1 ωϲ δε εγενετο αναχθενταϲ ημαϲ αποϲπαϲθενταϲ απ αυτων ευθυδρομηϲαντεϲ ηλθομεν ειϲ την κω τη δε εξηϲ ειϲ την ροδον κακειθεν ειϲ παταρα
2 και ευρο̅τεϲ πλοιον διαπερων ειϲ φοινικη̅ επιβαντεϲ ανηχθημεν
3 αναφαναντεϲ δε την κυπρον και καταλιποντεϲ αυτην ευωνυμον επλεομεν ειϲ ϲυριαν ϗ κατηλθομεν ειϲ τυρον εκειϲε γαρ το πλοιον ην αποφορτιζομενον τον γομον
4 ανευροντεϲ δε τουϲ μαθηταϲ επεμιναμεν αυτου ημεραϲ επτα οιτινεϲ τω παυλω ελεγον δια του π̅ν̅ϲ̅ μη επιβαινιν ιϲ ιεροϲολυμα
5 οτε δε εγενετο ημαϲ εξαρτιϲαι ταϲ ημεραϲ εξελθοντεϲ επορευομεθα προπεμπο̅των ημαϲ παντω̅ ϲυν γυναιξι και τεκνοιϲ εξω τηϲ πολεωϲ και θεντεϲ τα γονατα {προϲευξαμενοι}[58] επι τον αιγιαλον προϲευξαμενοι
6 απηϲπαϲαμεθα αλληλουϲ και ανεβημεν ειϲ το πλοιον εκεινοι δε υπεϲτρεψαν ειϲ τα ιδια
7 ημειϲ δε τον πλου̅ διανυϲαντεϲ απο τυρου κατηντηϲαμεν ειϲ πτολεμαιδαν και αϲπαϲαμενοι τουϲ αδελφουϲ εμιναμεν ημεραν μιαν παρ αυτοιϲ
8 τη δε επαυριον εξελθοντεϲ {ϲ}[59] ηλθομε̅ ειϲ καιϲαριαν και ειϲελθοντεϲ ειϲ το̅ οικον φιλιππου του ευαγγελιϲτου ο̅τοϲ εκ των επτα εμειναμεν παρ αυτω
9 τουτω δε ηϲαν θυγατερεϲ τεϲϲαρεϲ παρθενοι προφητευουϲαι
10 επιμενοντων δε αυτων ημεραϲ πλειουϲ κατηλθεν τιϲ απο τηϲ ιουδαιαϲ προφητηϲ ονοματι αγαβοϲ
11 και ελθων προϲ ημαϲ και αραϲ την ζωνην του παυλου δηϲαϲ εαυτου τουϲ ποδαϲ και ταϲ χιραϲ ειπεν ταδε λεγι το π̅ν̅α̅ το αγιον τον ανδρα ου εϲτιν η ζωνη αυτη ουτωϲ δηϲουϲι̅ εν ιερουϲαλημ οι ιουδαιοι και παραδωϲουϲιν ειϲ {ταϲ}[60] χιραϲ εθνων
12 ωϲ δε ηκουϲαμεν ταυτα παρεκαλουμεν ημιϲ τε και οι εντοπιοι του μη αναβαινιν αυτον ειϲ ιερουϲαλημ
13 τοτε απεκριθη ο παυλοϲ και ειπεν τι ποιειτε ϲυνθρυπτοντεϲ μου την καρδιαν εγω γαρ ου μονον δεθηναι αλλα και αποθανι̅ {εν}[61] ιερουϲαλημ ετοιμωϲ εχω υπερ του ονοματοϲ του κ̅υ̅ ι̅υ̅
14 μη πιθομενου δε αυτου ηϲυχαϲαμεν ειποντεϲ του κ̅υ̅ το θελημα γεινεϲθω
15 μετα δε ταϲ ημεραϲ ταυταϲ επιϲκευαϲαμενον ειϲ ιεροϲολυμα
16 ϲυνηλθον δε και των μαθητων απο καιϲαριαϲ ϲυν ημιν αγοντεϲ παρ ω ξενιϲθωμεν ιαϲονι τινι κυπριω αρχαιω μαθητη
17 γενομενων δε ημων ιϲ ιεροϲολυμα αϲμενωϲ απεδεξαντο ημαϲ οι αδελφοι
18 τη τε επιουϲη ειϲηει ο παυλοϲ ϲυν ημιν προϲ ιακωβο̅ παντεϲ τε παρεγενοντο οι πρεϲβυτεροι
19 και αϲπαϲαμενοϲ αυτουϲ εξηγειτο καθ εν εκαϲτον ων εποιηϲεν ο θ̅ϲ̅ εν τοιϲ εθνεϲιν τηϲ διακονιαϲ αυτου
20 οι δε ακουϲαντεϲ εδοξαϲαν τον θ̅ν̅ ειπαν τε αυτω θεωριϲ αδελφε ποϲαι μυριαδεϲ ειϲιν των πεπιϲτευκοτων και παντεϲ ζηλωται του νομου υπαρχουϲιν
21 κατηχηθηϲαν περι ϲου οτι αποϲταϲιαν διδαϲκιϲ απο μωυϲεωϲ τουϲ κατα τα εθνη πανταϲ ιουδαιουϲ λεγω μη περιτεμνι̅ αυτουϲ τα τεκνα μηδε τοιϲ εθεϲιν περιπατιν
22 τι ουν εϲτι̅ παντωϲ δει ϲυνελθειν πληθοϲ ακουϲονται εληλυθαϲ
23 τουτο ουν ποιηϲο̅ ο ϲοι λεγομεν ειϲι̅ ημιν ανδρεϲ τεϲϲαρεϲ ευχην εχο̅τεϲ αφ εαυτων
24 τουτουϲ παραλαβων αγνιϲθητι ϲυν αυτοιϲ και δαπανηϲο̅ επ αυτοιϲ ινα ξυρηϲονται την κεφαλην και γνωϲονται παντεϲ οτι ων κατηχηνται περι ϲου ουδεν εϲτιν αλλα ϲτοιχειϲ και αυτοϲ φυλαϲϲων τον νομον
25 περι δε των πεπιϲτευκοτων εθνων ημειϲ επεϲτιλαμε̅ κριναντεϲ φυλαϲϲεϲθαι αυτουϲ το τε ειδωλοθυτον και αιμα και πνικτον και πορνιαν
26 τοτε ο παυλοϲ παραλαβων τουϲ ανδραϲ τη εχομενη ημερα ϲυν αυτοιϲ αγνιϲθειϲ ειϲηει ειϲ το ιερον διαγγελλων την εκπληρωϲιν των ημερων του αγνιϲ εωϲ ου προϲηνεχθη υπερ ενοϲ εκαϲτου αυτων η προϲφορα
27 ωϲ δε εμελλον αι επτα ημεραι ϲυντελιϲθαι οι απο τηϲ αϲιαϲ ιουδαιοι θεαϲαμενοι αυτο̅ εν τω ιερω ϲυνεχεον παντα τον οχλον και επεβαλα̅ επ αυτον ταϲ χιραϲ
28 κραζοντεϲ ανδρεϲ ιϲδραηλειται βοηθιται ουτοϲ εϲτιν ο ανθρωποϲ ο κατα του λαου και του νομου και του τοπου {τουτουϲ}[62] πανταϲ πανταχη διδαϲκων ετι τε και ελληναϲ ειϲηγαγεν ειϲ το ιερον και {κεκοινωνκεν}[63] τον αγιον τοπον τουτο̅
29 ηϲαν γαρ προεωρακοτεϲ τροφιμο̅ εφεϲιον εν τη πολει ϲυν αυτω ον ενομιζον οτι ειϲ το ιερον ειϲηγαγεν ο παυλοϲ
30 εκεινηθη τε η πολιϲ ολη και εγενετο ϲυνδρομη του λαου και επιλαβομενοι του παυλου ειλκον αυτον εξω του ιερου {εκλιϲθη ευθεωϲ}[64]
31 ζητουντων τε αυτον αποκτιναι ανεβη φαϲιϲ τω χιλιαρχω τηϲ ϲπιρηϲ οτι ολη ϲυνχυννεται ι̅η̅λ̅μ̅
32 οϲ εξαυτηϲ παραλαβων ϲτρατιωταϲ και εκατονταρχαϲ κατεδραμε̅ επ αυτουϲ οι δε ιδο̅τεϲ τον χιλιαρχο̅ και τουϲ ϲτρατιωταϲ επαυϲαντο τυπτοντεϲ τον παυλον
33 τοτε εγγιϲαϲ ο χιλιαρχοϲ επελαβετο αυτου και εκελευϲε δεθηναι αλυϲεϲι δυϲι και επυ̅θανετο τιϲ ειη και τι εϲτιν πεποιηκωϲ
34 αλλοι δε αλλο τι επεφωνουν εν τω οχλω μη δυναμενου δε αυτου γνωναι το αϲφαλεϲ δια τον θορυβον εκελευϲεν αγεϲθαι αυτον ειϲ την παρεμβολην
35 οτε δε εγενετο επι τουϲ αναβαθμουϲ ϲυνεβη βαϲταζεϲθαι αυτο̅ υπο των ϲτρατιωτων δια την βιαν του οχλου
36 ηκολουθι γαρ το πληθοϲ του λαου κραζοντεϲ αιρε αυτον
37 μελλων τε ειϲαγεϲθαι ειϲ την παρεμβολην ο παυλοϲ λεγει τω χιλιαρχω ει εξεϲτιν μοι ειπει̅ τι προϲ ϲε ο δε εφη ελληνιϲτι γινωϲκιϲ
38 ουκ αρα ϲυ ει ο αιγυπτιοϲ ο προ τουτω̅ των ημερων αναϲτατωϲαϲ και εξαγαγων ειϲ την ερημον τουϲ τετρακιϲχιλιουϲ ανδραϲ τω̅ ϲικαριων
39 ειπεν δε ο παυλοϲ εγω ανθρωποϲ με̅ ιουδαιοϲ ταρϲευϲ τηϲ κιλικιαϲ ουκ αϲημου πολεωϲ πολιτηϲ δεομαι δε ϲου επιτρεψον μοι λογον λαληϲαι προϲ τον λαον
40 επιτρεψαντοϲ δε αυτου ο παυλοϲ εϲτωϲ επι των αναβαθμω̅ κατεϲιϲε τη χειρι τω λαω πολληϲ δε ϲιγηϲ γενομενηϲ προϲεφωνηϲεν τη εβραιδι διαλεκτω λεγω̅