη χιρι ϲιγαν διηγηϲατο πωϲ ο κ̅ϲ̅ αυτον εξηγαγε̅ εκ τηϲ φυλακηϲ ειπεν τε απαγγιλατε ιακωβω και τοιϲ αδελφοιϲ ταυτα ϗ εξελθων επορευθη ειϲ ετερον τοπον
18 γενομενηϲ δε ημεραϲ ην ταραχοϲ ουχ ολιγοϲ εν τοιϲ ϲτρατιωταιϲ τι αρα ο πετροϲ εγενετο
19 ηρωδηϲ δε επιζητηϲαϲ αυτον και μη ευρων ανακριναϲ τουϲ φυλακαϲ εκελευϲεν απαχθηναι και κατελθων απο τηϲ ιουδαιαϲ ειϲ καιϲαριαν διετριβεν
20 ην δε θυμομαχων τυριοιϲ και ϲιδωνιοιϲ ομοθυμαδον δε παρηϲαν προϲ αυτον και πιϲαντεϲ βλαϲτον τον επι του κοιτωνοϲ του βαϲιλεωϲ ητουντο ειρηνην δια το τρεφεϲθαι αυτων την χωραν απο τηϲ βαϲιλικηϲ
21 τακτη δε ημερα ο ηρωδηϲ ενδυϲαμενοϲ αιϲθητα βαϲιλικην καθιϲαϲ επι του βηματοϲ εδημηγορει προϲ αυτουϲ
22 ο δε δημοϲ επεφωνει θ̅υ̅ φωνη και ουκ ανθρωπων
23 παραχρημα δε επαταξεν αυτον αγγελοϲ κ̅υ̅ ανθ ων ουκ εδωκε τη̅ δοξαν τω θ̅ω̅ και γενομενοϲ ϲκωληκοβρωτοϲ εξεψυξεν
24 ο δε λογοϲ του θ̅υ̅ ηυξανεν και επληθυνετο
25 βαρναβαϲ δε και ϲαυλοϲ υπεϲτρεψαν ειϲ ι̅η̅λ̅μ̅ πληρωϲαντεϲ τη̅ διακονιαν ϲυνπαραλαβοντεϲ ιωαννην τον επικαλουμενον μαρκον